Ακόμα είναι στην αρχή...

Η κούπα θα ήταν καλοδεχούμενη. Ο Ολυμπιακός πήγε στο Άμπου Ντάμπι για να την πάρει, έφτασε μέχρι τον τελικό, κοίταξε τη Ρεάλ στα μάτια και στο τέλος έμεινε με την πίκρα του 93-89. Μέχρι εκεί, όμως. Ούτε μία ήττα τον Σεπτέμβριο αλλάζει αυτά που μπορεί να κάνει αυτή η ομάδα, ούτε ένα Super Cup θα την έκανε ξαφνικά έτοιμη για τον Μάιο.

Αν κάτι άξιζε πραγματικά από αυτό το διήμερο, ήταν ότι ο Μπαρτζώκας μπόρεσε να δει τον Ολυμπιακό του απέναντι σε δύο αντιπάλους κορυφαίου επιπέδου και σε παιχνίδια που μόνο φιλικά δεν έμοιαζαν. Είδε διαφορετικές πεντάδες, δοκίμασε πρόσωπα και σχήματα και, κυρίως, πήρε απαντήσεις για το πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή η ομάδα του. Και η αλήθεια είναι απλή: ο Θρύλος δεν είναι ακόμη έτοιμος.

Η περιφέρεια θέλει χρόνο για να «κουμπώσει», οι νέοι πρέπει να μάθουν καλύτερα ο ένας τον άλλον και υπάρχουν στιγμές που η βιασύνη και τα λάθη χαλάνε ό,τι χτίζεται μέσα στο ματς. Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά

. Αυτός ο ανέτοιμος Ολυμπιακός γύρισε από το -11 απέναντι στη Φενέρ και πήγε να κάνει ακριβώς το ίδιο μία ημέρα αργότερα απέναντι στη Ρεάλ. Δεν τα παράτησε, δεν χάθηκε όταν τα πράγματα στράβωσαν και έφτασε να διεκδικεί την κούπα στις τελευταίες κατοχές.

Γι' αυτό και το Άμπου Ντάμπι μπορεί τελικά να του κάνει περισσότερο καλό απ' όσο φαίνεται σήμερα. Τώρα επιστρέφει στη βάση του, έχει λίγες αλλά πολύτιμες προπονήσεις μπροστά του και μετά έρχεται η Μπασκόνια. Η πραγματική σεζόν αρχίζει τώρα. Και το σημαντικότερο είναι ότι ο Ολυμπιακός έχει ακόμη πολύ δρόμο μέχρι το ταβάνι του.