Να είμαστε υγιείς και πανέτοιμοι στα παιχνίδια που θα κρίνονται όλα
Πριν λίγες μόνο μέρες ο Ολυμπιακός πέρναγε από την έδρα της Παρτίζαν, με εκκωφαντικό τρόπο, κερδίζοντας 66-104, και τα φερέφωνα με τα τρολάκια έσπευσαν να απαξιώσουν την νίκη προσφέροντας για μια ακόμη φορά τις υπηρεσίες τους στον «χαλίφη», προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να καλύψουν άλλη μια αποτυχία του. Χτες είδε τα ραδίκια ανάποδα στην έδρα της Παρτιζάν , η πρωτοπόρος της Ευρωλίγκα Χάποελ, ενώ κέρδιζε και με διαφορά 27 πόντων παρακαλώ! Αλλά χτες ήταν Παρασκευή για όλους αυτούς. Και ο Ολυμπιακός πέρασε από την Εφές που είχε απουσίες, ενώ εμείς ήμασταν πλήρεις, ε; Και επειδή είχαμε απουσίες στον άσσο, για να μην «πεινάσουμε» στο εγγύς μέλλον, γιατί είμαστε και «τυχεροί», είπαν οι Αγγελόπουλοι.
Ρε δεν φέρνουμε και τον Κόρι Τζόζεφ; Τον οποίον τον έβγαλε το «σύστημα» ακόμη δεν ήρθε βετεράνο. Τραβάνε μεγάλα ζόρια τα παιδιά. Τώρα θα μου πείτε, εδώ κάνουν κήρυγμα ηθικής… ποιοι… αυτοί!!!! Για συμπεριφορές οπαδών, προπονητών και Προέδρων. Αυτοί που αν κάτσουμε και συζητάμε για το τι έχει πει το στόμα τους η τι έχουν κάνει όλοι τους γενικότερα, θα μιλάμε για χρόνια.
Εκκλησιαστικοί ύμνοι του κατηχητικού βγαίνουν από το στόμα τους. Κατάρες; Ποτέ. Ύβρεις; Α, πα, πα, κοκκινίζουν στο άκουσμα τους και μόνο. Ας τους αφήσουμε λοιπόν να τρώγονται με τα ρούχα τους , να πετάνε λάσπη, να ειρωνεύονται στην προσπάθεια τους να μας χαλάσουν το μυαλό και ας προσηλωθούμε στους στόχους μας και μόνο. Με την απόκτηση των Ταρίκ, Μόρις και Τζόζεφ θεωρώ ότι ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατόν τρόπο το φετινό ρόστερ. Αν τώρα μας αρέσει αυτό που βλέπουμε, φανταστείτε τι θα βλέπουμε σε λιγότερο από μήνα, μόλις βρουν όλοι τους ρόλους τους και την απαραίτητη χημεία με τους παλιούς.
Μην ξεχνάμε ότι εκκρεμεί ένα ματς με την Φενέρ στο ΣΕΦ και ότι με νίκη ανεβαίνουμε στην 2η θέση της Ευρωλίγκα απέχοντας ελάχιστα από την Χαποέλ. Απομένουν όμως πολλά παιχνίδια και δύσκολα μέχρι την ολοκλήρωση του μαραθώνιου της κανονικής περιόδου. Όλοι θα χάσουν κάποια ματς, δεν θα πάνε όλοι τραίνο μέχρι το τέλος. Παίζουμε και μεταξύ μας. Προχωράμε λοιπόν βήμα- βήμα.
Κατ΄ αρχάς να τερματίσουμε όσο ψηλότερα γίνεται και δη στην πρώτη 4άδα. Μετά θα δούμε τα υπόλοιπα και κυρίως να είμαστε υγιείς και πανέτοιμοι στα παιχνίδια που θα κρίνονται όλα. Τα κεφάλια κάτω, ακόμη περισσότερη δουλειά και να εφαρμόζονται με όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη τα συστήματα που θα δουλευτούν. Πλέον τα διαθέτουμε όλα. Ρόστερ πλήρες σε άμυνα και επίθεση, να αντιμετωπίσει κάθε «πρόκληση». Αισιοδοξία στο φουλ μεν ,χωρίς ίχνος υποτίμησης δε. Σεβόμαστε τους πάντες , δεν φοβόμαστε κανέναν. Τα πρόωρα «πανηγύρια» είναι για άλλους. Εμείς κοιτάμε να είμαστε εκείνοι που θα πανηγυρίσουν στο τέλος.
Το άγχος το έχουν «άλλοι». Όχι εμείς. Βλέπετε δεν είχαμε , ούτε θέλουμε ποτέ να έχουμε, Ντιφαλάδες και Μπελοσεβίτσηδες, για ράφτρες. Καθαρά με αγωνιστικά κριτήρια και μόνο με την αξία μας διεκδικούμε πάντα όλα τα τρόπαια. Το τριήμερο 22-24 Μαϊου είναι το final 4. Ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί η έδρα (γιατί άραγε;). Με χαλάει λίγο που δεν είναι 29 του μηνός αλλά αν είναι να το σηκώσουμε μια βδομάδα νωρίτερα από την επέτειο θα κάνω την καρδιά μου πέτρα.
