"Το κλειδί για τον προπονητή..."

Συνέντευξη στην ισπανική εφημερίδα «Marca» έδωσε ο πρώην ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού, Εστέμπαν Καμπιάσο, και μίλησε για τη φιλοδοξία του να γίνει προπονητής. Παράλληλα, όμως ρωτήθηκε και για την πορεία του ως ποδοσφαιριστής σε Ρεάλ Μαδρίτης και Ίντερ, αλλά και την άποψή του για τον Ζινεντίν Ζιντάν:

Σε ερώτηση το γιατί έφυγε από τη Ρεάλ, απάντησε: «Δεν υπήρχε συνέχεια για τα χαρακτηριστικά μου και τραβούσα περισσότερο την προσοχή όταν ήμουν απών από την 11άδα, παρά όταν ξεκινούσα. Το ίδιο συνέβαινε με τον Μακελελέ. Δεν τον υπολόγιζαν μέχρι που έφυγε. Είμαστε παίκτες που κάνουμε πολλή δουλειά για μια ομάδα και όταν φεύγουμε, αυτό φαίνεται.

Έχω παίξει σε κλαμπ με πίεση, αλλά στη Μαδρίτη δεν αισθανόμουν έτσι. Τον πρώτο χρόνο έπαιξα ημιτελικό με τη Γιουβέντους σχεδόν χωρίς να το καταλάβω, σαν να ήταν κάτι εύκολο».

Μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Ραούλ της Ρεάλ και όχι μόνο: «Αγαπώ τον Ραούλ, έναν από τους εξυπνότερους παίκτες που έπαιξα μαζί. Στην Ίντερ ήμουν καλύτερα για πολλούς τρόπους. Ξέροντας ότι έχω την πλάτη μου καλυμμένη από κάποιον όπως ο Σάμουελ. Ένιωθα αυτοπεποίθηση. Το να είμαι με τον Σανέτι, που με καταλάβαινε μόνο με μια ματιά... Επίσης ο Μιλίτο ήταν σημείο αναφοράς στην επίθεση, που μου θύμιζε τον Ραούλ λόγω της ευφυίας του».

Η άποψή του για τον Ζιντάν: «Ευτυχώς ως παίκτης ήμουν κοντά του στον αγωνιστικό χώρο. Ένας παίκτης σαν αυτόν, που τα είχε όλα, δεν υπολείπεται σε τίποτα και δεν χρειάζεται να κάνεις τους ανθρώπους να δουν ότι έχεις ένα δυνατόν χαρακτήρα.

Δεν χρειάζεται να φωνάζεις, ακόμα κι αν αυτό πουλάει περισσότερες εφημερίδες. Ο τρόπος που προπονείς έρχεται από τη γνώση. είναι ο δικός του τρόπος, ο οποίος για παράδειγμα είναι διαφορετικός από του Σιμεόνε. Ο Τσόλο ουρλιάζει, αλλά αυτό δουλεύει».

Ο Καμπιάσο ρωτήθηκε και για το τι προπονητής θέλει να γίνει, λέγοντας τα εξής: «Θέλω να γίνω ένας προπονητής με συνεχή προσαρμογή, αλλά θέλω να καταλαβαίνω καλά τα προβλήματα κάθε παίκτη και της ομάδας, αυτό είναι το κλειδί. Και πώς να πείσεις τους παίκτες σου να κάνουν αυτό που θέλεις, αν και αυτό είναι ανάλογο με το τι έχεις. Αυτοί που παίζουν είναι παίκτες, όχι ντόμινο στις θέσεις του προπονητή».