Μια ματιά στις κερκίδες στα πέτρινα χρόνια πείθει για του λόγου το αληθές
Λοιπόν για να τελειώνουν τα «σάλια» και οι ανακρίβειες, λάθη στον σχεδιασμό έγιναν μόνο στο Βόλεϊ αντρών. Σε Μπάσκετ και Βόλεϊ γυναικών απλά «βρήκαν» επιπλέον έσοδα οι «άλλοι», που δεν έχουν να συντηρήσουν τόσα τμήματα σε επίπεδο Πρωταθλητισμού όσα εμείς, και έγιναν πιο δυνατοί. Κυρίως στο Μπάσκετ γιατί στο Βόλεϊ γυναικών μέσα στο παρκέ δεν φαίνεται να είναι μεγάλη η διαφορά αναλογικά με τα μπάτζετ που διέθεσαν.
Στο Βόλεϊ αντρών τώρα… λάθος» ήταν η ανανέωση των εκπληκτικών πέρσι Ατανασίεβιτς και Πέριν; Ποιος δεν θα τους ανανέωνε πέρσι τέτοια εποχή όταν τα είχαν πάρει όλα στην Ελλάδα (3στα 3 τρόπαια) και διακρινόντουσαν στην Ευρώπη; Όταν λοιπόν τα «βαρόμετρα» της ομάδας δεν βοηθούν φέτος το ίδιο, μοιραία αλλάζει προς το χειρότερο και η εικόνα συνολικά της ομάδας. Λάθος εκ των υστέρων αποδείχτηκε και η ανανέωση του προπονητή. Πιστέψαμε ότι θα συνέχιζε την περσινή του δουλειά. Ο Καβάνα ήταν καλή επιλογή αλλά δεν τον βοηθάει το ύψος του όπως και η υποδοχή της ομάδας που δεν είναι καλή, με αποτέλεσμα να τρέχει συνεχώς να διορθώνει τις κακές μπαλιές. Δεν είναι Τράβιτσα , δεν είναι όμως και αυτό που παρουσιάζουν κάποιοι.
Το λάθος κυρίως ήταν στην απόκτηση του έτερου ακραίου που έπρεπε να βρεθεί κάτι πολύ καλύτερο. Κάπως πάει να διορθωθεί η κατάσταση με την απόκτηση του Σέντλατσεκ, αλλά ενός κακού μύρια έπονται. Παρ΄ όλα αυτά έστω και έτσι πήραμε δύο τρόπαια μέχρι στιγμής. «Καταφέραμε» όμως να αποκλειστούμε από τον Φλοίσβο, καταφέρνουμε να χάνουμε «δικά» μας σετ, όπως χτες από το 19-23 και αντί για το 2-2 χάσαμε με 3-1, μπορεί να μην εμπνέει η ομάδα εμπιστοσύνη, αλλά…. όσο είμαστε ζωντανοί προσωπικά πάντα θα ελπίζω για την ανατροπή. Και κυρίως επιλέγω να μην αφήσω την ομάδα μόνη της. Στα δύσκολα είναι που μας χρειάζεται, όχι όταν πηγαίνει τραίνο.
Το Βόλεϊ ειδικά είναι περίεργο άθλημα. Αν βελτιώσουμε το σερβίς και την υποδοχή μας δεν είναι χαώδης η διαφορά που χωρίζει τις δύο ομάδες. Μπορούμε να προκριθούμε ισοφαρίζοντας τις νίκες στο Ρέντη μεταφέροντας έτσι την πίεση στον αντίπαλο μας. Ας δουν τα λάθη που κόστισαν την ήττα ειδικά στο 4ο σετ και κυρίως να μην τα επαναλάβουν. Γιατί και με τον ΠΑΟΚ τα είδαμε (χάσαμε σετ από 20-24) και δεν βάλαμε μυαλό. Ας μας δείξουν λοιπόν έστω και την ύστατη ώρα ότι έχει πληγωθεί ο εγωϊσμός τους, ότι δεν καταθέτουν τα όπλα, και κυρίως να ανταποδώσουν την εμπιστοσύνη σε αυτούς που τους επέλεξαν και τους λίγους που επιμένουν να τους στηρίζουν, μέχρι το τέλος. Να τελειώσουν την χρονιά με καλές αναμνήσεις για όλους.
Ο Ολυμπιακός ανεξάρτητα από την κατάληξη της φετινής σεζόν θα τον βρει τον δρόμο του ξανά. Και επειδή ο «πόλεμος» μαίνεται, ας κοιτάξουμε όλοι τι δεν κάναμε για να είμαστε πιο ισχυροί. Αν δεν θέλουν τα εκατομμύρια των οπαδών μας να βλέπουν άλλους να πανηγυρίζουν ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Κάρτα μέλους και κάρτα φιλάθλου λέγεται. Από δύο άτομα επιπλέον να γράψει ο καθένας από τα 150.000 «μέλη» , αυτομάτως μιλάμε για τριπλάσια έσοδα. Όπως είναι καιρός να ενδιαφερθούν επιτέλους επιχειρηματίες με ερυθρόλευκα αισθήματα να βοηθήσουν. Είτε αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου κάποιο τμήμα, είτε ως «συμπαίχτες». Από το σπίτι και με φωνές μέσω των πλήκτρων δεν γίνεται δουλειά.
Οπαδός σημαίνει κερκίδα, σημαίνει στήριξη, σημαίνει δεν τα παρατάω ποτέ. Μια ματιά στις κερκίδες όλων των γηπέδων στα πέτρινα χρόνια του ποδοσφαίρου πείθει για του λόγου το αληθές.
Υ.Γ. Επόμενος σταθμός Ομόνοια!
Υ.Γ.2… Στα σκαλοπάτια και στα τσιμέντα…
Υ.Γ.3… Από προηγούμενη «ενοικίαση».
