Αν τα 10 Πρωταθλήματα τα πλήρωσαν με 24 δικές μας κατακτήσεις, τα 6 με πόσες;
Αλλάζουμε το τσιπάκι και πάμε στο Αγρίνιο για την νίκη που θα μας φέρει ένα βήμα ακόμη πιο κοντά στο 49ο Πρωτάθλημα της Ιστορίας μας και 24ο συνολικά τα τελευταία 30 χρόνια. Μήπως , λέω εγώ τώρα , μήπως τα «κλεμμένα» στα οποία συχνά- πυκνά αναφέρονται οι αντίπαλοι μας είναι τα «δικά» τους τελικά; Γιατί σε όλες τις κατακτήσεις τους υπάρχουν σκιές , ίντριγκες, πολιτικές παρεμβάσεις και ξέπλυμα μπουγάδων. Έχουμε πέρα από τα «ληστρικά» χρόνια που μας στέρησαν Πρωταθλήματα 6 ακόμη λόγους να συνεχίσουμε να τιμωρούμε τους «υπεύθυνους». Τα 24 Πρωταθλήματα (με το φετινό) είναι η απάντηση μας για τα 10 χρόνια που μοιραζόντουσαν τους τίτλους. Αν λοιπόν τα 10 τα πλήρωσαν με 24, τα 6 με πόσα πρέπει να τα πληρώσουν; Με απλά μαθηματικά προκύπτει ο αριθμός 13! Έχοντας πάρει λοιπόν 2 με το φετινό θα πρέπει να ακολουθήσουν άλλα 11 Πρωταθλήματα δικά μας για να «ξεπληρώσουν» τον τρόπο με τον οποίον πήραν τα 6 δικά τους.
Ας πρόσεχαν λοιπόν. Την Κυριακή ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αυξήσει την διαφορά από τους υπόλοιπους. Να εκμεταλλευτεί τις απώλειες βαθμών που θα έχουν. Σημαντικές οι απουσίες μας, αλλά με τέτοιο ρόστερ δεν ψάχνω για δικαιολογίες στην Ελλάδα. Όσοι επιλεγούν να αγωνιστούν θα πρέπει να τα δώσουν όλα για να φύγουμε νικητές. Κανένα ματς δεν είναι εύκολο, δεν υποτιμάμε κανέναν αντίπαλο, και κανένα ματς δεν θεωρούμε τελειωμένο αν δεν σφυρίξει ο ρέφερι την λήξη. Όλοι θέλουν να μας κόψουν βαθμούς, αν όμως τους το επιτρέπουμε. Από εμάς εξαρτάται η τελική έκβαση κάθε αγώνα. Αν η απόδοση μας είναι συνέχεια του παιχνιδιού με την Ρεάλ τότε η νίκη θα έρθει πιο εύκολα. Αν θεωρήσουμε ότι το 0-1 είναι αρκετό μπορεί να μας γυρίσει μπούμερανγκ. Όλοι οι αντίπαλοι μας ψάχνουν την μισή ευκαιρία που θα τους δώσουμε για να τιμωρήσουν ένα λάθος μας. Σε καμιά περίπτωση ειδικά όσο το ματς πλησιάζει στην λήξη του δεν πρέπει να τους «κρατάμε» μέσα στο παιχνίδι με το φτωχό 0-1.
Τουλάχιστον με δυο γκολ διαφορά θα πρέπει να πηγαίνουμε προς το τέλος του παιχνιδιού. Ολυμπιακός σημαίνει επίθεση, σημαίνει πίεση ψηλά, σημαίνει δημιουργία και πάνω από όλα να στέλνουμε την μπάλα στο πλεχτό όσες φορές περισσότερες μπορούμε για να μην μας τιμωρήσει η «πόρνη». Όλοι βλέπουμε το κλίμα που διαμορφώνουν οι στημένοι για τα πέναλτι. Κάνοντας το άσπρο- μαύρο σε πεντακάθαρες φάσεις, φωνάζουν όχι για αυτά που δόθηκαν αλλά για να μην σφυριχτούν τα επόμενα που θα είναι υπέρ μας. Είναι μωρέ που έχουμε απέναντι μας αμυντικούς ογκόλιθους επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ που μας αντιμετωπίζουν πεντακάθαρα. Που τα μαρκαρίσματα τους δεν είναι παραβατικά.
Βλέπετε εσείς να σπρώχνουν και με τα δυο χέρια, να τραβάνε φανέλες, να μην αποτελούν τα χέρια τους προέκταση της αμύνης τους, και οι διαιτητές να μην τα βλέπουν αλλά να χρειάζεται η παρέμβαση του var, για να δίνονται οι παραβάσεις; Βλέπετε εσείς ακόμη και με την χρήση του να μην μας αδικούν; Φωνάζουν όμως για να επηρεάζουν τις επόμενες διαιτησίες. Να σκέφτονται να σφυρίξουν τις παραβάσεις για να μην δουν τα ονόματα τους κρεμασμένα στα μανταλάκια ως δήθεν «προστάτες» του Ολυμπιακού. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν και ακόμη περισσότερους βουλώστε τους τα στόματα με την απόδοση σας. Μην αφήσετε κανένα περιθώριο αντίδρασης στον Παναιτωλικό του Αναστασίου. Να μην πάρουν ανάσα.
Υ.Γ.1… Ψυχούλες μου, έβρεχε μωρέ; Είχε πέσει και η θερμοκρασία; Ήταν και αργά το παιχνίδι; Δεν υπήρχε και διοικητική «επιδότηση»; UEFA MAFIA που σας βάζει να παίζετε κάτω από τόσο αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Υ.Γ.2… Κάνατε όλη την Ευρώπη να παραμιλάει με το εντυπωσιακό κορεό.
Υ.Γ.3… Με την Γιουβέντους ήταν υπέρ τους. Με τον Ολυμπιακό εναντίον τους όχι. Διαιτητής; Ο ίδιος. Τα συμπεράσματα δικά σας.