ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Για όλα αυτά που κάνετε στο μπάσκετ, για όλη αυτήν τη συνεχιζόμενη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, για όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου, υπό τον έλεγχο του Φάρου, την ασυλία των ΜΜΕ και την ανοχή του κράτους, για μας θα είναι πάντα οφσάιντ ο Κατσουράνης (άσχετα αν το οφσάιντ του Κατσουράνη προέρχεται από ΔΙΠΛΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΚΟΡΝΕΡ και η συνέχεια της φάσης είναι ως μη γενόμενη), κάθε χρόνο θα είναι και πιο μέσα το πέναλτι του Παπουτσέλη (άσχετα αν η φάση ξεκινάει με ανατροπή εκτός περιοχής και τελειώνει με ανατροπή εντός περιοχής), η Ριζούπολη θα είναι αιώνια το μνημείο απόδοσης της ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης και οι 73 πόντοι στο γυναικείο μπάσκετ θα είναι λίγοι.

Είναι ανήθικο να διαμαρτύρονται κιόλας για τη για μια ακόμη φορά σφαγιαστική εις βάρος μας διαιτησία. Τι άμυνα να παίξεις όταν έχουν εξοντώσει οι «γκρι» τους ψηλούς, όταν βαράνε συνεχώς βολές και όταν έχεις συμπληρώσει 5 φάουλ στα πρώτα λεπτά κάθε δεκαλέπτου; Και όλα αυτά σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι. Στο πρώτο 10λεπτο είχαν 7 πόντους από βολές και μόλις 2 καλάθια εντός παιδιάς! Και στο ημίχρονο είχαν όλα και όλα 8 καλάθια εντός παιδιάς σε 20 λεπτά αγώνα! Τί άμυνα να παίξεις όταν στο παραμικρό άγγιγμα σφύριζαν φάουλ; Δηλαδή, στα πλέι οφ, τι θα δούνε πάλι τα ματάκια μας; Για ποιο λόγο να συμμετέχουμε σε όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι; Για να παίρνουν τη μοναδική τους χαρά οι «κατεστραμμένοι» σε ΟΛΑ τα άλλα τμήματα τους; Δεν αλλάζει με τον σταυρό στο χέρι αυτή η κατάσταση. Χρειάζονται δραστικές λύσεις. Ιδρώνει το αυτί κανενός με τις ανακοινώσεις, ή τις διαμαρτυρίες; Εδώ, δεν τους «αφήνουν» να χάνουν από το Λαύριο και τον Κολοσσό, σε μας θα επιτρέψουν; Χαλιέται ο κόσμος, φορτώνει. Και όταν αντιδράνε κάποιοι θερμόαιμοι, πάλι εμείς την πληρώνουμε. Και οι θύτες, με τους ηθικούς αυτουργούς, παραμένουν ατσαλάκωτοι. Τρώνε οι διαιτητές μπινελίκι που πάει ασάλιωτο αν δεν αρέσουν τα σφυρίγματα, πριν τους αγώνες, στο ημίχρονο, στη φυσούνα, στα αποδυτήρια και όχι μόνο.

Γελάω απλά με τα ΜΜΕ και όλους αυτούς που δεν βλέπουν τι «παίζεται». Ή, μάλλον, βλέπουν αλλά σαν κότες το βουλώνουν. Στο βωμό της κατάκτησης του πρωταθλήματος απαξιώνουν με τον τρόπο που τους αντιμετωπίζουν οι διαιτητές, παίκτες, Έλληνες κιόλας, που όλη η Ευρώπη υποκλίνεται μπροστά τους. Και τα όρια έχουν ένα όριο. Ακόμη και αυτά έχουν προ πολλού υπερβεί το όριο του κινδύνου. Δεν πάει άλλο. Πρέπει να μπει ένα τέλος στις κλοπές των πρωταθλημάτων του συλλόγου, του ιδρώτα των παικτών, της προσφοράς της διοίκησης και πάνω από όλα του κόσμου μας. Το να χάνεις από καλύτερη ομάδα είναι αποδεκτό. Το να μας «οδηγούν», όμως, κάθε χρόνο σχεδόν σε σφαγή και να περιμένουμε να αλλάξει μόνη της μια κατάσταση, απλά είναι ουτοπικό. Δεν ζητάμε να πέσει η «Χούντα» και να έρθουν άλλοι για να ευνοούν εμάς. Απλά ζητάμε να παίζονται τα παιχνίδια στο παρκέ...

Υ.Γ.: Μου θέλουνε και σεβασμό. Ρε, τοπικό, ρε...