"Έφυγε" ο "δικός μας" Γρηγόρης...

Τι σου είναι η ζωή…

Την Τετάρτη ήταν του Αγίου Γρηγορίου… Στην εισαγωγή της εκπομπής στον Sport24 Radio 103,3 τρία πράγματα μου ήρθαν στο μυαλό. Το πρώτο, η πλάκα στον φίλο Γιώργο που έχει ένα κατάστημα «Γρηγόρης». Οι ευχές στον Γρηγόρη Γεωργάτο και μαζί, στον ακροατή Γρηγόρη από τον Προφήτη Ηλία…

Τον Γρηγόρη από τον Προφήτη Ηλία τον… γνώρισα Γενάρη του 2015. Όταν άρχισαν οι εκπομπές στο ραδιόφωνο και άρχισε να βγαίνει. Έδινε τις συνταγές του, ωραίος τύπος. Σε κάποιους μπορεί να φαινόταν κουραστικός, είχε και την μεγάλη τρέλα του με τον Ολυμπιακό. «Τρέξαμε» παράλληλα μέσα από την εκπομπή. Και ξέρετε, κάνοντας δύο χρόνια επικοινωνία με ακροατές, κάποιους τους μαθαίνεις καλύτερα. Με κάποιους κάνω και παρέα εκτός ραδιοφώνου, με άλλους τα λέω στο τηλέφωνο, είναι όπως και να ‘χει «δικοί μου άνθρωποι». Έτσι τους νιώθω πλέον γιατί περνούν μαζί μου τα μεσημέρια τους.

Στο ραδιόφωνο εγώ πάντα είχα μία αρχή. Μπορεί να έχω διαφωνήσει με αρκετούς, να… τσακώθηκα, να έκλεισα γραμμή, αλλά πάντα σκέφτομαι πως νιώθει και ο ακροατής. Ότι για κάποιους τύπους, είμαστε η παρέα τους. Η συντροφιά τους…

Ο Γρηγόρης, μιλούσε για πολλά. «Εσείς που στην καρδιά μου έχετε αξία…», μία ατάκα. Και «όλα τα λεφτά», αυτό το… «Άντε Γεια…», όταν έκλεινε τη γραμμή. Δεν τον παρεξηγούσε και κανείς. Στεναχωρημένος να ήταν, τον ένιωθες. Χαρούμενος να ήταν, το έδειχνε.

Τον τελευταίο καιρό ο Γρηγόρης, είχε γνωριστεί με έναν φίλο μου, τον Γιώργο. Έκαναν παρέα, εκεί στον Νέο Κόσμο. «Τρέλαινε» τις καφετέριες και τον κόσμο ο Γρηγόρης. Ευχάριστος τύπος για όλους.

Την Τρίτη, με κάλεσε ο Γιώργος για να με καλέσει να είμαι εκεί, στον Νέο Κόσμο. Θα του έκοβαν μια τούρτα για την γιορτή του. Δεν προλάβαινα να μεταβώ και λόγω της εκπομπής. Μίλησα, όμως, στο τηλέφωνο. Εκτός αέρα. «Εσένα και τον Δημήτρη τον Μαχαίρα να ξέρετε σας αγαπώ πολύ. Σε ευχαριστώ πολύ Διονύση μου. Σε αγαπώ…», μου είπε στο τηλέφωνο. Ήταν η τελευταία φορά που μίλησα με τον Γρηγόρη. Έκοψε την τούρτα, πέρασε ωραία με τα φιλαράκια του και πήγε σπίτι του, στη σύζυγό του.

Ακόμη και πριν ξαπλώσει, απαντούσε στο Facebook (έμαθε κι αυτό ο γίγαντας) σε φίλους του που του ευχήθηκαν…

Την Πέμπτη το μεσημέρι, όλα πήγαιναν μια χαρά στην εκπομπή μας. Πολύ κέφι… Στο διάλλειμα των 15:30, με κάλεσε στο κινητό μου ο φίλος Γιώργος. Έκλαιγε. «Τι έγινε;», τον ρώτησα. «Διονύση, χάσαμε τον Γρηγόρη…», μου είπε. Έπαθα σοκ. Δεν το πίστευα, δεν μπορώ βασικά ακόμη να το πιστέψω. Ο Γρηγόρης «έφυγε» στον ύπνο του. Καλός άνθρωπος, δεν θέλησε να… ταλαιπωρήσει κανέναν. Δεν ξύπνησε… Δεν πήγε για καφέ να «τρελάνει» τις καφετέριες στον Νέο Κόσμο και έτσι και τον αναζήτησαν οι φίλοι του, μέχρι να μάθουν τα δυσάρεστα.

Περίμενα να το επιβεβαιώσω… Την Δευτέρα το μεσημέρι στο νεκροταφείο του Ζωγράφου πληροφορήθηκα πως θα γίνει η κηδεία του. Για μένα, «έφυγε» ένας Ολυμπιακός, «έφυγε» αυτό το ωραίο «Άντε Γεια», «έφυγε» ένας… δικός μου άνθρωπος. Να είσαι καλά εκεί ψηλά γίγαντα Γρηγόρη. Τα μεσημέρια μας θα είναι πιο… φτωχά, να ξέρεις πως στεναχωρήθηκε πολύς κόσμος που το έχει ήδη πληροφορηθεί.

Θα ευχηθώ σε όλο τον κόσμο υγεία και θα… κλείσω με το τελευταίο τηλεφώνημα του Γρηγόρη στην εκπομπή μας, «Οι τρεις μπαλαδέρος». Δευτέρα μεσημέρι πήρε… “Καλή εβδομάδα με αγάπη…», είπε. Που να ξέραμε…

Μας χαιρέτησες, όμως, δεν έχω… παράπονο. «Άντε Γεια», όπως το είπες…

Μακάρι να μας έκανες πλάκα, να είχες κρυφτεί και να μας… γλένταγες με ένα τηλεφώνημα!