Ηθελέστα και παθέστα…

Το ταξίδι στην Ευρώπη συνεχίζεται, αλλά στην διασταύρωση ακολουθήσαμε τις «λάθος» ράγες. Να εκτροχιαζόταν το «τραίνο» ήταν αδύνατον. Δίκαια όμως αποκλειστήκαμε από την συνέχεια των προκριματικών. Δεν φανήκαμε «έτοιμοι» για τα συγκεκριμένα παιχνίδια, με αντίπαλο απλά μια καλή ομάδα, και όχι τίποτε το ιδιαίτερο. Θα μου προκαλέσει μεγάλη έκπληξη, αν αποκλείσουν την Μπόντο Γκλιμπτ στον επόμενο γύρο. Αν και κατεβήκαμε με όσο το δυνατόν πιο ορθολογική γίνεται 11άδα, αυτό που με στεναχώρησε βλέποντας τον πάγκο ήταν , ότι δεν υπήρχαν οι παίχτες εκείνοι που θα μπορούσαν να αλλάξουν την ροή του αγώνα.

Όπως πίστευα και πιστεύω ακόμη ότι και με τους υπάρχοντες ο «κανονικός» Ολυμπιακός μπορούσε να εμφανιζόταν καλύτερος και να είχε προκριθεί. Άσχετα αν του έλειπαν βασικές προσθήκες σε θέσεις κλειδιά. Προσθήκες που είναι αδιαπραγμάτευτο ότι πρέπει να γίνουν και μετά τον αποκλεισμό.

Δεν ενδιαφέρει τον κόσμο η χασούρα των επιπλέον εσόδων. Αυτό άλλοι έπρεπε να φροντίσουν να μην συμβεί. Όχι μόνο τώρα αλλά από πέρσι μιας και αν παίρναμε τα Πρωτάθλημα δεν θα είχαμε να συζητάμε τίποτε τώρα. Απλά η γενικότερη εικόνα της ομάδας ανέδειξε περισσότερα προβλήματα. Το ότι χρειαζόμαστε καλύτερα ακραία μπακ, 8άρι, εξτρέμ και σέντερ φορ δεν χρειαζόταν ο αποκλεισμός για να το εμπεδώσουμε. Απλά στον σχεδιασμό μπαίνει και ένα ακόμη χαφ, αμυντικό. ΟΛΟΙ 11αδάτοι.

Για να μην υπάρχει και το «άλλοθι» ότι λείπουν οι παίχτες που είναι απαραίτητοι για να μην παίζει με γιόμες από τον τερματοφύλακα και τα στόπερ ο Ολυμπιακός. Χωρίς πανικό και υστερίες , με βάση την λογική και το τι είναι καλύτερο να γίνει για την ομάδα επιβάλλεται να γίνουν οι επόμενες κινήσεις. Σαν να είχαμε προκριθεί , σαν να είμαστε με το ένα πόδι στο Τσάμπιονς Λιγκ. Να μην χαμηλώσει ο πήχης.

Γιατί θα μας τιμωρήσει η μπάλα αν σταθούμε σε δικαιολογίες έστω και αν κάποιες είναι υπαρκτές. Το γεγονός δε ότι θα μετέχουμε στο Γιουρόπα, και μάλιστα στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας αυξάνει και σε καμιά περίπτωση δεν μειώνει τις υποχρεώσεις μας. Οφείλουμε να ενισχυθούμε για να τερματίσουμε στην πρώτη 8άδα.  Οφείλουμε να πάμε κατ΄ ευθείαν στους «16». Οφείλουμε να έχουμε ως στόχο να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο. Και αυτό με τις υπάρχουσες συνθήκες και με αυτό το ρόστερ είναι από δύσκολο έως αδύνατον να συμβεί. Αν δεν πλαισιώσουν τους Σα και Ζότα Σίλβα παιχταράδες σε κέντρο και επίθεση θα είμαστε όπως και πέρσι στο ίδιο έργο θεατές. Χρειαζόμαστε ενίσχυση ποιοτική και όχι ποσοτική.

Παίχτες που θα πάρουν τις φανέλες σπίτι τους. Δεν μας νοιάζει ποιοι θα «πρέπει» να φύγουν. Δεν είμαστε φιλανθρωπικό, ούτε συνταξιοδοτικό ίδρυμα. Ούτε γουστάρουμε παίχτες με μούτρα, η σαν να μας κάνουν χάρη που μένουν. Παίχτες με κίνητρο και φιλοδοξίες θέλουμε, να τους βλέπουμε να τα δίνουν όλα για να φεύγουν νικητές από το γήπεδο. Να σηκώνουν το βάρος της φανέλας και να έχουν τους ίδιους στόχους με μας τους οπαδούς. Δεν μας αρκεί μόνο το θέλω, πρέπει και να μπορούν. Και κάποιοι από τους υπάρχοντες πλέον δεν μπορούν.

Άλλοι έφτασαν το ταβάνι τους, άλλοι το τρύπησαν… προχωράμε παρακάτω. Δεν έχουμε καμιά υποχρέωση να συντηρούμε μια κατάσταση μη αναστρέψιμη. Πόσο μάλλον όταν το καλύτερο για τον Ολυμπιακό είναι πάνω από πρόσωπα, καταστάσεις και πράματα. Σε κανένα μας δεν αρέσει αυτό που βλέπουμε. Και ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει τώρα που διορθώνονται ακόμη τα πράματα. Μετά θα είναι αργά και μπορεί να μας κοστίσει μια ακόμη χρονιά πεταμένη στα σκουπίδια.

Ολυμπιακός σημαίνει τρέλα στην κερκίδα, θέαμα στο χορτάρι, νίκες, ευρωπαϊκές πορείες και τρόπαια. Δεν συμβιβαζόμαστε με τίποτε λιγότερο. Πόσο μάλλον όταν στην Ελλάδα απέναντι μας έχουμε τον Σούπερ Μάριο, τον «άφαντο» και τον Αφραγκούζο. Είναι μεγαλύτερο το μέγεθος της εγχώριας αποτυχίας όταν απέναντι μας έχουμε το Μάπετ Σόου στα «θεωρεία» τους και τους «επαγγελματίες ψεύτες» στις κερκίδες τους. Για αυτό πράξτε τα δέοντα. Εξαργυρώστε την εμπιστοσύνη του κόσμου που βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό της ομάδας και περιμένει να διορθώσετε τα περσινά κακώς κείμενα.