Τα όνειρα μας δεν έχουν ταβάνι
Μετά τις νίκες επί των Λεβαδειακού, Γκαγκελόνια, Παναθηναϊκού, Μαρσέϊγ και Παναιτωλικού, εκ των οποίων οι 3 εκτός έδρας, και με μόλις 1 γκολ παθητικό, τα καλύτερα είναι μπροστά μας. Το πρόγραμμα μετά τις απώλειες με Βόλο (εξ αιτίας της διαιτησίας) και ΟΦΗ στο πρώτο ματς του Αλγκουαθίλ έγινε ακόμη πιο δύσκολο, μιας και τα περιθώρια απώλειας άλλων βαθμών δεν υπήρχαν, στην Ευρώπη έπρεπε να βάλουμε τις βάσεις για τους «16» , στην διακοπή έλειπαν ένα σωρό διεθνείς, και όμως.
Με την πλάτη στον τοίχο, παιχνίδι με παιχνίδι ο Ολυμπιακός βγήκε αλώβητος και ατενίζει με περίσσεια αισιοδοξία το μέλλον. Επόμενο ματς με την Σπάρτα Πράγας στο Καραϊσκάκη. Όλοι καταλαβαίνετε πόσο σημαντική θα είναι μια ακόμη νίκη καθώς με 9 βαθμούς σε 3 αγώνες στο Γιουρόπα θα πρέπει να «αυτοκτονήσουμε» για να μην βγούμε στην πρώτη 8άδα και να πάρουμε απ΄ ευθείας το εισιτήριο της πρόκρισης. Δεν γίναμε ξαφνικά ομαδάρα, κάνουμε και κάποια λάθη ανεπίτρεπτα για την αξία των παιχτών μας κατά την διάρκεια των αγώνων, αλλά η πρώτη εικόνα με τον νέο προπονητή στον πάγκο μας , και με τόσο ανανεωμένο ρόστερ, μόνο ως θετική για την συνέχεια των υποχρεώσεων μας λογίζεται.
Γιατί είχαμε τα «πρέπει» να μας ακολουθούν σε κάθε αγώνα. Και τα περάσαμε με επιτυχία όλα. Βλέποντας ότι η ομάδα έχει πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης. Δεν έχει βρει ρυθμό. Όταν βρεθούν μεταξύ τους οι παίχτες στα αναγκαστικά διαφορετικά σχήματα που κατεβαίνουν από αγώνα σε αγώνα, όταν αρχίσουν και βγαίνουν οι αυτοματισμοί, όταν προσαρμοστούν, και βγαίνουν τα γούστα θα δούμε τον Ολυμπιακό που γουστάρουμε. Μέχρι στιγμής μας αρκεί το πάθος και η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν όλα τα παιχνίδια. Τώρα αρχίζουν και «δένονται» και με τον κόσμο. Δεν βλέπουμε μούτρα και αδιαφορία από κανέναν. Όλοι έχουν έρθει με το μυαλό στο να προσφέρουν. Δεν αισθάνονται περαστικοί.
Δείχνουν να έχουν καταλάβει ότι μέσω της προσφοράς τους και των επιτυχιών του συλλόγου θα ωφεληθούν και οι ίδιοι στο μέλλον, γιατί ξέρουν ότι και ο Ολυμπιακός δεν θα κόψει τον δρόμο σε κανέναν από αυτούς όταν έρθει η ώρα. Γιατί όπως εμείς έτσι και αυτοί δεν έχουμε ταβάνι στα όνειρα μας. Τα ματς με την Σπάρτα Πράγας είναι κομβικό. Όλα δείχνουν από τα προηγούμενα χρόνια ότι με μια συγκομιδή μίνιμουμ 16 βαθμών είμαστε στην 8άδα αν έρθουν και τα υπόλοιπα αποτελέσματα των άλλων ομάδων φυσιολογικά. Με νίκη και 9 βαθμούς στο τσεπάκι, έχοντας να αντιμετωπίσουμε κυρίως Τσέλιε και Τορένσε αλλά και Ρεν εκτός έδρας, και Μίλαν, Χοφενχάϊμ εντός, ο πρώτος στόχος μπορεί να επιτευχθεί «εύκολα».
Εξ άλλου «τρώγοντας» ανοίγει η όρεξη. Ο καλός Ολυμπιακός πόσο μάλλον αν γίνει ακόμη καλύτερος, ίσως με μια ακόμη «μεγάλη» προσθήκη τον Γενάρη, δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο στο Γιουρόπα. Τους κοιτάζει όλους στα ίσα και στα μάτια. Και τις προϋποθέσεις τις έχουμε δημιουργήσει εμείς.
Όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια. Πλέον μας σέβονται και μας φοβούνται όλες οι καλές ομάδες ανεξαιρέτως με τις οποίες κινούμαστε στο ίδιο μήκος από πλευράς δυναμικότητας κύματος. Και ας παίζουμε σε χειρότερο Πρωτάθλημα, και ας μην έχουμε μεγαλύτερο μπάτζετ η με αρκετές καν το ίδιο. Για αυτό και οι επιτυχίες μας αποκτούν μεγαλύτερη αξία.
Έχει μεγαλώσει ο «Δαυϊδ» στην Ευρώπη και το έχουν καταλάβει όλοι. Εκτός από τους μίζερους και κομπλεξικούς εν Ελλάδι αντιπάλους μας. Αυτοί ζουν ακόμη στις σπηλιές τους. Με τακτικές και μεθόδους δήθεν εξυγίανσης εδώ και 10 χρόνια, απλά επιβιώνουν στις «στάνες» τους μιλώντας στα πρόβατα τους για τον «κακό λύκο» που περιμένει έξω από το μαντρί να τα «φάει» σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αυτός ευθύνεται για όλα και κυρίως γιατί έχουν παραμείνει νηστικά τα αμνοερίφια και άδειες οι τροπαιοθήκες τους. Είναι το μόνο που μας βρίσκει σύμφωνους αλλά με εντελώς διαφορετική εξήγηση.