Περαία μου, Περαία μου, με τον Σαρωνικό σου, που έχεις για καμάρι σου, τον Ολυμπιακό σου

Χρόνια πολλά, μωρή καψούρα. Τόσα χρόνια μας συντροφεύει και ρυθμίζει τη διάθεσή μας, η ερυθρόλευκη ριγωτή με τον δαφνοστεφανωμένο. Κατά καιρούς υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να στερηθούμε. Εσένα όμως όχι. Να στερηθούμε άλλες απολαύσεις της ζωής για σένα, ναι. Στρατιώτες πιστοί της ιδέας που γεννήθηκε πριν 95 χρόνια στο λιμάνι και έμελλε να εξαπλωθεί σε όλη την επικράτεια. Μια αρρώστια που κανείς δεν θέλει να βρεθεί το φάρμακο για να γίνει καλά. Το απάνεμο λιμάνι όλων των καταιγίδων της ζωής  μας. Το κουράγιο και η δύναμη στα προβλήματα μας. Το μεράκι και η θέληση για ζωή. Αυτό είναι ο Ολυμπιακός για όλους μας. Μια αξέχαστη εκδρομή, εκατομμύρια ώρες στις κερκίδες. Ατελείωτα χιλιόμετρα και ώρες αναμονής στα αεροδρόμια , μόνο και μόνο για να βρεθούμε 90 λεπτά δίπλα του, να καταθέσουμε όλο μας το είναι. Το ξεφτισμένο κασκόλ, η πρώτη σημαία του που κρατήσαμε στα χέρια μας, το τρέμουλο και η συγκίνηση την πρώτη φορά αλλά και κάθε φορά που αντικρίζουμε τον ναό, διασχίζοντας τις μπούκες. Μια ιδεολογία που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, χωρίς την παραμικρή αλλοίωση σε συναισθήματα και πιστεύω. Και κάθε φορά η ίδια ανατριχίλα, όταν βγαίνει στο γήπεδο ο Ολυμπιακός και ακούγεται ο ύμνος από τα μεγάφωνα. Να νιώθουμε ευτυχισμένοι που ζούμε αντικρίζοντας τον Θρύλο της καρδιάς μας.

Ο Ολυμπιακός, δεν είναι νίκες ή τίτλοι. Είναι λόγος ύπαρξης. Είναι ιδανικό. Είναι η έκφραση της μαγκιάς και της μπέσας. Είναι αυτό που δεν καταλαβαίνουν όσοι δεν είναι οπαδοί του. Γιατί, Ολυμπιακός γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Μεγαλώνεις μαζί του και είναι από τα λίγα πράγματα στη ζωή που δεν θα σε προδώσει ποτέ, μετατρέποντας τα όνειρα σου σε πράξη. Και αν δεν γίνει αυτό, πάντα άρρωστοι με τον Ολυμπιακό. Εξ ου και η τρομερή σχέση της ομάδας με τον κόσμο της. Κάθε ένας από εμάς αισθάνεται με τον δικό του μοναδικό τρόπο, ότι ο σύλλογος του ανήκει. Για αυτό και οι αντιδράσεις, τις ελάχιστες φορές που δεν κερδίζει είναι από υπερβολικές έως αδιανόητες. Αγγίζουν τα όρια της τρέλας. Είναι τρομακτική η ψυχολογική σύνδεση ομάδας και κόσμου. «Εκρηκτική». Και αλίμονο σε όποιον τους πειράξει και βρεθεί στο διάβα τους.

Για όλους εμάς, αντιπροσωπεύει την οικογένεια και την πατρίδα. Κανείς άλλος δεν μπαίνει πάνω από τον Ολυμπιακό. Μας ενώνει όλους κάτω από την σκέπη του, ανεξάρτητα τι πιστεύει ο καθένας. Όποιος μας πολεμάει, μας ενώνει εναντίον του, όπως και αν τον λένε. Στο κατώφλι της κατάκτησης του 45ου και πιο μάγκικου πρωταθλήματος, οι συνέπειες της ομοψυχίας μας, είναι πιο φανερές από ποτέ σε όσους μας πολέμησαν. Το μόνοι μας και όλοι τους στην πιο ισχυρή του έκφραση 95 χρόνια μετά και εις τον αιώνα τον άπαντα. Τον Ολυμπιακό θα τον σέβεστε και θα τον φοβάστε, ΟΛΟΙ οι «άλλοι». Και να μην ξεχνάτε «αλλόθρησκοι»: Αυτά που έρχονται, εσείς τα προκαλέσατε. Ας προσέχατε.