Δεν σέβονται, τους ισοπεδώνεις!

Ήταν πολύ περίεργη η φετινή χρονιά και το καταλάβαμε πολλές φορές μέχρι στιγμής. Πέντε προπονητές στον πάγκο, γκρίνια, χαρές, πίκρες, προβλήματα, όλα τόσο ανοιχτά σε θέματα και αποφάσεις γύρω από την ομάδα. Όσοι το έχουν ζήσει από κοντά, έχουν πολλούς λόγους να το επιβεβαιώσουν...

Η φετινή σεζόν ωστόσο, θα αφήσει και πολλά συμπεράσματα στους ανθρώπους των «ερυθρολεύκων». Και στον κόσμο, όμως... Πήρε ο Ολυμπιακός μια μεγάλη διαφορά στη βαθμολογία. Είχε την άνεση, το... μαξιλάρι. Προσωπικά δεν έχω καμία ανησυχία για αφαίρεση βαθμών, θα πρόκειται για το... σκάνδαλο αν κάτι τέτοιο συμβεί. Απλά εκτιμώ πως όταν πηγαίνεις τη διαφορά σε 10, 15 και 20 βαθμούς, την κρατάς εκεί. Παλεύεις να την αυξήσεις. Δεν κατεβάζεις ρυθμό, δεν χαλαρώνεις, δεν δίνεις δικαιώματα. Γιατί δεν είναι μόνο θέμα πρεστίζ. Είναι ότι βλέπεις πως δεν θα παίξεις με την ίδια αντιμετώπιση. Γουστάρουν όταν χάνει ο Ολυμπιακός, τη... βρίσκουν, ηδονίζονται. Ακόμη και αν η διαιτησία παίξει το ρόλο της. Δεν βλέπουν τα πέναλτι που δεν έχει πάρει ο Ολυμπιακός, δεν έχουν κανέναν προβληματισμό για τα τόσα «μαϊμού» που έχει πάρει ο Παναθηναϊκός. Δεν τους νοιάζει απολύτως τίποτα, κανένα 50-50...

Ήταν μια χρονιά που ο Ολυμπιακός δεν είχε λύσεις και την ποιότητα άλλων ετών. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα κατακτήσει άδικα το πρωτάθλημα Ελλάδας. Εκτιμώ, όμως, πως το γεγονός ότι αυτοί οι παίκτες δεν μπόρεσαν να κάνουν διαφορά στα δύσκολα, θα παίξει σημαντικό ρόλο ενόψει της νέας σεζόν. Κι εκεί είναι που βγάζεις το απόλυτο συμπέρασμα. Δεν σέβονται οι άνθρωποι, πάει και τελείωσε. Και όταν δε σε σέβονται και σε στοχοποιούν και προσπαθούν μάλιστα να σου... χρεώσουν τόσα, απλά τους ισοπεδώνεις. Γιατί αυτό που δεν έχουν καταλάβει πολλοί, είναι πως ο Ολυμπιακός μπορεί να ενισχυθεί με παίκτες που θα κάνουν τη διαφορά. Δεν θα μπει σε καμία διαδικασία δόσεων για να πληρώσει αυτούς που έπαιξαν γι’ αυτόν... Δεν θα φτιάχνει παραμυθάκια γιατί δεν μπορεί να κρατήσει παίκτη τύπου Αραούχο... Και πάνω από όλα, σεβάστηκε παίκτες στο παρελθόν. Όσον αφορά στο θέμα πωλήσεων παικτών που θα θέσετε κάποιοι -λογικά και σωστά- εκτιμώ πως και εδώ θα υπάρξει μια αναθεώρηση της πολιτικής. Απλά χωρίς να θέλω να δικαιολογήσω, θα θυμίσω πως όταν πωλήθηκαν Ιντέγε και Μιλιβόγεβιτς, τίποτα δεν προμήνυε το τι θα ακολουθούσε. Γιατί εγώ δεν θα αφήσω εκτός και τις ευθύνες των παικτών που έμειναν πίσω... Όπως και του Μπέντο, που έδειξε τελικά πως δούλευε με την ομάδα περισσότερο ως ομοσπονδιακός προπονητής...

* Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Πρωταθλητής» στις 20 Απριλίου 2017.