Μεγάλη μου αγάπη Ολυμπιακάρα μου!

101 χρόνια Ιστορίας… πολυνίκης σε τρόπαια και όχι μόνο με 48 Πρωταθλήματα σε σύνολο 89 διοργανώσεων… και 29 Κύπελλα σε σύνολο 82 διοργανώσεων… Η μοναδική Ελληνική ομάδα με Ευρωπαϊκό τρόπαιο. Αυτοκράτορας επίσης σε ποδόσφαιρο, Βόλεϊ, Πόλο, και τα περισσότερα Ολυμπιακά αθλήματα. Η ομάδα με τους περισσότερους οπαδούς στην επικράτεια.

Ο σύλλογος που «μισούν» οι υπόλοιποι οπαδοί γιατί πολύ απλά τους έχει αναγκάσει να ζουν στην σκιά του. Να μην μπορούν όχι να τον φτάσουν αλλά ούτε καν να τον ακολουθήσουν. Ο αιώνιος άστεγος του αθλητισμού από επιλογή της Πολιτείας για να μην εξαφανιστούν οι υπόλοιποι σύλλογοι. Από επιλογή της πέρασε τα «ληστρικά» χρόνια. Αν δεν υπήρχε αυτή η δεκαετία η ψαλίδα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Υπάρχουν εν ζωή 35άρηδες που το μόνο που έχουν δει είναι τον Ολυμπιακό Πρωταθλητή και κάτοχο ευρωπαϊκού τίτλου στο ποδόσφαιρο, και μόνο σαν θολή ανάμνηση από δύο Πρωταθλήματα έκαστη ομάδα τους. Γιατί κακά τα ψέματα οπαδοί ΟΛΟΙ γίναμε από το ποδόσφαιρο. «Αναγκάσαμε» τους οπαδούς του πάλαι ποτέ αιώνιου αντιπάλου μας, να ασχολούνται ως μοναδικό αποκούμπι αποκλειστικά και μόνο με το μπάσκετ.

Κ΄ αυτό από το 1996 και μετά. Πριν ούτε καν πήγαιναν στο γήπεδο τους. Πάντα με την Πολιτεία στο πλευρό τους να τους παίρνει από το χέρι. Το να κάνουν οι διαιτητές λάθη είναι μέσα στο παιχνίδι. Λάθη έχουν κάνει για όλους όμως. Το να «υπάρχουν» όμως ομάδες και με την βούλα (ΟΦΗ) παραρτήματα η φίλα προσκείμενες όπως η Δόξα Δράμας, ο Αθηναϊκός, ο Απόλλων Αθηνών, η Κόρινθος, να «εξαφανίζονται» ομάδες όπως ο Πανιώνιος, ο Ηρακλής, η Παναχαϊκή, και όχι μόνο, να αλλάζουν την νύχτα χρώμα τα δελτία, να βγαίνουν νύχτα αποφάσεις για τιμωρίες, να βαπτίζονται Έλληνες από το Αιγάλεω και την Καστοριά , Αργεντίνοι , να κερδίζονται τρόπαια σε στρίψιμο δεκάρας, σε τελικούς και μπαράζ που δεν έγιναν ποτέ, αυτά και άλλα πολλά περισσότερα είναι «προνόμια» άλλων. Λεφτά για εγκαταστάσεις υπάρχουν για όλους τους άλλους πλην του Ολυμπιακού.

Εν έτη 2026 ΚΑΝΕΝΑ τμήμα του συλλόγου δεν έχει ιδιόκτητη εγκατάσταση. Και ότι έχει συντηρηθεί γίνεται με δικά μας χρήματα. Ούτε καν λύση για το Καραϊσκάκη δεν έχει δοθεί από την Πολιτεία από την στιγμή που σταματήσαμε τα κορόϊδα να πληρώνουμε τα δάνεια για την ανέγερση του βλέποντας όλους τους άλλους να τους επιχορηγούν! Ο Ολυμπιακός πλήρωσε τα χρέη του, το κεφάλαιο όχι τους τόκους . Δεν έπεσε κατηγορίες για να τα γράψει στο χιόνι. Ούτε έμεινε 17 χρόνια στην αφάνεια όπως άλλοι. Πλήρωσε την εμπλοκή της Πολιτείας στον σύλλογο που «εγκατέστησε» αχυράνθρωπους , και με την ανοχή της οι επόμενοι λήστευαν τα περιουσιακά στοιχεία του συλλόγου με τα χρέη να παραμένουν.

Δεν σκύψαμε ποτέ το κεφάλι. Δεν φιλήσαμε κατουρημένες ποδιές. Δεν ζητήσαμε ποτέ εύνοια, δεν συμμαχήσαμε με αντιπάλους, δεν γίναμε ρουφιάνοι, ούτε προπαγανδίζαμε, πόσο μάλλον δεν καπηλευτήκαμε την προσφυγιά. Ανέκαθεν ήμασταν και θα είμαστε η ομάδα με την λαϊκή βάση που γεννήθηκε μια βραδιά του 1925 σε ένα καπηλειό.

Ο σύλλογος που τιμούσε και τιμάει τους νεκρούς, και όχι εκ των υστέρων όταν χτύπησε δυστυχώς την πόρτα ο Χάρος όπως έγινε σε όλους τους άλλους. Γιατί κανείς μας δεν ξεχνάει ότι επί χρόνια το μοναδικό σύνθημα για να μας προκαλέσουν ήταν εμετικό και αφορούσε τα παιδιά της Θύρας 7 που έφυγαν στα σκαλοπάτια της. Μπορεί τα χρόνια να περνάνε αλλά η δική μου γενιά που μεγάλωσε μέσα σε συνδέσμους, με ατελείωτα ξενύχτια μέσα στα πούλμαν για να γυρνάμε όλες τις έδρες, που γιγαντώθηκε στα πέτρινα χρόνια, δεν ξεχνά.

Ολυμπιακός στα εύκολα, Ολυμπιακάρα στα δύσκολα. Χρόνια σου πολλά αιώνιε έφηβε. Μια ζωή μαζί σου έχω περάσει. Να μας έχει όλους ο Θεός καλά να είμαστε όσο το δυνατόν περισσότερα χρόνια στο πλευρό σου. Και όταν έρθει η ώρα να κάνουμε και τον Θεό να φωνάζει για τον Ολυμπιακό μαζί με τα αδέλφια μας.