Βαρύ το κλίμα και πως να μείνεις μίστερ Χάσι;

Δεν μπορεί να το χωνέψει άνθρωπος μέσα στην οικογένεια του Ολυμπιακού. Δεν μπορεί να προηγείσαι 0-2 σε αυτό το ματς και να το χάνεις 3-2. Από μια ΑΕΚ που δεν είναι και η... καλύτερη στην ιστορία της. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.

Ο Μπέσνικ Χάσι, έβγαλε τα μάτια. Πάει και τελείωσε. Δεν έκανε το παραμικρό για να βοηθήσει την ομάδα απόψε. Το παραμικρό.

Τι θες; Έναν χαφ να μπει να τους... παγώσει. Να μην τρως τις επιθέσεις λες και είσαι... κουμπαράς που δέχεται κέρματα. Τίποτα...

Έχει... σκάσει ο Καρσελά, καμία αλλαγή, τίποτα...

Βγάζεις τον Ρομαό όταν η ομάδα είναι μπροστά στην τελική. Την κάνεις άνω-κάτω την ομάδα και φέρνεις πίσω τον Ταχτσίδη. Θεέ και Κύριε...

Και πάλι, η αλχημεία της... αλχημείας. Διαλύσαμε τον Κούτρη με ένα κακό ματς. Και παίζεις με τον κακό Ομάρ δεξιά και θυσιάζεις με... ανάποδο πόδι αριστερά, τον πιο... φρέσκο (τουλάχιστον) Φιγκέιρας.

Όπως και να ‘χει, δεν βλέπω το λόγο να συνεχίσει σε αυτή την ομάδα ο Μπέσνικ Χάσι. Το κλίμα είναι βαρύ.

Ο κόσμος «βράζει». Και δεν βράζει αδικαιολόγητα.

Ο Χάσι σαν να... άδειασε μέσα του, όταν η ομάδα πήρε την πρόκριση στους ομίλους του Champions League. Εκεί που... πέταξε ψηλά το σακάκι του. Τον παραδεχθήκαμε για τον τρόπο που διάβασε τα προκριματικά και τα πλέι οφ. Του πιστώσαμε την πρόκριση στους ομίλους. Από εκεί και πέρα, όμως, αδιάβαστος.

Του είπαν να του πάρουν στόπερ στο τέλος του Αυγούστου και δεν ήθελε. Άφησε την ομάδα εκτεθειμένη μετά τον τραυματισμό του Βούκοβιτς.

Έκανε πολλά λάθη. Αλχημεία στην αλχημεία και τελικά, ίσως να είναι μια χαρά να βάζεις ομάδες στους ομίλους, αλλά από εκεί και πέρα, ο Ολυμπιακός ψάχνει το 45ο του πρωτάθλημα. Και με αυτόν στον πάγκο, δεν γίνεται. Το συνειδητοποιήσαμε...

Καλή... συνέχεια. Όσο το συντομότερο φύγει, τόσο καλύτερα...