Τρία μαθήματα ζωής από τον Κυρ Σάββα, για να τα λες και στα παιδιά σου…
Αγάπη και μίσος, μίσος και αγάπη, δυο έννοιες πολύ μακρινές και πολύ κοντινές ταυτόχρονα. Ο Σάββας Θεοδωρίδης αγάπησε τον Ολυμπιακό, όσο λίγοι. Για την υπέρμετρη αγάπη του στο Θρύλο τον μίσησαν πολλοί αντίπαλοι. Όμως όλοι τον σέβονταν…
Η αγάπη δεν μετριέται σε… κέρματα!
Ο Σάββας Θεοδωρίδης την εποχή που αγωνιζόταν στον Ολυμπιακό, από το 1952 που υπέγραψε πρώτη φορά και έπειτα, διέθετε χρηματική άνεση.Είχε και... αμάξι, για την εποχή σπάνιο πράγμα (φωτγραφία).Ήταν οικονομικά ανεξάρτητος και κάθε φορά που η διοίκηση έδινε πριμ, ο Σάββας το μοίραζε στους συμπαίκτες του. Μάθημα πρώτο! Ανιδιοτελής αγάπη… Δεν αποκόμισε από τον Θρύλο ένα… καράβι λεφτά και ύστερα τον αγάπησε. Όχι… Πολύ ρομαντική προσέγγιση, πολύ αγνή και πειραιώτικη οπτική. Να αγαπάς την ερυθρόλευκη και ας μην έχεις πάρει ούτε δραχμή… Αν αυτό το συγκρίνεις με την εποχή που ζούμε τότε καταλαβαίνεις ακόμα περισσότερο για πόσο σπουδαίο μάθημα μιλάμε!
Ποιος πόνος; Μόνο Ολυμπιακός!
«Εγώ για το θέμα της υγείας μου δεν μιλάω ποτέ. Εμένα με νοιάζει μόνο ο Ολυμπιακός. Αν ποτέ φύγω από τη ζωή, όλοι κάποια στιγμή πεθαίνουν, θέλω να με σκεπάσουν με τη σημαία του Ολυμπιακού! Αλλά όποτε ξεκινάω να πάω στον Ολυμπιακό, και πάω παντού με βροχές και καταιγίδες δεν πονάω! Δεν καταλαβαίνω τίποτα, δεν νιώθω πόνο, τα ξεχνάω όλα λόγω του Ολυμπιακού. Έχω σκοπό να αγωνιστώ και να ζήσω χρόνια ακόμα για να δω κι άλλους τίτλους με τον Ολυμπιακό», έλεγε χαρακτηριστικά ο Σάββας Θεοδωρίδης σε συνέντευξή του. Μάθημα δεύτερο… Αυτό που αγαπάς, να είναι το αναλγητικό σου σε ότι και αν παθαίνεις. Ο κυρ Σάββας έβαζε τον Θρύλο πάνω από όλα, πάνω και από τον πόνο. Μάγκικο, πειραιώτικο και άκρως ερυθρόλευκο αυτό που έκανε, παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας….
Μια ζωή τον μισούσαν, αλλά στο φευγιό του όλοι κατάλαβαν…
Έχει πάμπολλες φορές βρεθεί στα βέλη αντιπάλων, στο επίκεντρο κριτικής από τους απέναντι. Λογικό… Ο κυρ Σάββας ήταν χειμαρρώδης , έλεγε την αλήθεια του, την αλήθεια για τον Θρύλο, όσο και αν πονούσε κάποιους. Σε Λεωφόρο, σε Τούμπα, σε όλα τα γήπεδα της Γης ήταν εκεί και έλεγε ότι ένιωθε. Έτσι υπήρξαν φορές και διαστήματα που δεν ήταν αρεστός. Όλοι όμως κατάλαβαν μετά τον χαμό του, ότι η αγάπη του για την ομάδα ήταν μνημειώδης. Μάθημα τρίτο, ο σεβασμός. Την ημέρα της απώλειας του, όλοι έγραψαν για αυτόν και ας ήταν καυστικός και επιθετικός ανά φάσεις. Γιατί; Γιατί κέρδισε τον σεβασμό τους…
Να μιλάς στα παιδιά σου για τον κυρ Σαββα, για έναν αγνό στρατιώτη του Θρύλου. Έναν στρατιώτη που όλοι θα ήθελαν στην ομάδα τους. Να μιλάς για τον κυρ Σάββα γιατί αυτός ήξερε να αγαπάει...