"Επτά καταπληκτικά χρόνια"

Σπουδαίες αναμνήσεις έχει από τον Ολυμπιακό ο Στέλιος Γιαννακόπουλος. Ο βετεράνος ποδοσφαιριστής του Θρύλου παραχώρησε συνέντευξη στην ομάδα δημοσιογραφίας της Εταιρίας Ψυχοκοινωνικών Μελετών και ρωτήθηκε για πολλά πράγματα.

Αναλυτικά μέρος της συνέντευξης του Στέλιου Γιαννακόπουλου:

-Ποιό ήταν το συναίσθημά σου όταν έμαθες ότι η διοίκηση του Πανηλειακού έχει έρθει σε συμφωνία με τον Ολυμπιακό;
"Ήταν ένα πάρα πολύ έντονο συναίσθημα γιατί εκείνη την στιγμή είδα τα παιδικά μου χρόνια. Όταν ήμασταν παιδιά ονειρευόμασταν κάποια στιγμή να κάνουμε κάτι στο μέλλον, να πραγματοποιηθεί μία ευχή. Εκείνη τη στιγμή πραγματοποιήθηκε ένα παιδικό μου όνειρο, μια παιδική ευχή, να παίξω σε μία πάρα πολύ μεγάλη ομάδα στην Ελλάδα. Οπότε καταλαβαίνεις τη χαρά που είχα εκείνες τις ημέρες που ήταν να υπογράψω το πρώτο μου συμβόλαιο με την ομάδα του Ολυμπιακού".

-Ποιόν θεωρούσες καλύτερο συμπαίκτη και ποιον χειρότερο;
"Δε μπορώ να πω ένα. Ήμουν τυχερός και στην καριέρα μου είχα πάρα πολλούς καλούς συμπαίχτες και σα χαρακτήρες γιατί αυτό βάζω πάνω από όλα αλλά και σα ποιότητα ποδοσφαιριστών. Χαρακτηριστικά κάποια ονόματα θα σου πω, ο Djordjevic, ο Γεωργάτος, ο Ελευθερόπουλος, ο Καραπιάλης, ο Καραταΐδης, ο Giovanni, ο Karembeu, ο Ze Elias, ο Zetterberg, ο Αλεξανδρής που ήταν μεγάλος γκολτζής. Θα μπορούσα να αναφέρω κι άλλα πολλά ονόματα όμως μπορεί ξεχάσω κάποιους και μετά να μου κρατάνε και μούτρα. Μετά στην Αγγλία, υπήρξα συμπαίχτης με τον μεγάλο Fernando Hierro της Ρεάλ Μαδρίτης και της Εθνικής Ισπανίας, έναν θρύλο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Τον Ivan Campo, τον Jay Jay Okocha, τον Diouf, τον Anelka, τον Garry Cahill. Οπότε καταλαβαίνεις υπάρχει αρκετά μεγάλη λίστα από ονόματα καλών συμπαιχτών".

-Ποιά ήταν η αντίδρασή σου όταν έμαθες ότι έκλεισαν στον Ολυμπιακό ο Giovanni και ο Karembeu;
"Ήταν μεγάλη η χαρά και η ικανοποίηση γιατί θα ήμουν συμπαίκτης με δύο μεγάλους ποδοσφαιριστές, τεράστιους ποδοσφαιριστές, παγκόσμιας εμβέλειας και θα τους είχα κάθε μέρα στην προπόνηση, δίπλα μου, να αγωνίζομαι μαζί τους. Όταν είσαι και πιο μικρός είναι σημαντικό να αγωνίζεσαι με τέτοιους συμπαίχτες γιατί μπορείς να πάρεις πολλά πράγματα από τις παραστάσεις και τις εμπειρίες που έχουν. Οπότε ήμουν πολύ χαρούμενος που θα είχα δύο τέτοιους συμπαίχτες".

-Πού πέρασες τα καλύτερα ποδοσφαιρικά χρόνια;
"Στον Ολυμπιακό επτά χρόνια ήταν καταπληκτικά. Ανδρώθηκα ποδοσφαιρικά στον Ολυμπιακό, πήγα σε πάρα πολύ μικρή ηλικία και έφυγα πατέρας με σχεδόν δυο παιδία (γέννησε η γυναίκα μου δύο μήνες αφού έφυγα). Ήρθα παιδάκι στον Ολυμπιακό και έφυγα πατέρα. Πηγαίνοντας και στην Αγγλία, στην Bolton έχω πάρα πολύ όμορφες αναμνήσεις όχι μόνο εγώ αλλά και όλη η οικογένειά μου. Ήταν μια τεράστια εμπειρία για μας όχι μόνο σα ποδόσφαιρο αλλά και σαν τρόπο ζωής. Μια εμπειρία ζωής που τη θεωρώ πολύ σημαντική και πολύτιμη για όλη μου την οικογένεια".

-Ποιό ματς του Champions League με τον Ολυμπιακό θα σου μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη και γιατί;
"Δεν θα μπορούσα να ξεχάσω ποτέ το πρώτο ματς του Champions’ League που παίξαμε με την Porto στο Ο.Α.Κ.Α. Αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι της ομάδας μας. Το στάδιο ήταν γεμάτο πρέπει να είχε 80.000 κόσμο. Κερδίσαμε 1-0 με ένα πολύ ωραίο goal που έβαλα εγώ. Ήταν μια αξέχαστη βραδιά για την ομάδα μας αλλά και για μένα προσωπικά ήταν διπλή χαρά επειδή έβαλα το γκολ. Από εκεί και πέρα μια άλλη αξέχαστη βραδιά ήταν μέσα στο Zagreb με την Croatia όπου πάλι συμπτωματικά με ένα δικό μου goal είχαμε έρθει 1-1 και είχαμε περάσει στις 8 καλύτερες ομάδες του Champions’ League. Ήταν ένα παγωμένο βράδυ που παίξαμε κυριολεκτικά σε ένα παγωμένο γήπεδο με ειδικά παπούτσια, με καλσόν, με γάντια. Ήταν μια πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη βραδιά για την ομάδα μας".

-Από το 1996 μέχρι το 2003 που έπαιξες στον Ολυμπιακό ποιό πρωτάθλημα θεωρείς το πιο γλυκό;
"Το πρώτο και το τελευταίο. Το πρώτο γιατί η ομάδα είχε να πάρει πάρα πολλά χρόνια πρωτάθλημα και το τελευταίο που το έκρινε το derby με τον Παναθηναϊκό στη Ριζούπολη, ένα απίστευτο παιχνίδι που έπρεπε να κερδίσουμε με πάνω από δύο goal, ένα πολύ έντονο παιχνίδι το οποίο το κερδίσαμε τελικά 3–0, είχα βάλει δύο goal σε αυτό το παιχνίδι, οπότε χαράχτηκε πολύ βαθιά μέσα στη μνήμη μου".

-Πώς ήταν η συνεργασία σου με τον Σωκράτη Κόκκαλη και ποια λόγια του κρατάς; Σε βοήθησε ως ποδοσφαιριστή;
"Θα ήθελα για πρώτη φορά μέσα από αυτήν εδώ την αίθουσα να ευχαριστήσω έναν άνθρωπο που μου άνοιξε την πόρτα και με έκανε διάσημο στην πατρίδα μου και όχι μόνο. Αυτός είναι ο Σωκράτης Κόκκαλης. Ήταν ο άνθρωπος που με έφερε στον Ολυμπιακό, ήταν ο άνθρωπος που μου έδωσε παραπάνω από αυτά που ήθελα, συζητώντας μαζί του για οικονομικές απολαβές και συμβόλαια και που μέχρι και σήμερα που μιλάμε – χωρίς να θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες – βοηθάει την οικογένειά μου και τον ευχαριστώ για αυτό, αυτοί που ξέρουν κατανοούν τι θέλω να πω. Είναι ο άνθρωπος που εκτός από εμένα βοήθησε και άλλα παιδιά, τα έβαλε στην ομάδα και ξεκίνησε να χτίζει την αυτοκρατορία του Ολυμπιακού που έχει περάσει τώρα στα χέρια του κυρίου Μαρινάκη και συνεχίζει να την επεκτείνει. Ο Σωκράτης Κόκκαλης όχι μόνο εγώ αλλά όλη η ομάδα του οφείλουμε πολλά".

-Πώς βλέπεις τον Ολυμπιακό στο φετινό Champions League;
"Σίγουρα δεν τα έχει πάει τόσο καλά όσο θα θέλαμε, αλλά ειδικά στο τελευταίο παιχνίδι που έπαιξε στο Καραϊσκάκης με την Barcelona έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει για αυτόν. Κανένας δεν περίμενε ότι θα έρθει ισοπαλία και μάλιστα χωρίς να δεχτεί goal. Όλοι ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή η Barcelona ίσως είναι η κορυφαία ομάδα στον πλανήτη, διαθέτει τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, τον Messi και κατάφερε ο Ολυμπιακός εκείνο το βράδυ να τους κρατήσει μακριά από την εστία του. Όσον αφορά την βαθμολογία θα μπορούσαν να είναι καλύτερα τα πράγματα, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι σε έναν πάρα πολύ δύσκολο όμιλο με πάρα πολύ καλές ομάδες".

-Ποιόν θεωρείς κορυφαίο προπονητή που συνεργάστηκες;
-Και εδώ δεν θα μπορούσα να πω μόνο έναν. Δεν μπορώ να ξεχάσω τον Dusan Bajevic ο οποίος με έφερε στο Ολυμπιακό, πολύ μεγάλος προπονητής και άνθρωπος. Θα πω τον Sam Allardyce ο οποίος με πήρε στην Bolton, θα πω τον Τάκη Λεμονή που είναι και σήμερα στον Ολυμπιακό, θεωρώ πως είναι από τους καλύτερους προπονητές που θα μπορούσε να έχει το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο συγχωρεμένος ο Γιάννης Κυράστας αν και τον είχα για λίγο στον Πανηλειακό ήταν ένας πάρα πολύ μεγάλος προπονητής και αυτό φάνηκε αργότερα στη δουλειά του και στον Παναθηναϊκό. Ο Αντώνης Γεωργιάδης που συνεργαστήκαμε στον Πανηλειακό, μεγάλος δάσκαλος που με βοήθησε πολύ στα πρώτα μου βήματα για να είμαι έτοιμος για μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός και φυσικά τελευταίος αλλά όχι χειρότερος, από τους καλύτερους προπονητές που έχω συνεργαστεί είναι ο Otto Rechangel με τον οποίο καταφέραμε το καλοκαίρι του 2004 να στεφθούμε πρωταθλητές Ευρώπης".

-Μετά τη θητεία σου στον Ολυμπιακό, θα πήγαινες να παίξεις στον Παναθηναϊκό ή σήμερα να προσφέρεις σε κάποιο άλλο πόστο;
"Όταν έχεις ζήσει κάποια πράγματα σε μία ομάδα όπως ο Ολυμπιακός, δεν θα μπορούσα να «προδώσω» όλο αυτό τον κόσμο, όλη αυτή την αγάπη που εισέπραττα καθημερινά. Ξέροντας τι σημαίνει αυτή η κόντρα ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό δεν θα μπορούσα να χαλάσω αυτή τη μαγεία που υπάρχει ανάμεσα σε εμένα, τον κόσμο και την ομάδα κάνοντας αυτή την κίνηση. Όλοι μας είμαστε επαγγελματίες και κοιτάμε πιο ψυχρά τα πράγματα, αλλά νομίζω ότι κάποια πράγματα πάνε πάνω από τον επαγγελματισμό, είναι τα πράγματα που έχουν γραφτεί μέσα στην καρδιά. Εγώ τα έχω σαν εικόνισμα. Δεν θα μου πήγαινε, δεν θα μου ταίριαζε, να πάω να παίξω στον Παναθηναϊκό ή να πάω να κάνω κάτι άλλο".

-Ποιό ήταν το καλύτερο γκολ στην καριέρα σου;
"Θα πω ποιό είναι το ποιό ωραίο και το ποιό σημαντικό. Αυτό που είπα και πριν με την Porto που ήταν το πρώτο παιχνίδι του Ολυμπιακού στο Champions’ League ήταν το πιο ωραίο αλλά το ποιο σημαντικό ήταν στα προκριματικά του Euro 2004 που κερδίσαμε 0-1 την Ισπανία. Εντός έδρας η Ισπανία μέχρι και σήμερα που μιλάμε δεν έχει ξαναχάσει. Είναι η τελευταία της ήττα 07/06/2003 στη Σαραγόσα. Είχαμε κερδίσει 0-1 με δικό μου goal. Με αυτό το goal καταφέραμε και πήγαμε στην Πορτογαλία αν και όλοι έλεγαν πως θα τρώγαμε τρία και τέσσερα goal".