Κάποιες στιγμές στην οπαδική μας ζωή δεν πρέπει να τις προσπερνάμε
Είναι κάποιες στιγμές στην οπαδική μας ζωή που δεν πρέπει να τις προσπερνάμε. Που πρέπει να τις ζούμε, από την στιγμή που μπορούμε. Είναι οι στιγμές εκείνες που μας γεμίζουν με υπερηφάνεια, είναι οι βραδιές εκείνες που ευοδώνονται οι κόποι και οι προσπάθειες τόσων ετών. Μια από αυτές λοιπόν είναι αύριο το βράδυ (2/12) στις 20:00 στο Ρέντη. Ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά στην Ιστορία του στο γυναικείο Βόλεϊ θα αγωνιστεί εντός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αντίπαλος του η υπερδύναμη από την Τουρκία που ακούει στο όνομα Εξατσίμπασι.
Πριν μερικά χρόνια αν έλεγες ότι θα συνέβαινε αυτό θα σε περνούσαν για ονειροπόλο στην καλύτερη. Ο Ολυμπιακός όμως κάνει τα όνειρα παραγόντων , οπαδών και αθλητών του πραγματικότητα. Κατέκτησε Πρωταθλήματα (9), Κύπελλα (11 πολυνίκης του θεσμού), Σούπερ Καπ (1), έφτασε 2 φορές σε τελικό Ευρώπης, είναι η μοναδική Ελληνική ομάδα που κατέκτησε το Challenge Cup, κερδίζοντας μέσα στην Τουρκία το τρόπαιο, με 1-3 σετ έχοντας χάσει μάλιστα στον α΄ αγώνα στο Ρέντη με 2-3. Και όλα αυτά μόλις τα τελευταία 12 χρόνια!
Φέτος «τολμήσαμε» να συμμετέχουμε στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ , με στόχο να μπούμε στους ομίλους και το πετύχαμε έχοντας γνώση των δυσκολιών που θα αντιμετωπίζαμε στην συνέχεια. Το οφείλαμε στον κόσμο μας, στους εαυτούς μας, και πάνω από όλα ήταν ένα ακόμη δώρο για τα 100 χρόνια εκ της Ιδρύσεως μας μετά το περσινό τρέμπλ. Η κορυφαία ομάδα της Ελλάδος και ας υστερεί μόνο στις κατακτήσεις Πρωταθλημάτων, απέναντι στις κορυφαίες της Ευρώπης. Ναι, υστερούμε σε μπάτζετ, αλλά υπερτερούμε σε ψυχή και πάθος. Αύριο το βράδυ είναι γιορτή. Είναι η αφετηρία για να οδηγήσουμε όλοι μαζί τον Ολυμπιακό μας τα επόμενα χρόνια ακόμη πιο ψηλά. Βήμα – βήμα εμείς δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις. Ήρθε η ώρα να «αναγκάσουμε» να στρέψουν το βλέμμα τους άπαντες στο Ρέντη. Από χορηγούς και επιχειρηματίες μέχρι αθλήτριες.
Αν το Παπαστράτειο το κάναμε τρελοκομείο, το Ρέντη πρέπει να το κάνουμε φρενοκομείο. Άλλες αγωνιστικές υποχρεώσεις δεν υπάρχουν. Δεν είμαστε ούτε οπαδοί της λεζάντας, ούτε της νίκης. Ένα γεμάτο γήπεδο είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε από την μεριά μας για την μέχρι τώρα προσπάθεια των κοριτσιών μας. Αν μη τι άλλο το αξίζουν. Είναι πρώτες στο Ελληνικό Πρωτάθλημα μετά από 7 αγωνιστικές , μπήκαν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, και αύριο θα πολεμήσουν για την υπέρβαση. Θα τις αφήσουμε μόνες τους; Ξέρω πολλά παιδιά από την επαρχία, που και τι δεν θα έδιναν να μπορούσαν να είναι παρόντες σε μια ακόμη Ιστορική στιγμή του συλλόγου. Δεν είναι κρίμα για αυτούς που μπορούν να έρθουν να απουσιάζουν; Ας «αναγκάσουμε» με την παρουσία μας να επισπευθούν οι συζητήσεις με το Κράτος για την δημιουργία και ενός κλειστού στην Ολυμπιακή Πολιτεία , δίπλα από το κολυμβητήριο που θα στεγάσει το Βόλεϊ και το Χάντμπολ.