Ο Eρασιτέχνης μας είναι μεράκι και όχι αποκούμπι
Για μια ακόμη φορά «έπρεπε» να χάσουμε. Σε μια στρούγκα που έπρεπε να εκκενωθεί, με έναν παρατηρητή που θα ζήλευε και ο Βασιλακόπουλος, με διαιτητές ακατάλληλους για τέτοιας σημασίας παιχνίδια, χωρίς βασικούς μας παίχτες λόγω τραυματισμών, με τον Παπάζογλου να τραυματίζεται κ αυτός κατά την διάρκεια του αγώνα, ο Ολυμπιακός μας αρνιόταν μέχρι τέλους να χάσει. Με διπλάσιο και βάλε μπάτζετ και κάτω από τέτοιες συνθήκες θα έπρεπε να προβληματίζεστε στερημένοι για μια νίκη με 1 μόλις γκολ διαφορά! Μπράβο σε όλα τα παιδιά και τον κόουτς που παλεύουν μάγκικα και αντρίκια.
Για την μετάδοση του αγώνα τι να πω. Απλά προσβλητική για τα ελληνόπουλα της ομάδας μας, τον Σάββα, τον κόσμο μας και τις προσπάθειες μας να διεξάγονται τα ντέρμπι σε υγιείς συνθήκες κι όχι σε αυτή την «υπέροχη» ατμόσφαιρα. Επειδή δεν «υπάρχουν» πουθενά αλλού σε κανένα άλλο τμήμα η άθλημα, πρέπει να τα «φροντίζουν» και να τα «προσέχουν» τα παιδιά. Έχουν πέσει πολύ βαριά τα δύο τελευταία Πρωταθλήματα, ότι έχουμε από 5 Πρωταθλήματα, ότι έχουμε 4 συνεχόμενα Σούπερ Καπ έναντι κανενός, το γεγονός ότι μπήκαμε σφήνα στις ορέξεις τους, και έχουν μόλις 2 Κύπελλα περισσότερα (5 έναντι 3), και η μοναδική ουσιαστική μας διαφορά είναι 1 Ευρωπαϊκό που έπαιξαν και τους δύο τελικούς στην έδρα τους. Τις επιτυχίες μας τις απαξιώνουν λέγοντας ότι ανήκουν στο ΙΕΚ Ξυνή, και το λένε αυτοί που συγχωνεύτηκαν με την Ηλιούπολη για να δημιουργήσουν το τμήμα Χάντπολ. Μιλάνε αυτοί που έχουν αφήσει πίσω τους αποτυπώματα σκιών σε Πρωταθλήματα λόγω κόνβιντ. Με τιμωρίες ξεχασμένες στα συρτάρια της Ομοσπονδίας.
Όλοι οι τίτλοι που έχει πάρει ο Ολυμπιακός είναι μάγκικοι και πάντα με σαφώς μικρότερο μπάτζετ απέναντι στις μισθοφορικές ομάδες που αντιμετώπισαν. Θα έπρεπε να ντρέπονται το λιγότερο, όλοι αυτοί που τους σιγοντάρουν. Χάρη στον Ολυμπιακό απέκτησε ενδιαφέρον το Πρωτάθλημα. Στον Ολυμπιακό βασίζεται η Εθνική Ελλάδος με 5 παίχτες (Μιχαηλίδης, Πασσιάς, Παπαντωνόπουλος, Θ. Παπάζογλου, Τζίμπουλας) στην σύνθεση της έναντι μόλις 2 της ΑΕΚ (Παναγιώτου, Αραμπατζής). Το είχαμε πάρει το «μήνυμα» από την διαιτησία στον τελικό του Σούπερ Καπ. Επιβεβαιώθηκαν οι «φόβοι» μας με τον ορισμό των «λίγων» (για να μην πούμε τίποτε χειρότερο) διαιτητών στο χτεσινό ματς. Ας συγκρίνουν όλοι τις συνθήκες που διεξάγονται όλοι οι μεταξύ μας αγώνες με τα ανάλογα ματς στις έδρες τους και θα δουν και οι τυφλοί τις διαφορές.
Δεν μετανιώνουμε για ότι κάναμε για το καλό του αθλήματος παραχωρώντας (γκρεμίζοντας ουσιαστικά) το Ρέντη για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων που διεξήχθη στην χώρα μας. Ας χαίρονται όλοι όσοι κάνουν τις πάπιες τα όσα διαδραματίζονται κάθε χρόνο στα κατά μέρους αποκούμπια των «άλλων» ομάδων. Εμείς δεν ψάχνουμε αλλού χαρές, γιατί μας τις προσφέρει απλόχερα το τμήμα από το οποίο όλοι γινόμαστε οπαδοί. Το ποδόσφαιρο. Εμείς τις δημιουργούμε σε όλα τα αθλήματα, σε όλα τα τμήματα, και είναι το μεράκι μας, γιατί δεν μπορούμε να ζούμε μέρα χωρίς Ολυμπιακό. Ειδικά ο Eρασιτέχνης μας δεν είναι η σανίδα σωτηρίας. Δεν είναι καταφύγιο αποτυχιών όπως το έχουν αναγάγει όλοι οι υπόλοιποι. Είναι η μάνα του λόχου και την στηρίζουμε έμπρακτα (30.000 μέλη και 75.000 με κάρτα φιλάθλου) και όχι στο τσάμπα η στα λόγια, η πηγαίνοντας σε συγκεκριμένα ματς για λεζάντα η να δείχνουμε ότι ακόμη υπάρχουμε, όπως «άλλοι».
Στεναχωριόμαστε αν δεν καταφέρνουμε να κατακτάμε παντού τα τρόπαια, αλλά και πάλι είμαστε περήφανοι γιατί προσπαθούμε στηριζόμενοι αποκλειστικά και μόνο στις δυνάμεις μας και όχι χρησιμοποιώντας «δεκανίκια». Αυτοί που τα έχουν ανάγκη έστησαν και το παραμύθι της δήθεν εξυγίανσης. Να σας το πούμε πιο απλά; Με var και ξένους διαιτητές παντού θα σας κόψουμε όλα τα αποκούμπια. Και δεν σας λέω όλα τα αθλήματα και τμήματα γιατί πολύ απλά είστε ανίκανοι να διατηρείτε τόσα ανταγωνιστικά τμήματα παντού. Εδώ από ένα διατηρείται κ αυτό με το ζόρι και με τα αίσχη που βλέπουμε.