Αδιανόητο να προσπαθεί ο... φτασμένος και οι άλλοι όχι!
Πραγματικά είναι για να σηκώνει κανείς τα χέρια ψηλά, όσον αφορά τον φετινό Ολυμπιακό στο μπάσκετ. Βλέπεις μία ομάδα που παίζει τρομερό μπάσκετ απέναντι σε αντιπάλους όπως η Φενέρ, η ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και από την άλλη να χάνει δύο φορές από την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ, από έναν φετινό κακό Ερυθρό Αστέρα, την Μπάμπεργκ και να τρώει 30άρες από Χίμκι και Μπασκόνια!
Το ακόμη πιο φοβερό όμως είναι η σειρά που έχουν έρθει αυτές οι ήττες. Για κάποιες υπάρχει η δικαιολογία, αλήθεια είναι, ότι η ομάδα είναι αρκετά κουρασμένη από τα συνεχόμενα παιχνίδια και ταξίδια με το πρωτάθλημα της Ευρωλίγκας.
Όμως από την άλλη όπως αναφέρω παραπάνω, η σειρά κάποιων ηττών είναι τρομερή...
Δηλαδή, δεν γίνεται να τρως 30άρα στη Βιτόρια, να ρίχνεις μία τέτοια στη Μακάμπι, να ξανατρώς από τη Χίμκι και μετά από την ήττα και στο Βελιγράδι να ρίχνεις 25 πόντους στη Φενέρ και να παίρνεις «διπλό» μέσα στη Ρεάλ και να γυρνάς στην Ελλάδα και να χάνεις από την ΑΕΚ σε τελικό Κυπέλλου!
Είναι για να σε στέλνει στον ψυχολόγο αυτή η ομάδα! Γιατί από τη μία λες είμαστε κακοί και μας έχει πάρει η κατηφορά και από την άλλη εκεί που λες ότι συνήλθε η ομάδα και πάμε τώρα να τα σαρώσουμε όλα, έρχεται πάλι η κατηφόρα!
Είχα γράψει μετά τη νίκη επί της Φενέρ, ότι ναι έπαιξε ωραίο μπάσκετ ο Ολυμπιακός, αλλά η διάρκεια είναι το μεγαλύτερο μυστικό και «κλειδί» για τον Θρύλο. Αυτή η διάρκεια ρε διάολε που δεν έχει έρθει ποτέ μέχρι τώρα, παρά είναι ο Ολυμπιακός μία πάνω, μία κάτω...
Ήρθε τώρα η ήττα από την ΑΕΚ (η δεύτερη απ' αυτή την ομάδα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα) στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας!
Μία ήττα η οποία δείχνει ότι τελικά τίποτα δεν έστρωσε στον Ολυμπιακό, παρά μόνο υπήρξαν κάποιες καλές στιγμές το προηγούμενο διάστημα...
ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΗΤΑΝ ΑΝΕΤΟΙΜΟΣ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Βλέποντας κανείς τον τελικό θα καταλάβει ότι ο Ολυμπιακός ξεκάθαρα δεν ήταν καθόλου διαβασμένος για το ματς. Η ΑΕΚ από την άλλη ήταν μια χαρά...
Δεν γίνεται να έχουν γίνει προσθήκες σε μία ομάδα και αυτές οι προσθήκες να σε κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να υπάρχει πάνω τους μία άμυνα, κάτι.
Επίσης η ομάδα δεν ήταν καθόλου έτοιμη, ούτε στο ψυχολογικό κομμάτι. Φάνηκε και αυτό κατά τη διάρκεια του αγώνα.
ΤΑ ΤΡΙΑ «ΣΗΜΑΔΙΑ» ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Οι «ερυθρόλευκοι» δεν ήταν έτοιμοι ψυχολογικά και αυτό μπορεί να το δει κανείς σε τρεις στιγμές του Κώστα Παπανικολάου. Ένας παίκτης ο οποίος αποτελεί την ψυχή της ομάδας και δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που ο Ολυμπιακός έχει πάρει τα πάνω του από δικές του ενέργειες. Όχι απαραίτητα ένα καλάθι, αλλά μία καλή άμυνα, έναν πανηγυρισμό του κάτι.
Στον τελικό φάνηκε ότι δεν ήταν συγκεντρωμένος και δεν είχε καθόλου ηρεμία...
1) Στο πρώτο ημίχρονο έχασε σε αιφνιδιασμό το καλάθι σε τρεις προσπάθειές του! Στις οποίες ήταν σε όλες μόνος του, μόνο στην τρίτη είχε μία απλή άμυνα πάνω του!
2) Ο Γουίλτζερ τρώει το καλάθι από τον Χάντερ και κάνει και το φάουλ, με τον Παπανικολάου να γυρνάει από την άλλη και επί της ουσίας να φωνάζει για την άμυνά του συμπαίκτη του με τρόπο όμως που δεν θα έπρεπε...
3) Στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου ο «Παπ» παίρνει το τρίποντο στη λήξη της περιόδου και ενώ ήταν εντελώς μόνος η μπάλα χτυπάει στεφάνι και φεύγει. Η αντίδρασή του ήταν να χτυπήσει με τα δύο του χέρια το παρκέ και να... τρελαίνεται, ενώ το σκορ ήταν μόνο στους 2 πόντους διαφορά (65-63 υπέρ της ΑΕΚ).
Τρία στοιχεία που δείχνουν ότι ένας παίκτης «κλειδί» για την ψυχολογία όλης της ομάδας, δεν ήταν καθόλου ήρεμος... Άρα και η υπόλοιπη ομάδα ήταν στην ίδια κατάσταση... μη ηρεμίας.
ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΑΓΗ...
Απαραίτητα πρέπει να πάρει το παιχνίδι στα χέρια της η διοίκηση. Πρέπει να γίνουν αλλαγές. Το ποιες θα είναι θα το αποφασίσουν οι άνθρωποι οι οποίοι βάζουν τα χρήματά τους στην ομάδα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει η απώλεια του Κυπέλλου να περάσει στα... ψιλά. Όχι τόσο γιατί χάθηκε ο τίτλος, αλλά για την εμφάνιση και την εικόνα της ομάδας.
Δύο επιλογές υπάρχουν...
Ή αποφασίζεις να λύσεις τη συνεργασία σου με τον προπονητή γιατί δεν εμπιστεύεται τους παίκτες που ο ίδιος επέλεξε το καλοκαίρι ή διώχνεις τρεις παίκτες...
Εγώ συνεχίζω να πιστεύω ότι οι Ρόμπερτς, Τόμπσον δεν είναι άχρηστοι και κακοί παίκτες, όπως κάποιοι τους χαρακτηρίζουν. Δεν γίνεται παίκτες οι οποίοι είχαν βασικό ρόλο στις ομάδες τους στο ΝΒΑ να έχουν ξαφνικά ξεχάσει το μπάσκετ στην Ελλάδα!
Όμως από την άλλη απορώ πως γίνεται να μην τους εμπιστεύεται πλέον ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και να μην τους αλλάζει. Και το γεγονός ότι δεν τους εμπιστεύεται είναι πλέον ξεκάθαρο. Διότι δεν γίνεται σε ένα τόσο σημαντικό ματς να χρησιμοποιείς τον Ρόμπερτς για 5:33, τον Τόμπσον 4:48 και τον Γουίλτζερ 1:36!
Άρα δεν τους εμπιστεύεσαι...
Οπότε η διοίκηση αποφασίζει, ή αλλάζει τους παίκτες που δεν εμπιστεύεται ο προπονητής ή τον ίδιο τον προπονητή δίνοντας στους αθλητές μία ακόμη ευκαιρία να αποδείξουν ότι τελικά αξίζουν.
Η αλλαγή δεν πρέπει να γίνει οπωσδήποτε γιατί ο κόσμος ζητάει... αίμα (όπως συμβαίνει πάντα σε ήττες των ομάδων), αλλά για να υπάρξει ένα γερό ψυχολογικό σοκ σε όλους στην ομάδα...
ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΚΟΙΤΟΥΝ
Για εμένα δύο παίκτες είναι αυτοί οι οποίοι προσπάθησαν στον τελικό με την ΑΕΚ και έδειξαν ότι ήθελαν το Κύπελλο. Ο Βασίλης Σπανούλης και ο Νίκολα Μιλουτίνοφ. Δεν ήταν μόνο οι πόντοι που σημείωσαν 20 και 17 αντίστοιχα, αλλά η γενικότερη παρουσία τους μέσα στο παρκέ.
Οι υπόλοιποι απλά ήταν στο παρκέ, δυστυχώς.
Δεν υπήρξε ούτε πάθος, ούτε άμυνα, ούτε καθαρό μυαλό στις επιθέσεις, ούτε τίποτα απ' όσα έπρεπε να είχε η ομάδα για να πάρει τον πρώτο τίτλο της χρονιάς.
Και πραγματικά είναι αδιανόητο να βλέπεις τον 36χρονο Βασίλη Σπανούλη που έχει πάρει τα πάντα στην καριέρα του να παλεύει έτσι για ένα Κύπελλο και οι υπόλοιποι να μη δείχνουν θέληση! Ουσιαστικά αυτό ήταν που μέτρησε στο ματς της Κρήτης, η θέληση.
Ένας αθλητής ο οποίος έχει ό,τι τίτλο μπορεί κανείς να φανταστεί, αλλά ήταν εκεί και έπαιζε για την ομάδα για να έρθει αυτό το τρόπαιο στο Λιμάνι!
Η ΑΕΚ παρουσιάστηκε πιο «διψασμένη» και το πήρε. Κάτι που δεν είχε ο Ολυμπιακός. Και μην πει κανείς ότι σιγά το Κύπελλο, γιατί έχει να έρθει στον Πειραιά από το 2011 και εκτός αυτού με την απώλεια του Κυπέλλου και με το ψυχολογικό πρόβλημα που υπάρχει πλέον στην ομάδα, κανείς δεν ξέρει πως θα κυλήσει στη συνέχεια η σεζόν...
ΥΓ: Ο ΜακΛιν από εκεί που ήταν από τους κορυφαίους σέντερ της Ευρώπης, εδώ και περίπου έναν μήνα δεν είναι καθόλου καλά...
ΥΓ2: Είναι απίστευτο το πως ο Ολυμπιακός τρώει εύκολα καλάθια στις κακές του ημέρες. Στα «Δύο Αοράκια» και ο Αγραβάνης με το ένα πόδι να καθόταν στο τρίποντο, θα τα έβαζε έτσι όπως ήταν η άμυνα απέναντι στην ΑΕΚ.
ΥΓ3: Κάποιοι εξέλαβαν ως ειρωνική τη δήλωση μετά τη νίκη επί της Ρεάλ ότι «ο Ολυμπιακός δεν διοικείται από το φέισμπουκ». Για εμένα είναι σωστή δήλωση, αλλά με άλλη έννοια και όχι έτσι όπως την πήραν κάποιοι. Ότι καμία διοίκηση δεν μπορεί να αποφασίζει με τον αναβρασμό που υπάρχει μέσα στα social media μετά από κάθε ήττα. Αλλιώς αν το έκαναν αυτό, τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στο μπάσκετ θα έπρεπε οι διοικήσεις να είχαν διώξει Καραϊσκάκη και ΣΕΦ με τα όσα γράφονται στα social!
ΥΓ4: Σε άλλη κίνηση της διοίκησης διαφώνησα. Όταν πήγαν στα αποδυτήρια του ΣΕΦ μετά τη νίκη επί της Φενέρ και έδωσαν συγχαρητήρια, ενώ δύο ημέρες πριν είχαν πάει και τα είχαν... ψάλλει στους παίκτες. Άποψή μου, δεν δίνεις συγχαρητήρια σε κάποιον που έχεις φώναξει γιατί τελικά έκανε τη δουλειά του... Στο τέλος όταν φτάσει στον προορισμό του τον σηκώνεις και στον αέρα, τώρα όμως όχι...
