Η θετική πλευρά της... χαλαρής ομάδας!

Την Πέμπτη το πρωί όλοι μας μπήκαμε σε κλίμα Final 4. Η αρχή έγινε με τη συνέντευξη Τύπου παικτών και προπονητών όλων των ομάδων που συμμετέχουν στην τελική φάση και η συνέχεια με την άφιξή μας στο γήπεδο της Κωνσταντινούπολης και συγκεκριμένα στο «Sinan Erdem». Στο γήπεδο όλοι κάτσαμε με σκοπό να... βαρέσουμε στα πληκτρολόγια και να αρχίσουμε να γράφουμε, ο καθένας για το δικό του Μέσο.

Από ένα σημείο και μετά όμως, αρχίσαμε να μετράμε... αντίστροφα για την ώρα που θα έρθει ο Ολυμπιακός και θα ξεκινήσει η προπόνηση και θα έχουμε και εμείς το δικό μας τέταρτο προς το τέλος για να μιλήσουμε με τους παίκτες και το τεχνικό τιμ. Η ώρα αυτή έφτασε! Δημοσιογράφοι απ' όλη την Ευρώπη περίμεναν υπομονετικά το «οκ» των ανθρώπων ασφαλείας και να μπούμε όλοι στον χώρο του αγωνιστικού χώρου για να γίνει η... δουλειά.

Κάπου εκεί μπήκε και η ΤΣΣΚΑ στο «παιχνίδι», καθώς ήταν η δεύτερη ομάδα που θα έκανε προπόνηση στο γήπεδο του Final 4.

Το ερώτημα όλων όταν είδαν τον Μίλος Τεόντοσιτς ήταν το αν θα αγωνιστεί την Παρασκευή απέναντι στον Ολυμπιακό. Φυσικά και θα αγωνιστεί, αυτή η απάντηση νομίζω ήταν αναμενόμενη πριν καν ταξιδέψουν οι ομάδες στην Τουρκία.

Ας επιστρέψουμε όμως στην αποστολή του Ολυμπιακού και τη στιγμή που μπήκαμε στην... αρένα του «Sinan Erdem» για να κάνουμε δουλειά.

Εμένα προσωπικά είναι το πρώτο μου Final 4 που ζω από κοντά, αλλά στα 12+1 χρόνια πορείας μου στον χώρο έχω μάθει κάπως να ξεχωρίζω πρόσωπα αθλητών και το ποιο ίσως να είναι το σκεπτικό τους και ποια η ψυχολογική τους κατάσταση.

Κανείς παίκτης δεν χάλασε σε κανέναν χατίρι, Έλληνα ή ξένο δημοσιογράφο και όλοι μίλησαν σε όλους! Φυσικά, ο Βασίλης Σπανούλης είχε την τιμητική του, αφού μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους παίκτες της Ευρώπης και γενικότερα στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ!

Όταν, λοιπόν, βλέπεις έναν τέτοιον άνθρωπο με τόση ιστορία και τρόπαια στις πλάτες του να χαμογελάει και να είναι χαλαρός, τότε καταλαβαίνεις ότι και όλη η υπόλοιπη ομάδα είναι έτσι ακριβώς. Εξαιρουμένων των Αμερικανών οι οποίοι έδειχναν κάποιο άγχος στα πρόσωπά τους, όλοι οι υπόλοιποι είχαν ένα άλλο πρόσωπο.

Αυτό του... χαλαρού!

Όχι όμως του χαλαρού που δεν «τρέχει τίποτα», αλλά της θετικής πλευράς που έχει μία χαλάρωση. Χωρίς τόσο μεγάλο άγχος και με τη νοοτροπία του θέλουμε τη διάκριση, αλλά και να ζήσουμε τη διοργάνωση αυτή.

Δεν είμαι μάντης για να γνωρίζω τι θα γίνει στον ημιτελικό του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ, αλλά πιστέψτε με οι ομάδες που βρίσκονται σε μεγάλες διοργανώσεις χωρίς να τους κυριεύει το άγχος, συνήθως είναι αυτές που κερδίζουν και το χειροκρότημα στο τέλος. Αυτό θα φανεί, αρχικά, την Παρασκευή το βράδυ, αν θα συμβεί, ξανά, με τον Ολυμπιακό...

Άλλωστε οι περισσότεροι έχουν δώσει στον Ολυμπιακό τον ρόλο του αουτσάιντερ σε αυτό το Final 4 και αυτός ο ρόλος στον Ολυμπιακό ταιριάζει αρκετά στην Ευρωλίγκα... Κάτι θυμούνται και οι αντίπαλοί του απ' αυτό...