Οι Αγγελόπουλοι, οι ταξιτζήδες και το... Final 4!

Το μπάσκετ πάντα ήταν το άθλημα που αγαπούσα, από τη στιγμή που μικρός και εγώ είχα ασχοληθεί με το μπάσκετ και είχα αγωνιστεί σε διάφορες ομάδες μέχρι και τα 18 μου. Στα 12+1 χρόνια μου όμως στη δημοσιογραφία, το ποδόσφαιρο ήταν η, ως επί των πλείστον, ασχολία μου. Είχαν υπάρξει φορές που βοηθούσα συναδέλφους μου στο μπάσκετ, αλλά μέχρι εκεί.

Μέσω του redking.gr μου έχει δοθεί η ευκαιρία να ασχοληθώ και εγώ με το άθλημα που έπαιξα μικρός, ώστε να κάνω και πράξη αυτό που μου λέει τόσα χρόνια ο πατέρας μου πως «αν δεν έχεις παίξει, πως μπορείς να γράφεις για αυτό;» και αφού ποδόσφαιρο έπαιζα μόνο στο σχολείο και με παρέες, αλλά όχι σε ομάδα είπα να προσπαθήσω να τον πείσω και να του περάσω δύο απόψεις για το μπάσκετ!

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα φανταστεί και ποτέ ότι θα πήγαινα στο Final 4 της Τουρκίας. Είναι όμως απ’ αυτά λέμε γίνονται στο... ξαφνικό. Εκεί που βλέπαμε αγώνα του Ολυμπιακού με την Αναντολού Εφές στην Τουρκία, γυρνάω και λέω στον Διονύση Βερβελέ «αν περάσουμε εγώ θα πάω στο Final 4» και η απάντηση που πήρα ήταν «ναι να το κοιτάξουμε αυτό», η αντίδρασή μου φυσιολογική «εντάξει πλάκα έκανα...». Ο Ολυμπιακός πέρασε στο Final 4 της Ευρωλίγκας και εμείς το κανονίσαμε ώστε το redking.gr να έχει εκπροσώπηση σε αυτή τη μεγάλη διοργάνωση.

Ελπίζουμε με τη δουλειά που έγινε να σας μεταφέραμε το κλίμα όπως ήταν στην Κωνσταντινούπολη και να ανταποκριθήκαμε στις δικές σας προσδοκίες και εγώ με τη σειρά μου στου Διονύση που τον ευχαριστώ για αυτή την ευκαιρία. Η παρουσία μου στο Final 4 της Ευρωλίγκας ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τώρα πρόκληση στην πορεία μου σε αυτόν το χώρο.

Ας αναλύσουμε όμως μερικά θέματα...

«Παρεξηγήθηκαν» με τους Αγγελόπουλους...
Ξεκινάω λίγο ανάποδα, αλλά πραγματικά είναι κάποια πράγματα που σε κάνουν να... τρελαίνεσαι! Οι ιδιοκτήτες της ΚΑΕ Ολυμπιακός Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος μετά τον τελικό με την Φενέρμπαχτσε έκαναν την εξής δήλωση: «Δεν προκαλεί κανέναν θαυμασμό η Φενέρ».

Αμέσως υπήρξαν οι... ευαίσθητοι οι οποίοι θίχτηκαν για αυτή τη δήλωση! Φυσικά έτσι τους βόλευε. Δεν μπήκαν όμως στη διαδικασία να αναλύσουν λίγο το τι είπαν. Γιατί ναι οκ αυτό είπαν, αλλά είχε και συνέχεια η δήλωσή τους: «Τους δώσαμε συγχαρητήρια, αλλά δεν προκαλεί κάποιον θαυμασμό η Φενέρ. Η αντίπαλος ομάδα έπαιξε στην Τουρκία με 13.000 Τούρκους, αλλά δεν έχει έναν Τούρκο παίκτη και ούτε Τούρκο προπονητή. Εμείς είμαστε ελληνική ομάδα με Έλληνα προπονητή και άξιους ξένους παίκτες που συμπληρώνουν. Η Φενέρ δεν προκαλεί κάποιον θαυμασμό, δεν έχει κάνει κάποιο επίτευγμα. Έφτασε στον τελικό, αλλά την θαυμάζει κάποιος για το μπάσκετ που παίζει; Δεν το λέω για να μειώσω τον αντίπαλο, τους δώσαμε συγχαρητήρια. Δεν συγκρίνεται όμως με αυτό που έχουμε εμείς κάνει».

Το μόνο εύκολο που μπορεί να κάνει ο καθένας είναι να κόψει και να ράψει τις δηλώσεις κάποιου ή κάποιων και να παρουσιάσει το κομμάτι που θέλει και όπως θέλει! Οι άνθρωποι είπαν κάτι πολύ λογικό. Ότι η Φενέρ πήρε το Ευρωπαϊκό και συγχαρητήρια για αυτό, αλλά δεν έκανε κάτι που θα την θυμούνται για πάντα. Ο Ολυμπιακός αντιθέτως το Ευρωπαϊκό που πήρε σε Κωνσταντινούπολη το 2012 και στο Λονδίνο την επόμενη χρονιά, το έκανε με το μικρότερο μπάτζετ απ’ όλες τις ομάδες των Final 4 και με έντονο το ελληνικό στοιχείο. Δεν αναφέρουμε το 1997 στη Ρώμη γιατί τότε το μπάτζετ ήταν υψηλό. Αν και επίσης εκείνη την χρονιά όλοι την θυμούνται γιατί ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε το triple crown!

Για να ξέρουμε και τι λέμε...

Αν είχε τον Χάκετ θα το είχε σηκώσει!
Μπορεί σε κάποιους αυτό να ακουστεί ή να φανεί υπερβολικό. Αλλά για εμένα αυτή είναι η αλήθεια. Αν ο Ολυμπιακός είχε τον Ντάνιελ Χάκετ υγιή, τότε θα είχε σηκώσει την κούπα στην Κωνσταντινούπολη! Διότι ο Χάκετ είναι ένας παίκτης ο οποίος και αντέχει το «ξύλο», αλλά και δίνει στην άμυνα. Μιλάμε πάντα σε αθλητικά πλαίσια, για να μην παρεξηγηθώ.

Εκτός αυτού όμως είναι και παίκτης ο οποίος με αυτά τα... τρελά σουτ που επιχειρεί μέσα στο παιχνίδι μπορεί να σου αλλάξει την ροή του αγώνα και γενικότερα με την τρέλα που «κουβαλάει» ο ίδιος μέσα του. Μπορεί να μπει στο παρκέ να κάνει δύο ενέργειες, να ξεσηκώσει την κερκίδα υπέρ του και να παρασύρει παράλληλα την υπόλοιπη ομάδα.

Σίγουρα και ο Λοτζέσκι ήταν απουσία για τον Ολυμπιακό, αλλά του Χάκετ τη θεωρώ μεγαλύτερη και πιο σημαντική. Γιατί ο Ουότερς που αποκτήθηκε για να καλύψει, όσο μπορούσε, το κενό του Χάκετ τι έδωσε; Στον ημιτελικό δεν αγωνίστηκε και στον τελικό ενώ μπήκε καλά με ένα δίποντο και μία ασίστ, από εκεί και πέρα χάθηκε... Ο Χάκετ, θεωρώ, θα είχε κάνει πολλά περισσότερα, άλλωστε με αυτή την προοπτική είχε αποκτηθεί από τον Ολυμπιακό.

Υ.Γ.: Ό,τι και να γράψουμε, ό,τι και αν πούμε δεν θα φτάνει ούτε το 50% της άθλιας οδικής συμπεριφοράς που έχουν οι Τούρκοι και ιδιαίτερα οι ταξιτζήδες!

Υ.Γ.2: Μα κανείς ταξιτζής στην Τουρκία να μην μιλάει Αγγλικά, κανείς!

Υ.Γ.3: Ξεκλέψαμε λίγο χρόνο αυτές τις ημέρες στην Τουρκία και Κυριακή πρωί καταφέραμε να επισκεφτούμε την Αγία Σοφιά. Πραγματικά εγώ ένιωσα θλίψη! Έχουν ρημάξει ένα τεράστιο κομμάτι πολιτισμού...

Υ.Γ.4: Ευχαριστώ το redking.gr και τον Διονύση Βερβελέ για το ταξίδι στο Final 4! Σημαντικό για εμένα από πολλές απόψεις.

Υ.Γ.5: Το σημαντικό επίσης ήταν ότι στο Final 4 ήμουν με φίλους, πέρα από συναδέλφους.

Υ.Γ.6: Ρόμπο με συγχωρείς για το ροχαλητό, αλλά σου χρειαζόταν...

Υ.Γ.7: Μελ σ’ ευχαριστώ!

Υ.Γ.8: Οι τελικοί στο μπάσκετ δεν θα είναι εύκολοι και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ο Ολυμπιακός να πιστέψει ότι θα είναι έτσι. Το πόσα προβλήματα μπορεί να έχει ο Παναθηναϊκός σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να απασχολήσει αυτό τους «ερυθρόλευκους».

Υ.Γ.9: Πάντως το μπάσκετ είναι ακόμα πίσω σε θέματα μάρκετινγκ σε σχέση με το ποδόσφαιρο.

Υ.Γ.10: Ήταν το πρώτο μου Final 4 και δεν ξέρω τι γινόταν σε προηγούμενα, αλλά αν εξαιρέσει κανείς το αεροδρόμιο και το γήπεδο, πουθενά αλλού η Κωνσταντινούπολη δεν σου έδινε την εντύπωση ότι διοργάνωνε το Final 4 της Ευρωλίγκας.