Μια ομάδα υπήρχε στο γήπεδο και μόνο ένας λαός στις κερκίδες
Οι πρωταθλητές …«Χριστουγέννων», έμειναν ένα βαθμό πίσω μας στην βαθμολογία, παρ’ όλο την «εφεύρεση» του var, την οποίαν ενστερνίστηκε και ο ρέφερι του αγώνα. Σαν να έπεσε από τον Ουρανό η δικαιολογία για να ακυρώσει το γκολ του Άρη.
Γιατί ξεφτιλίζεστε ήθελα να ήξερα. Λες και ο βαθμός που σας έδωσαν θα σας σώσει από το να αποφύγετε το πεπρωμένο σας. Ας παίζει ο Ολυμπιακός όπως στο Περιστέρι, και δεν πα να σας ευνοούν;
Το Πρωτάθλημα θα καταλήξει στον Πειραιά. Ας φωνάζει ο ΠΑΟΚ που πάτε να του φάτε την 2η θέση για αυτά που συμβαίνουν. Στο Περιστέρι μια ομάδα υπήρχε στο γήπεδο και ένας λαός στις κερκίδες. Το τελικό 0-2, δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα του αγώνα, σύμφωνα με τις ευκαιρίες που χάσαμε. Όπως όλοι διαπιστώσατε δεν φάνηκαν οι απουσίες βασικών μας παιχτών ( Ροντινέϊ, Πιρόλα, Μουζακίτη, Ποντένσε, Ελ Καμπί). Η εστία του Τζολάκη ούτε καν κινδύνευσε, και ήταν ίσως από τα πιο εύκολα βράδια μας στο φετινό Πρωτάθλημα από άποψη κατάκτησης των τριών βαθμών. Και πιστεύω ακράδαντα ότι μπορούμε να παίξουμε ακόμη καλύτερα. Απομένει ο αγώνας Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη για να αφοσιωθούμε πλήρως μετά και την αναβολή του αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης στον «τελικό» με την Λεβερκούζεν.
Προέχει όμως το ματς Κυπέλλου. Μια νίκη- πρόκριση που θα κριθεί σε αυτό μόνο το ματς, και θα μας κρατήσει ζωντανούς στην κούρσα της επανάληψης του περσινού Νταμπλ. Μια νίκη απέναντι στην ομάδα που «υπάρχει» τα τελευταία χρόνια κυρίως χάρη στην Πολιτεία και στις διοικήσεις της ΕΠΟ.
Ας τους στείλουμε λοιπόν ένα πρώτο αγωνιστικό μήνυμα για το τι θα επακολουθήσει στην συνέχεια. Για την Αθήνα ας λένε ότι θέλουν. Εδώ είναι Πειραιάς. Άσχετα αν ο Ολυμπιακός υπάρχει παντού ακόμη και στην ίδια τους την πόλη, στην ερυθρόλευκη Μακεδονία που για να πάρουν ένα Πρωτάθλημα έκαναν τουμπεκί στα όσα έβλεπαν να διαδραματίζονται. Μπορεί να έχουν μια σχετικά καλή ομάδα αλλά εμείς είμαστε καλύτεροι. Πώς να το κάνουμε τώρα; Ότι πήραν ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ όταν γιόρταζαν τα 100 τους χρόνια θα πάρουν κ αυτοί. Έναν αναπαυτικότατο καναπέ να βλέπουν τις φιέστες του Θρύλου.
Το ποιοι δεν θέλουν να παίζονται οι αγώνες αποκλειστικά και μόνο στα γήπεδα φαίνεται συνεχώς, με τα όσα βλέπουμε να δίνονται η όχι κατά το δοκούν, με τις αντιδράσεις τους, μέσω των μμε που «συντηρούν», υπό την ένοχη σιωπή της Πολιτείας. Για αυτό το 49ο Πρωτάθλημα θα είναι ακόμη πιο γλυκό σε σχέση με τα προηγούμενα που πήραμε παίζοντας κάτω από τις ίδιες «συνθήκες». Η απάντηση μας ως οπαδοί είναι τα συνεχόμενα sold out, ανεξαρτήτως ονόματος αντιπάλου. Μια στήριξη μοναδική που παραπέμπει σε άλλες εποχές παλιότερες.
Τότε που μας έκλεβαν τα Πρωταθλήματα. Τότε που ο Γουλανδρής έφτιαχνε εν μέσω Χούντας ένα πλήρες ρόστερ. Τότε που ο Κόκκαλης τους ανάγκαζε να πηδάνε τις μάντρες για να κυνηγάνε τους παίχτες τους και να αυτοαποκαλούνται «κότες». Αυτό όμως που τους έχει «αναγκάσει» ο Μαρινάκης να ζουν δεν το περίμεναν ποτέ ότι θα το ζήσουν. Νόμιζαν ότι τα είχαν δει όλα. Αμ , δε.
Έζησαν τα «χειρότερα». Και όσο τον αμφισβητούν και τον απαξιώνουν τόσα χειρότερα τους περιμένουν. Τα Πρωταθλήματα, τα Κύπελλα και τα Ευρωπαϊκά ήταν η αρχή. Φτιάξτε γήπεδα, φορέστε ζώνες, και απολαύστε ότι σας έρθει.
