Ο Ολυμπιακός όρισε την εξέλιξη αλλά και την κατάληξη του πρώτου τελικού

Ο Ολυμπιακός απλά «έχασε» την ευκαιρία να κερδίσει εύκολα ξανά «αυτόν» τον Παναθηναϊκό. Ο Ολυμπιακός ήταν εκείνος που «έβαλε» στο παιχνίδι τους πράσινους, χάνοντας μια διαφορά 17 πόντων, κόβοντας χωρίς κανένα απολύτως λόγο τον ρυθμό του. Επιτρέποντας ελεύθερα σουτ 3 πόντων , χωρίς να επιδιώκει να παίζει την γνωστή του άμυνα, κάνοντας αβίαστα λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας, και στην επίθεση οι επιλογές του να είναι απρόβλεπτα κακές. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος ένα πράμα.

Ήταν σίγουρο ότι το ματς θα έκρυβε παγίδες, καθώς πάντα το πρώτο ματς είναι κομβικό, αλλά ο Ολυμπιακός ήταν εκείνος που όρισε την εξέλιξη αλλά και την κατάληξη του. Επειδή οι απέναντι είναι προβλέψιμοι, ως προς τις δικαιολογίες που θα χρησιμοποιήσουν, ας μας πουν ποιες από τις βολές που δόθηκαν υπέρ μας δεν ήταν, αν υπήρξαν βολές για αυτούς που δεν δόθηκαν, και αν ο Ναν δεν κάνει στην αρχή της φάσης φάουλ στον Φουρνιέ στο τέλος του αγώνα και με το σώμα και με το χέρι.

 Η μήπως δεν ήταν βήματα ο περίπατος του Ναν κάτω από το καλάθι μας;

Δεν είδαν ούτε το φάουλ του Λεσόρ πάνω στον Γουόκαπ , 40¨ δευτερόλεπτα πριν τελειώσει ο αγώνας.

Του Οσμάν φάουλ πάλι πάνω στον Γουόκαπ στα τελευταία λεπτά; Και πόσες ακόμη αμφισβητούμενες εναντίον μας φάσεις να πούμε;

Δεν έχει δράκους το παραμύθι σας περί εύνοιας του Ολυμπιακού. Ούτε τα πρόβατα σας δεν πιστεύουν πλέον την προπαγάνδα. Αυτό που σίγουρα είδαν ήταν οι αξιοζήλευτες αγωνιστικές επιδόσεις του Χέϊζ Ντέϊβις, τα ριμπάουντ που χάθηκαν, τα αίρ μπολ που έκαναν, και πόσα ακόμη φάουλ έκαναν και δεν δόθηκαν. Ρίξτε την ευθύνη μιας ακόμη ήττας στην διαιτησία, επειδή δεν σας έπαιξε 0-100.

Και για να τελειώνει το παραμύθι, μαράζι το έχουμε να κερδίσουμε μια φορά ρε παιδάκι μου ένα ματς που δεν αξίζουμε με την διαιτησία να τους «σφάζει» στην πραγματικότητα. Έτσι για να δούμε πως ένοιωθαν επί δεκαετίες εκείνοι  που κέρδιζαν με τους «αγαπητικούς» τους επί Φάρου. Δεν είχε να χάσει τίποτε απολύτως ο Παναθηναϊκός από ένα ματς στο ΣΕΦ, με μειονέκτημα έδρας , απέναντι στον Πρωταθλητή Ευρώπης. Το κενό διάστημα μας στον  του δείχνει τι πρέπει να προσέξει και να διορθώσει ο Ολυμπιακός στο επόμενο κιόλας παιχνίδι. Τα πλέϊ οφ του Ελληνικού Πρωταθλήματος λόγω του περιορισμού των ξένων δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με τα ματς της Ευρωλίγκα. Τα ρόστερ είναι διαφορετικά και για τις δύο ομάδες, και κάθε απουσία μετράει. Και η απουσία του Ντόρσεϊ φάνηκε περισσότερο όταν ο Ολυμπιακός έκανε λανθασμένες επιθέσεις.

Στο ματς που θα γίνει στο «Γεώργιος Μπατζώκας Σέντερ» θα πρέπει να πάμε να παίξουμε ακόμη καλύτερα και από όταν προηγηθήκαμε με 17 πόντους. Το «άγχος» και το «πρέπει» τώρα θα το έχουν αυτοί. Γιατί αν ο Ολυμπιακός κάνει το 2-0 , μετά στο ΣΕΦ θα έχει απονομή. Είμαι σίγουρος ότι ο κόουτς θα αναλύσει στους παίχτες τα λάθη που έκαναν και επέτρεψαν στον ΠΑΟ να ξαναμπεί στο παιχνίδι.

Όσο και αν η κατάκτηση της Ευρωλίγκα έχει «αδειάσει» μέχρι ένα σημείο τον Ολυμπιακό από ενέργεια, θα πρέπει να βρει ξανά την δυναμική του καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα. Κανένα ματς δεν τελειώνει νωρίς ειδικά στο μπάσκετ, ακόμη και αν η διαφορά φτάσει σε διψήφιο νούμερο. Δεν έπρεπε να «βιαστεί» ο Ολυμπιακός , δεν υπήρχε λόγος να χαλαρώσει, δεν αντιπροσωπεύει η εικόνα του στα λεπτά που «έβαλε» τον ΠΑΟ ξανά στο παιχνίδι, την ομάδα που καμάρωσε όλη η Ευρώπη όλη την χρονιά.

Η προπαγάνδα που ξεκίνησε από τους απέναντι με την λήξη του αγώνα, γίνεται με σκοπό να επηρεάσει την διαιτητική τριάδα στο επόμενο παιχνίδι. Το ξέρω, το περιμένω και πιστεύω ότι το ξέρουν άπαντες στον οργανισμό του Ολυμπιακού, που έχουν «καεί» επί δεκαετίες άρα θα πρέπει να κερδίσουμε και αυτούς. Θα επηρεαστούν υπό την πίεση και τον φόβο που θα τους δημιουργήσουν τα φερέφωνα όλες αυτές τις μέρες, γιατί; Γιατί απλά δεν είναι καλύτερος ο Παναθηναϊκός από τον Ολυμπιακό.

Ακόμη και να μην είμαστε στην καλύτερη μας μέρα, ακόμη και αν έχουμε κάποια έλλειψη, αν δεν τους «προστατεύσουν» η λογική λέει ότι θα χάσουν το Πρωτάθλημα. Εκτός και αν στα πλαίσια της κοινωνικής συνοχής «αναστηθούν»  φαντάσματα του παρελθόντος για να μην μείνει παραπονεμένος ο στερημένος αιώνια αγαπημένος λαός των εκάστοτε Κυβερνήσεων.