Τον Ολυμπιακό δεν θα τον υποτιμάτε! Θα τον σέβεστε!

Αυτό το κείμενο αποφάσισα να το γράψω μέσα από το αεροπλάνο της επιστροφής. Παρακάτω θα καταλάβετε και τους λόγους. Ανοίγω το laptop και βλέπω Άγκυρα από… κάτω. Καλά ήταν, γυρίζουμε στο δικό μας κόσμο, στο δικό μας σπίτι και φυσικά θα συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε.

Βλέπω τον Ρέτσο μπαίνοντας, «τι κάνετε;» ρωτάει. Και τι θα πει… Ευγενικό παιδί, μεγαλώσαμε εμείς, ΑΝΤΡΑΣ όμως μέσα στο γήπεδο, εκεί που μιλάει η καρδιά, η ψυχή, το πάθος, όλα… Βλέπεις χαμογελαστούς όλους τους παίκτες. Τον Φορτούνη να χαμογελάει και να κάνει πλάκα με τα υπόλοιπα παιδιά. Τον Ελιονούσι που δεν… βλεπόταν σε άλλα ματς, να βρίσκει τον καλό του εαυτό και να χαμογελάει και αυτός.

Αυτή η νίκη, επιβαλλόταν για την ιστορία του Ολυμπιακού. Έτσι έπρεπε… Θα ήταν μεγάλο πισωγύρισμα αυτός ο αποκλεισμός. Τα στοιχεία, ήταν πολλά με την ΜπερΣεβά, τότε στο… μακρινό καλοκαίρι του 2016. 0-0 το πρώτο ματς. Κακός Ολυμπιακός. Κακό πρώτο ημίχρονο και στην Άγκυρα και 0-0. Ένα γήπεδο γεμάτο με φίλους των γηπεδούχων. Σε έρημο με καμήλες τότε, σε έρημο και αυτό ήταν. Έβλεπα την εικόνα του πρώτου μέρους και έλεγα «λες πάλι;». Έβλεπα τον αντίπαλο, όμως και δεν μπορούσα να διανοηθώ πως γινόταν ο Ολυμπιακός να μείνει εκτός, από αυτή την ομάδα. Εντάξει, καλά ήταν για την Οσμάνλισπορ στον όμιλο, αλλά ο Ολυμπιακός έχει τη φανέλα του. Έχει τις στιγμές του στην Ευρώπη.

Πριν λίγες ημέρες, στον «Πρωταθλητή» έγραφα για το τι κάνει ο Ολυμπιακός επί Μαρινάκη στην Ευρώπη. Μετά τον αποκλεισμό σοκ την πρώτη χρονιά, παίζει πάντα Φλεβάρη μπάλα στην Ευρώπη. Κάποτε κορόιδευαν για τα κοντομάνικα. Δεν πειράζει… Τα βλέπουμε, τα ζούμε. Ο Ολυμπιακός μπαίνει στην κλήρωση των 16. Θα είναι σε αυτό το ραντεβού, κυνηγώντας τα όνειρά του, μέχρι εκεί που κανείς δεν μπορεί να βάλει πήχη. Έτσι θα είναι μία ζωή…

Με τον Βαλβέρδε είχαμε περάσει τότε, στους 16. Και είχαμε αποκλειστεί από τη Μέταλιστ. Αν βάλει κανείς κάτω να συγκρίνει τα ρόστερ, αυτή την ομάδα μπορεί να τη θεωρεί «λίγη» μπροστά στους παίκτες του τότε. Σχετικά όλα είναι, όμως. Και ο Βαλβέρδε πήγε σπίτι του ζώντας τον νέο εφιάλτη του στην Κύπρο, ενώ ο Ολυμπιακός του Μπέντο είναι στους 16. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Ούτε τα μπάτζετ παίζουν μπάλα, μιλάνε και άλλα…

Ο Ολυμπιακός σε αυτό το ταξίδι, κέρδισε κάτι άλλο. Το χαμόγελο και την οικογένεια. Φάνηκε με πολλά πράγματα αυτό. Ένα μήνα στην ομάδα ο Ανσαριφάρντ και πανηγυρίζει αγκαλιά με τον Σάββα Θεοδωρίδη. Από πίσω ο μικρός, ο Νικολάου, ο στόπερ. Πολλές τέτοιες στιγμές. Μιλάει ο Μπέντο στη συνέντευξη Τύπου και οι συνεργάτες του παίρνουν μηνύματα συγχαρητηρίων και διαβάζουν τα πορτογαλικά σάιτ, να γράφουν ότι «ο Ολυμπιακός του Μπέντο στους 16».

Βλέπεις τον Ρέτσο να αγκαλιάζεται με τον Καραπαπά, τον Μανθάτη να σφίγγει στην αγκαλιά του τον μάγκα Ανδρούτσο, τον Ντα Κόστα με τον Λεάλι, τον Μποτία πιο πίσω. Όλοι μαζί ξανά. Να δίνει συγχαρητήρια και ο Καρντόσο που στην Άγκυρα είδε τον Ανσαριφάρντ να βάζει δύο γκολ μαζεμένα, όσα έχει βάλει αυτός όλη τη χρονιά. Και; Έκανε αυτό που έπρεπε ο Ιρανός. Την ώρα που έπρεπε. Και φυσικά, δικαίωσε αυτούς που πίστεψαν και πλήρωσαν τη ρήτρα στον Πανιώνιο. Αυτόματα, ξεφτίλισε και πόσο κόσμο που έγραφε πως έκανε λάθος επιλογή. Για γέλια… Αλλά ξέρω, για κάποιους τα γραπτά μένουν όταν θέλουν…

Η ξεχωριστή στιγμή αυτού του ταξιδιού, ανήκει στον Βαγγέλη Σούρσο. Τον φροντιστή του Ολυμπιακού. Πετάξαμε για Άγκυρα. Προσγειωθήκαμε και ο Βαγγέλης κλαίει στο αεροδρόμιο. Μόλις έχει πληροφορηθεί το θάνατο του πολυαγαπημένου του πατέρα. «Έφυγε» ο καπετάνιος του, αλλά ο Ολυμπιακός ήταν δίπλα. Ο Μπέντο, οι συνεργάτες του, τον αγκάλιαζαν, ο Παύλου, Θεοδωρίδης, ο Κουντούρης, ο Αγραφιώτης, όλοι… Ο Καρεμπέ, ο Μοντέστο, όλοι δίπλα του. Του είπαν να επιστρέψει αμέσως. Ο Βαγγέλης έμεινε πίσω με την ομάδα, δεν την άφησε. Για να κάνει τι; Να μαζέψει τα πράγματα των πρωταγωνιστών. Λίγο πριν αναχωρήσουμε από το γήπεδο για το αεροδρόμιο της Άγκυρας, ψάχναμε για τουαλέτα. Φτάσαμε εκεί κοντά στα αποδυτήρια. Είδα τον Βαγγέλη, τον αγκάλιασα… Και πρόλαβε να μου πει. «Την αφιέρωσαν στον πατέρα μου, για τον πατέρα μου…» και βούρκωσε. Αυτά τα έχουν οι οικογένειες μάγκες μου. Το Σάββατο θα κηδέψει τον πατέρα του, αλλά ο Ολυμπιακός του έδωσε μια χαρά… Του έδειξε γιατί πρέπει να συνεχίζει δυνατός.

Αξίζουν συγχαρητήρια όλοι… Η ομάδα ήθελε το γκολ για να ξεκλειδώσει. Το πέτυχε ο Καρίμ και μετά όλα έγιναν τυπική διαδικασία. Έπεσε και το τρολάρισμα για την πρόταση για τον Ιρανό από την Κίνα. Μην μασάτε, υπήρξαν και κάποιοι που πρόλαβαν να κράξουν. Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στους παίκτες. Είναι οι στιγμές. Θα κλείσω με το… μάθημα.

Πιστεύω πως κάποιοι περίμεναν στη… γωνία. Ίσως ήθελαν και την αποτυχία. Να δουν την ομάδα να μπαίνει σε άλλη διάσταση, πολλά προβλήματα και γκρίνια χωρίς τελειωμό. Τώρα δεν έχει σημασία να θυμόμαστε ποιοι γκρίνιαζαν και ποιοι στήριζαν. Τώρα, πρέπει όλοι να καταλάβουν πως ο Ολυμπιακός είναι πολύ μεγάλος για να… λυγίσει. Δεν έπεσε στα δύσκολα εδώ, θα συνεχίσει. Για όλους τους στόχους.

Την Κυριακή θέλει τον κόσμο δίπλα του. Πρέπει να τον έχει, να τον στηρίξει κόντρα στον Πανιώνιο. Βρήκε την ευκαιρία να τον ζεστάνει. Ο κόσμος θα είναι δίπλα. Ο καθένας θα κάνει την αυτοκριτική του, αλλά να είστε σίγουροι για ένα πράγμα. Αγαπάτε μια ομάδα που δεν είναι… παρατημένη. Αγαπάτε μια ομάδα που ξέρει τι συμβαίνει στα οικονομικά της. Που ξέρει να πουλήσει και θα αγοράσει όπως πρέπει και το καλοκαίρι. Αγαπάτε μια ομάδα που είδε τα πιτσιρίκια της να μεγαλώνουν και να στέκονται στο ύψος τους. Πρωταγωνιστές, όχι απλά να παίζουν για να γεμίσουν αράδες πρωτοσέλιδων και θεματάκια για τα σάιτ. Το απολαμβάνει όλη η οικογένεια του Ολυμπιακού.

Ωπ… Ήρθε η αεροσυνοδός. Πρέπει να πιω κάτι. Μια μπιρίτσα, έτσι για το καλό… Μισό λεπτό. Να γράψω και δύο πράγματα για τον Μπέντο. Μπάλα καλή δεν έχουμε δει. Με εξαίρεση κάποια ματς. Έχουμε, όμως, ανέβει βουνό. Στο μυαλό μου ακόμη είναι εκείνες οι στροφές στην Αρούκα. Η μοναδική φορά που ζαλίστηκα στα τόσα χρόνια ταξιδιών. Στο πρώτο του Μπέντο. Έχει ανέβει βουνό. Και έβαλε τον Ολυμπιακό στους 16. Άντε και κερδίζει τον Πανιώνιο την Κυριακή, περνάει και τον Ατρόμητο του Σα Πίντο. Τι θα έχουμε να του πούμε… μέχρι νεωτέρας. Γιατί από τις δηλώσεις του κατάλαβα πως έχει συνειδητοποιήσει πλήρως τι σημαίνει πάγκος του Ολυμπιακού, τι πίεση έχει. Απλά ο Μπέντο αποφάσισε πως αν είναι να πέσει, θα πέσει με τους δικούς του όρους, όχι με… άλλων.

Του βγήκε αυτό το ματς, ας είναι καλά και ο Καρίμ. Δεν θα γίνει Μουρίνιο, ούτε τα όποια προβλήματα λύθηκαν. Απλά όταν ηρεμήσει το μυαλό σας και συνειδητοποιήσετε την πραγματική διαφορά της πρόκρισης με τον αποκλεισμό από την Οσμάνλισπορ, θα εκτιμήσετε πολλά για την ομάδα σας.

Όλοι δίπλα και εμπιστοσύνη… Έχουμε πολλά πράγματα να δούμε να διορθώνονται σίγουρα, αλλά με τόσους… απέναντι, πρέπει να «ζυγίζετε» και διαφορετικά. Ξέρετε πόσο κόσμο έκανε να… κρυφτεί αυτό το 0-3; Δεν το περίμεναν. Δεν το είχαν έτσι, αλλιώς τα ετοίμαζαν. Δεν πειράζει…. Άντε, θα γράψω και υστερόγραφα γιατί δεν βλέπω ακόμη Αθήνα στο… βάθος από το παράθυρο.

Υ.Γ.: Διαιτησία μάγκικη αυτή. Να τα βλέπουν οι δικοί μας. Έξυπνος διαιτητής, με 68 ματς στις διοργανώσεις της UEFA. Κράτησε το ματς, ας μπήκαν και τα νεύρα μέσα.
Υ.Γ.2: Όλα τα λεφτά η κίνηση του Ρέτσου στον Ανσαριφάρντ, όταν έφαγε την κλωτσιά από τον Μπιφουμά, επειδή έκανε τα κολπάκια του με την μπάλα ο Ιρανός. «Άστους, πάμε απλά…», η ατάκα του μικρού. Τι να πεις…
Υ.Γ.3: Έχω δει πολλά ματς, περιγράψει αρκετά, αλλά νομίζω πως ο βοηθός του Μπέντο, είναι πραγματικός βοηθός. Και δεν ντρέπεται ο Μπέντο να τον βλέπει δίπλα του, να του μιλάει. Γιατί άλλοι, έσκυβαν στον πάγκο…
Υ.Γ.4: Εκτίμηση για την κλήρωση; Πολλοί βλέπουν Κύπρο και ΑΠΟΕΛ. Εγώ βλέπω «περίεργο» ταξίδι πάλι. Έτσι λέει το ένστικτό μου. Είναι… περιπέτεια η φετινή χρονιά.
Υ.Γ.5: Ραδιοφωνικά στην εκπομπή μας στον Sport24 Radio 103,3 το μεσημέρι. Στις 14:00 η… σέντρα.
Υ.Γ.6: Δεν βιάζομαι, αλλά ως πακέτο, νομίζω πως ο Καρίμ θα βοηθήσει περισσότερο από τον Ιντέγε. Και γιατί έχει το εύκολο γκολ…
Υ.Γ.7: Τα μηνυματάκια σας πάντα στο verveles@redking.grκαι πολλά δημοσιεύονται και στον «Πρωταθλητή»
Υ.Γ.8: Σήμερα κεράστε κεμπάπ τα φιλαράκια σας. Έτσι για τα γούστα μας. Αυτή είναι η μπάλα, έχει την καζούρα της, έχει αυτά τα ωραία, έχει και τις πίκρες. Αρκετές φάγαμε, άρα η ώρα μας…
Υ.Γ.9: «Θα δεις στη Λεωφόρο…», μου έστειλε ένας λίγο πριν πετάξουμε… Να δω φίλε μου. Ας συνεχίζω εγώ στην Ευρώπη και να… δω. Ελπίζω να κατάλαβαν κάποιοι τώρα γιατί δεν με… έκαιγε η ΑΕΚ και με… έκαιγε η Τουρκία!
Υ.Γ.10: Ωχ… Νομίζω φτάνουμε. Πρέπει να κλείσω το laptop για την προσγείωση. Γουρλής ο πιλότος Νικολάου. Πάντα ήταν γουρλής… Τύπος που γελάει, φέρνει θετική ενέργεια στη ζωή.
Υ.Γ.11: Υγεία να έχουμε και προχωράμε…