Όσο με πληγώνεις τόσο με πορώνεις
Ο μοναδικός νικητής χτες στην Κρήτη ήταν ο κόσμος μας. Η ομάδα απλά δεν εμφανίστηκε ποτέ στο γήπεδο. Έκανε όλα τα λάθη που χρειαζόντουσαν για να χάσει εύκολα από έναν αντίπαλο που κατέβηκε για να φύγει από το καναβάτσο. Για να σταματήσει η γκρίνια και να στηθεί ξανά στα πόδια του.
Εν αντιθέσει με τους αντιπάλους μας που δεν ξέρουν να χαίρονται ούτε όταν κερδίζουν, εμείς ξέρουμε και να χάνουμε. Χάσαμε απόλυτα δίκαια. Η διαιτησία δεν έπαιξε κανέναν απολύτως ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα και στην διαμόρφωση του αποτελέσματος. Μπορεί οι δημοσιογράφοι να ήταν περισσότεροι στην συνέντευξη τύπου αν χάνατε αλλά αν συνέβαινε αυτό εσύ δεν θα ήσουν σίγουρα. Και οι πανηγυρισμοί απλά έδειξαν το μέγεθος του κόμπλεξ σας, για ένα τρόπαιο που όποτε δεν το κερδίζετε είναι απλά Κυπελλάκι.
Για όσους δε στέκονται στην επιλογή των ξένων και την απόφαση να μείνει εκτός ο Πίτερς , δεν υστέρησε στο 4 που είχε τον Βεζένκοφ , αλλά κυρίως στα ελεύθερα σουτ 3 πόντων που χάθηκαν από όλους τους άλλους και επέτρεψαν στον ακατανόμαστο να δημιουργήσει την διαφορά στο β΄ δεκάλεπτο. Η επιλογή και των 3 ψηλών έγινε απλά γιατί δεν ήξερε προφανώς σε τι κατάσταση θα ήταν οι τραυματίες ψηλοί μας. Και θα φανεί αυτό στα πλέϊ οφ όπου άλλοι θα είναι τελικά οι ξένοι εκείνοι που θα αποτελέσουν την τελική 6άδα. Με αυτά και μ’ αυτά έγιναν η 3η διαφορετική ομάδα μαζί με Πανιώνιο και Νέα Ιωνία που έχουν κατακτήσει στα βασικά ομαδικά αθλήματα από ένα τρόπαιο την φετινή σεζόν με τον Ολυμπιακό να μετράει ήδη 8 και 2 χαμένους τελικούς.
Καλά κάνουν και χαίρονται μιας και ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται , γιατί πολύ πιθανό είναι, να είναι και ο μοναδικός τίτλος που θα πανηγυρίσουν φέτος. Εμείς πάλι στο μπάσκετ από την μεριά μας θα πρέπει να δούμε γιατί δεν είμαστε στην καλή κατάσταση που βρισκόμαστε στα περισσότερα από τα υπόλοιπα παιχνίδια κατά την διάρκεια της σεζόν από όταν παίζουμε ένα παιχνίδι που κρίνεται τίτλος. Σε ματς δηλαδή που δεν έχεις την ευκαιρία να διορθώσεις εύκολα τα λάθη σου. Δεν θα σταθώ καθόλου στις υπαρκτές δικαιολογίες των τραυματισμών, αλλά κυρίως στο πνευματικό κομμάτι με την «ανάλογη» προετοιμασία. Δεν εμφανίστηκε με το μαχαίρι στα δόντια και πεινασμένος ο Ολυμπιακός. Δεν βρήκε τις λύσεις να αντιδράσει όταν η διαφορά ξέφευγε. Γιατί έχουμε πάρει Πρωτάθλημα με τον Βεζένκοφ ξανά να τραυματίζεται. Και πέρσι χάσαμε το Κύπελλο αλλά και Πρωτάθλημα πήραμε και μετριάστηκε ελαφρά η απώλεια της Ευρωλίγκα από την νίκη στον μικρό τελικό στο μεταξύ μας παιχνίδι. Χωρίς υστερίες και απαξίωση συνεχίζουμε, ψάχνοντας να βρούμε πρώτα τι φταίει και μετά να βρούμε τις λύσεις για να μην επαναληφθεί όχι απλά μια ήττα αλλά η γενικότερη εικόνα.
Θέλει η «πουτ@ν@» να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει. Αυτό μου θυμίζουν οι «ανθρωποφάγοι» που βρήκαν την ευκαιρία να κανιβαλίσουν τον Μπαρτζώκα. Βεβαίως και φταίει και εκείνος αλλά ας μην κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους. Όλα όσα λέγονται γίνονται βάση σχεδίου και με τον εφιάλτη πάνω από το κεφάλι τους. Που δεν είναι άλλος από το να πάρει την Ευρωλίγκα μέσα στο σπίτι του Παναθηναϊκού. Πιο πολύ νοιάζει τους «αμερόληπτους» αυτό παρά να πάρει η αγαπημένη τους ομάδα την Ευρωλίγκα. Με την «συμπεριφορά» όλων τους δε απλά «έσκαψαν τον λάκκο» τους για την 6η Μαρτίου στο ΣΕΦ. Εκεί που θα καίγονται για την νίκη μπας και προλάβουν να μπουν στην 6άδα, 8 αγωνιστικές πριν το τέλος της κανονικής περιόδου.
Εμείς θα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την στεναχώρια και να κοιτάξουμε πώς να «ζήσουμε» χωρίς τον Μιλουτίνοφ για τις επόμενες τρεις βδομάδες, και με την επιστροφή όλων των γκαρντ να διαχειριζόμαστε καλύτερα τον κάθε αγώνα ξεχωριστά, μιας και ο περιορισμός των ξένων δεν υπάρχει στην Ευρωλίγκα. Αρχής γενομένης την Τετάρτη από το Κάουνας. Όσο με πληγώνεις τόσο με πωρώνεις.
