Τους άλλους τους ξέραμε, τώρα μας... συστήνονται οι Αμερικανοί!
Έγινε η... αρχή στον Ολυμπιακό! Η ομάδα επέστρεψε μετά από μία αγωνιστική «κοιλιά» που έκανε και το απέδειξε όχι με τη νίκη της απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, αλλά με την εμφάνισή της. Γιατί οι Τούρκοι που έχασαν δεν ήταν κακοί, τα πήγαν καλά και εκείνοι στο παρκέ, αλλά ο Ολυμπιακός τους ανάγκασε σε πολλά λάθη μέσα στο γήπεδό τους! Ανάγκασαν οι «ερυθρόλευκοι» την Φενέρ να κάνει 17 λάθη μέσα στην έδρα τους!
Ο Ολυμπιακός έπαιξε την άμυνα που ξέρει, κάτι που μας έχει συνηθίσει άλλωστε ακόμη και στις κακές του εμφανίσεις, αλλά αυτό που του έδωσε τη νίκη ήταν ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μπήκαν τα σουτ!
Αυτά περιμέναμε εδώ και αρκετές αγωνιστικές σε Ελλάδα και Ευρώπη. Να δούμε να μπαίνουν τα σουτ. Ο Ολυμπιακός είχε ποσοστό στο τρίποντο στην Κωνσταντινούπολη 40% με 10/25...
Καλό ποσοστό και μάλιστα απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης...
Μπήκαν τα τρίποντα, έπαιξαν οι «ερυθρόλευκοι» την άμυνά τους και έτσι ήρθε και η νίκη! Απλά πράγματα...
Έβγαλε από πάνω του την... απογοήτευση
Το βασικότερο, όμως, απ' όλα ήταν ότι ο Ολυμπιακός δεν έκανε αυτό που είδαμε στα παιχνίδια με Μπαρτσελόνα και Παναθηναϊκό. Σε καμία περίπτωση δεν παράτησε τον αγώνα. Τόσο στη Βαρκελώνη όσο και στο ΣΕΦ με τους παραπάνω αντιπάλους, είδαμε την ομάδα να αφήνει το παιχνίδι...
Η Φενέρ ξέφυγε στην τρίτη περίοδο με 13 πόντους όμως ο Ολυμπιακός δεν το έβαλε κάτω. Έπαιξε την άμυνά του, έβαλε τα σουτ του και έτσι ανέτρεψε τη διαφορά και πήρε... κεφάλι! Στην τρίτη περίοδο είπα ε; Σε αυτήν ξέφυγε η Φενέρ με 13 πόντους, αλλά σε αυτό το δεκάλεπτο κιόλας ο Ολυμπιακός πήρε και τη διαφορά υπέρ του.
Τελείωσε η τρίτη περίοδος με 57-53 υπέρ του Θρύλου και αυτό είναι το σημαντικότερο απ' όλα! Ότι ανέτρεψε μία διαφορά 13 πόντων και παράλληλα πήρε και φαλάγγι με 4! Σε ένα δεκάλεπτο στο οποίο η Φενέρ έβαλε μόλις 13 πόντους, απόδειξη η καλή άμυνα του Ολυμπιακού, και οι Πειραιώτες 27!
Αυτό, λοιπόν, έδειξε ότι η ομάδα έβγαλε από πάνω της την απογοήτευση που «έβγαζε» σε προηγούμενα ματς όταν βρισκόταν πίσω στο σκορ και έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλη ομάδα στην Ευρώπη, πάλεψε...
Εδώ δικαιολογώ τον τίτλο...
Ο τίτλος του κειμένου, λοιπόν, είναι «Τους άλλους τους ξέραμε, τώρα μας... συστήνονται οι Αμερικανοί!». Πράγματι, τον Πρίντεζη, τον Παπανικολάου, τον Μιλουτίνοφ και όλους τους άλλους τους ξέραμε. Τους ξέρουμε εδώ και χρόνια ότι όταν η ομάδα δεν είναι στα καλά της βγαίνουν μπροστά και κάνουν αυτό που πρέπει...
Στον αγώνα της Κωνσταντινούπολης, όμως, μάθαμε και τους Αμερικανούς! Μας... συστήνονται σιγά-σιγά και αυτοί με τη σειρά τους.
Ήταν το πρώτο, μεγάλο, ματς που έπαιξαν και οι τρεις καλά και έβγαλαν κάτι ωραίο στο παρκέ. Για όσους έχουν την αντίρρησή τους για τον Χόλις Τόμπσον, έβαλε... αθόρυβα 9 πόντους (όλοι θυμούνται την ωραία κίνηση που έκανε και όχι τα υπόλοιπα καλάθια του), πήρε 4 ριμπάουντ, ενώ βοήθησε και στην άμυνα έχοντας και 1 κλέψιμο!
Για τον Ρόμπερτς τι να πούμε... Προσωπικά δεν τον ήξερα από πριν σαν παίκτη, γιατί δεν τον είχα παρακολουθήσει στο ΝΒΑ και την Μπάμπεργκ δεν θα το παίξω έξυπνος και να πω «τον ξέρω», αλλά στην πρώτη προπόνηση της ομάδας στο ΣΕΦ όταν τον είδα να είναι στο παρκέ και να χαμογελάει ήμουν σίγουρος ότι αυτός θα παίξει καλό μπάσκετ. Γιατί δεν είναι και πολλοί οι Αμερικανοί που έρχονται στην Ελλάδα και από τις πρώτες τους κιόλας ημέρες είναι με το χαμόγελο στα χείλη...
Ο ΜακΛιν, τέλος, έκανε ό,τι μας έχει δείξει σε όλα τα ματς που είναι καλός. Πάλεψε, έβγαλε πάθος και υπήρχαν φάσεις που έκανε ό,τι ήθελε την άμυνα της Φενέρ! Δεν είναι το... θηρίο που σε τρομάζει, αλλά στην φάση που παίρνει την μπάλα έξω από τη ρακέτα και αποφασίζει να πάει σε επίθεση κατά μέτωπο και παίρνει το φάουλ, καταλαβαίνεις ότι δεν τον σταματάει τίποτα!
Το ζητούμενο όμως είναι αυτό που έχει πει ο Πρίντεζης σε δηλώσεις του και το έχει τονίσει πολλές φορές. Αυτό που χρειάζεται η ομάδα είναι διάρκεια. Γιατί καλό μπάσκετ έχει αποδείξει ότι μπορεί να παίξει, το θέμα είναι να μπορεί να το κάνει συνεχώς και με διάρκεια.
Υγ: Το είχα αναφέρει μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό. Οι παίκτες από μόνοι τους αδικούν τους εαυτούς. Όταν τους βλέπεις ότι μπορούν να κάνουν τέτοιο παιχνίδι όπως με την Φενέρ, τότε από μόνοι τους σου βάζουν ψηλά τον πήχη και ζητάει ο κόσμος απ' αυτούς το κάτι παραπάνω, γιατί όλοι ξέρουν ότι μπορούν να το πετύχουν...
Υγ2: Η νίκη με την Φενέρ ήταν καλή περισσότερο για το ψυχολογικό κομμάτι. Το βαθμολογικό είναι νωρίς να το κοιτάμε. Όμως μην περάσουμε και στο άλλο άκρο, να κάνουμε κωλοτούμπες λέγοντας ειρωνικά «καλός ο Σφαιρόπουλος; Καλός ο Ρόμπερτς; Καλός ο Τόμπσον;». Όλοι έχουν τις καλές και τις κακές τους ημέρες.
Υγ3: Εντάξει για τις δηλώσεις του Ομπράντοβιτς τι να πούμε; Νομίζω ότι ούτε ο ίδιος ήθελε να «φωνάξει» για τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, η διαφορά που είχε ο Θρύλος των 11 πόντων χάθηκε με τις βολές των διαιτητών και τα σφυρίγματά τους, αλλά μάλλον για το επόμενο παιχνίδι του με την ΤΣΣΚΑ. Μόνο έτσι δικαιολογείται...