Η επιβράβευση, το μήνυμα και η συνέχεια…
Η 11η Οκτωβρίου θα αποτελεί από σήμερα και στο εξής μια ημέρα σταθμό στα προσωπικά ημερολόγια του Παναγιώτη Ρέτσου, του Γιώργου Μανθάτη, του Θανάση Ανδρούτσου και του Δημήτρη Νικολάου.
Η ανάμνησή της θα συνοδεύεται από συναισθήματα, χαράς, ικανοποίησης, δικαίωσης. Θα τη θυμούνται ευχάριστα, όπως παραδείγματος χάριν θα θυμάται ο Παναγιώτης Ρέτσος το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του με τη φανέλα του Ολυμπιακού ως βασικός, κόντρα στην Αρούκα στο «Γ. Καραϊσκάκης».
Πρόκειται για την ημέρα που οποιοδήποτε ερωτηματικό και αν είχαν για το ποια είναι η γνώμη της διοίκησης του Ολυμπιακού για το ταλέντο τους και κατά πόσο τους πιστεύει και τους έχει στα πλάνα της για το άμεσο μέλλον, πήρε την απάντησή του.
Η επέκταση των συμβολαίων των νεαρών ποδοσφαιριστών που προέρχονται από τα «σπλάχνα» του συλλόγου, αποτελεί την επιβράβευση για την μέχρι τώρα παρουσία τους. Αποτελεί αναγνώριση από πλευράς των διοικούντων για το αδιαμφισβήτητο ταλέντο τους. Είναι η ευκαιρία που ήθελαν.
Είναι επίσης μήνυμα και προς τα υπόλοιπα παιδιά της Ακαδημίας ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού, ότι η σωστή δουλειά σου ανοίγει την πόρτα για την πρώτη ομάδα. Αν θα την περάσεις όμως εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εσένα. Από τον ίδιο τον ποδοσφαιριστή και τον τρόπο που θα διαχειριστεί αυτή τη σημαντική εξέλιξη για την καριέρα του.
Ο Ολυμπιακός δεν δίνει ευκαιρίες στους νεαρούς ποδοσφαιριστές για το «θεαθήναι». Δίνει γιατί τους πιστεύει και αυτό ακριβώς αποδεικνύει με το να τους «δένει» στο Λιμάνι για τα επόμενα πέντε χρόνια. Τα παιδιά αυτά γνωρίζουν από σήμερα ότι έχουν την δυνατότητα μέσω της σκληρής δουλειάς να μείνουν στον Θρύλο τουλάχιστον μέχρι το 2021. Το ζητούμενο φυσικά για αυτούς αλλά και για τον κόσμο και τη διοίκηση είναι το αν θα αξιοποιήσουν αυτή την ευκαιρία που τους δίνεται. Κάτι που εξαρτάται πρώτα από όλα από τους ίδιους αλλά και από τον εκάστοτε προπονητή. Το αν θα στεριώσουν στο Λιμάνι θα μας το απαντήσει ο χρόνος και η πορεία τους από εδώ και στο εξής.
Ωστόσο η σημερινή επέκταση των συμβολαίων τους, επιβεβαιώνει και την επιθυμία του Βαγγέλη Μαρινάκη αλλά και του κόσμου του Ολυμπιακού, να βλέπουν στην πρώτη ομάδα παιδιά που έχουν γαλουχηθεί με τις αξίες και τα ιδανικά του Θρύλου και έχουν μπολιαστεί με το DNA του.
Ας πάνε να ρωτήσουν αυτά τα παιδιά, οι δημοσιογραφάρες του αντιολυμπιακού μπλοκ, πόσο πολύ τους… καταστρέφει την καριέρα ο Ολυμπιακός.
Ας τους ρωτήσουν πως αισθάνονται σήμερα και αν νιώθουν τυχεροί που βρίσκονται στη θέση που θα επιθυμούσαν εκατομμύρια παιδάκια, νεαροί ποδοσφαιριστές αλλά και επαγγελματίες να βρίσκονται.
Αλλά για να μην… ξεφεύγουμε από το θέμα μας. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε κάτι βασικό. Η ανάπτυξη των Ακαδημιών του Ολυμπιακού, στο μοντέλο που λειτουργούν τα τελευταία χρόνια είναι μια διαδικασία τους καρπούς της οποίας μπορείς να «απολαύσεις» σε βάθος χρόνου. Η σωστή δουλειά των προηγούμενων ετών είχε ως αποτέλεσμα την «παραγωγή» παικτών. Αποτέλεσμα αυτής της «παραγωγής» ήταν παίκτες με τα χαρακτηριστικά του Παναγιώτη Ρέτσου, του Γιώργου Μανθάτη, του Θανάση Ανδρούτσου και του Δημήτρη Νικολάου. Το πρώτο σκέλος λοιπόν του σχεδιασμού απέδωσε.
Μένει να δούμε το δεύτερο. Και ποιο είναι αυτό; Το γνωρίζουμε όλοι…
