Να «αγαπάμε» όσους μας εκτιμούν βάση της προσφοράς και της συμπεριφοράς τους!
Κανένας δεν είναι πάνω από τον Ολυμπιακό. Όποιος βάζει το προσωπικό του συμφέρον, τον εγωϊσμό του και τα χρήματα πάνω από τον σύλλογο απλά δεν αξίζει να μένει ούτε μέρα παραπάνω. Στον Ολυμπιακό «πρέπει να παρακαλάνε» να μένουν η να έρχονται στον μεγαλύτερο πολυαθλητικό σύλλογο της Ελλάδος. Ο σύλλογος ανταμείβει και το έχει δείξει άπειρες φορές όλους όσους αγαπάνε αυτή την φανέλα και σέβονται τον κόσμο της. Συμπαραστέκεται σε κάθε δύσκολη στιγμή τους. Είναι δίπλα στους αθλητές του καθημερινά και όχι μόνο κατά την διάρκεια των προπονήσεων η των αγώνων.
Δεν πετάει σαν στημένη λεμονόκουπα κανέναν. Ούτε κλείνει τον δρόμο σε κανέναν. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει χάρη στον κόσμο του. Τα ονόματα στην πλάτη έρχονται και παρέρχονται. Εκείνοι επιλέγουν αν θέλουν να αποτελούν κομμάτι της Ιστορίας του συλλόγου η να φεύγουν και να ξεχνάμε ότι υπήρξαν αθλητές μας. Όπως και να λέγονται, Έλληνες η ξένοι.
Χρήματα, ναι, μπορούν να βρουν κ αλλού ίσως πρόσκαιρα και περισσότερα αν είναι μισθοφόροι πάνω από όλα. Αυτό όμως που «ζουν» στο λιμάνι δεν θα το ζήσουν πουθενά αλλού. Και από πλευράς συνθηκών, και αγάπης του κόσμου, και από θέμα φερεγγυότητας, και από κατακτήσεις τροπαίων. Για εμάς τα συμβόλαια δεν έχουν καμιά αξία. Δεν κρατάμε κανέναν με το ζόρι. Ο καθένας κρίνεται από την συμπεριφορά του προς τους ανθρώπους του συλλόγου και τον κόσμο του.
Η «προδοσία» ανήκει σε αυτούς που επιλέγουν να μην είναι πλέον μέλη αυτής της οικογένειας. Σε αυτούς που επιλέγουν να δρουν αντιεπαγγελματικά και να αφήνουν τους συμπαίχτες(τριες) τους, έστω και άθελα τους κάποιες φορές μόνους στην κορύφωση των μαχών. Και το κυριότερο; Να μην ζητάνε έστω μια συγνώμη από όλους. Δεν τρέχει και τίποτα αν δεν έρθουν κάποια τρόπαια.
Δεν μας λείπουν. Στεναχωριόμαστε αλλά μέχρι εκεί. Συνεχίζουμε με αυτούς που θέλουν να μείνουν για να επαναφέρουν τον Ολυμπιακό στην κορυφή, με αυτούς που επιλέγουν να έρθουν, με αυτούς που ο Ολυμπιακός για εκείνους είναι τρόπος να ζεις και όχι απλά η «δουλειά» τους. Ο μόνος που στέκεται πάντα δίπλα στον Ολυμπιακό είναι αυτός που αγαπάει ανιδιοτελώς τον σύλλογο.
Είτε είναι ο απλός κόσμος είτε είναι αθλητές που έγραψαν την δική τους Ιστορία βάζοντας ένα λιθαράκι για να χτιστεί αυτός ο τεράστιος παγκοσμίως σύλλογος. Αθλητές(τριες) που ο κόσμος χαίρετε πραγματικά να τους βλέπει ξανά στις κερκίδες , έχοντας αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Εκείνοι επιλέγουν με την συμπεριφορά τους κατά την διάρκεια της αθλητικής τους ζωής πως θα τους «βλέπει» ο λαός του Ολυμπιακού όταν αποχωρήσουν. Δεν είναι στην ζωή όλα χρήματα. Δεν σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
Να περνάς καλύτερα μπορεί. Αλλά άνθρωπος γεννιέσαι δεν γίνεσαι. Και κάποια στιγμή επειδή όλα είναι δανεικά σε αυτή την ζωή, οι άσχημες συμπεριφορές επιστρέφονται. Απλά όλοι μας να προσέχουμε λίγο περισσότερο ποιους «αγαπάμε» γιατί «εκμεταλλεύονται» την αγάπη μας για τον σύλλογο. Να εκτιμάμε όσους μας εκτιμούν. Ανεξαρτήτως αθλήματος και ονόματος βάση προσφοράς και συμπεριφοράς!