ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Τώρα δεν πανηγυρίζω. Μόνο ελπίζω.

Τώρα δεν πανηγυρίζω. Μόνο ελπίζω.
Αρθρογράφος: Αλέκος Αδαμαντόπουλος
ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εγώ στο πανηγυράκι που στήνουν όσοι δυο μέρες πριν ξεκίνησαν να αποδομούν τον Μεντιλίμπαρ θεωρώντας ότι θα απομακρυνθεί «βλέποντας» τα λάθη του , και μετά την συνάντηση έκαναν την κολοτούμπα και παρουσιάζουν ως επιτυχία που έμεινε (ενώ υπάρχει συμβόλαιο), δεν πρόκειται να συμμετέχω. Δεν ξέρω τι είχε ειπωθεί τον Μάϊο, δεν ξέρω τι δεν έγινε από όλα αυτάα που ειπώθηκαν, και δεν ξέρω τι συμφωνήθηκε εκ νέου. Το μόνο σίγουρο από τότε είναι ότι  αποκλειστήκαμε και συνεχίζουμε να παίζουμε την ίδια μπάλα.

Πότε θα πανηγυρίσω; Όταν δω τον Ολυμπιακό να παίζει ξανά κυρίαρχο , κάθετο και επιθετικό ποδόσφαιρο, από τον άξονα και από τα πλάγια, και όχι με γιόμες… όταν θα συντρίβει τους αντιπάλους του… όταν θα κατακτήσει το Νταμπλ… όταν θα πάει όσο το δυνατόν ψηλότερα στο Γιουρόπα… όταν ο κόσμος του θα φεύγει ικανοποιημένος από το γήπεδο… όταν ο Σα πλαισιωθεί με παιχταράδες στα χαφ… όταν έρθουν καλύτεροι ακραίοι μπακ… όταν θα έρθει εξτρέμ με «φρύδια»… όταν θα έρθει σέντερ φορ καλύτερο του Ελ Καμπί.. όταν δεν θα ξαναδώ τον Γκαρσία, τους Ροντινέϊ και Φορτούνη ως εξτρέμ, και τον Τσικίνιο στο 10.

Τώρα λοιπόν δεν πανηγυρίζω. Μόνο ελπίζω να γίνουν όλα αυτά. Έστω και αργά μιας και ξεκινάει το Πρωτάθλημα σε μια βδομάδα και παραμένουν άλυτα ένα σωρό προβλήματα. Με πρώτο και καλύτερο από πέρσι, ότι δεν βλέπω ούτε φέτος τον Ολυμπιακό να έχει όλους τους παίχτες που χρειάζεται και τον τρόπο να διασπά τις κλειστές άμυνες. Έχουμε ξεχάσει πότε κερδίσαμε εύκολα κάποιο παιχνίδι. Και μέχρι την διακοπή του φετινού Πρωταθλήματος μόνο «εύκολα» δεν είναι τα παιχνίδια της Super League, ίσως και ένα του Κυπέλλου, σύμφωνα με τα όσα έχουμε δει μέχρι σήμερα. Γιατί και οι μεταγραφές να γίνουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα , δεν προλαβαίνουν να ενσωματωθούν  πλήρως , μιας και μιλάμε ότι όλες σχεδόν επιβάλλεται να είναι 11αδάτες. Και φυσικά να δούμε και ποιοι άλλοι θα αποχωρήσουν. Γιατί πολλά ακούγονται. Κανείς δεν μας εγγυάται πως όσοι έρθουν θα «βγουν» όλοι.

Ο χρόνος δε για αναμονή περιορίζεται μέρα με την μέρα. Χωρίς να μπορεί μετά την απομάκρυνση κ του ταμείου να διορθωθεί από δω και μπρος ότι λάθος γίνει. Πχ ο Μαφέο δείχνει να μην μπορεί να βρει τα πατήματα του. Μπορείς να τον αντικαταστήσεις. Όποιον πάρεις όμως από δω και μπρος αν δεν βγει θα τον «φας». Ο πρώτος στόχος λοιπόν προσδιορίζεται στο πώς να μην έχουμε απώλειες βαθμών στα 5 πρώτα ματς του Πρωταθλήματος. Και ας απουσιάσει το θέαμα. Μετά την διακοπή και με ολοκληρωμένο πλέον το ρόστερ, απαγορεύεται να δούμε ξανά την ίδια εικόνα.

Πετάξαμε στα σκουπίδια 2,5 ολόκληρους μήνες. Και επειδή είμαι χρόνια στο κουρμπέτι και το έχω ξαναδεί το έργο, αυτοί που τώρα αποθεώνουν την παραμονή του Μεντιλίμπαρ , στις στραβές οι ίδιοι θα βρίζουν τον Μαρινάκη που τον κράτησε ξανά. Εγώ και αρκετοί άλλοι δεν το κάνουμε ποτέ. Θα πολεμάμε μέχρι τέλους και θα στηρίζουμε την ομάδα, και ας βλέπουμε πιθανά λάθη. Για να εκπληρωθούν οι στόχοι και ας μην είμαστε αυτοί που ονειρευόμαστε.

Το έχουμε κάνει κ άλλες φορές για αυτό έχουμε 23 πρωταθλήματα σε 30 χρόνια. Γιατί προχωράγαμε ενωμένοι, όταν δεν ήμασταν όπως έπρεπε. Και μιλάμε όταν μπορούν να διορθώνονται τα λάθη. Όταν δεν είναι εφικτό αυτό, δεν «πολεμάμε» την ομάδα εκ των έσω με διαρκή γκρίνια και μουρμούρα, από τον Πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο φροντιστή στο Ρέντη. Αυτή η «στάνη» αποδείχτηκε ότι αυτό το γάλα βγάζει. Περιμένουμε με αγωνία τις ποιοτικές αλλαγές εκείνες, που θα αλλάξουν άρδην την εικόνα. Γιατί πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να γίνουν και να μην αξιοποιηθούν σωστά. Ποιον Ολυμπιακό προσεχώς θα δούμε; Αυτόν του κατακτητή του Κόνφερενς και του Νταμπλ, η αυτόν που πονέσανε τα μάτια μας;

Και για να τελειώνουν τα παραμύθια ας ρωτήσει ΕΝΑΣ ρε παιδάκι μου τον Μεντιλίμπαρ, ποιους παίχτες έχει ζητήσει; Να τους συγκρίνουμε στο φινάλε με αυτούς που έρχονται στην θέση τους εδώ και 2,5 χρόνια. Γιατί εγώ θεωρώ ότι και με τους υπάρχοντες παίχτες στις ΘΕΣΕΙΣ τους, μπορούσαμε να παίξουμε σαφώς καλύτερα από αυτό που είδαμε. Και δεν παρουσιαστήκαμε έτοιμοι για να παίξουμε προκριματικά παιχνίδια με τέτοιο βαθμό δυσκολίας.

Μόνο και μόνο ότι καθόμαστε και λέμε τέτοια πράγματα στις 15/8, μια βδομάδα πριν ξεκινήσει το Πρωτάθλημα φανερώνει το μέγεθος του προβλήματος. Επειδή όμως προλαβαίνουμε έστω και καθυστερημένα να το σώσουμε, και επειδή το έχουμε ξανακάνει, ελπίζουμε να διορθωθούν όλα με την «ίδια παλιά καλή συνταγή»!       

 

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ