Πικραμένος ο κόσμος και ώρα για αποφάσεις…
«Τι βλέπεις, θα τους φάμε;», μου έλεγε ένας φίλος πριν λίγες ώρες. Τι να του πω; Ότι ήμουν αισιόδοξος; Δεν ήμουν. Και πως να είμαι; Η ομάδα δείχνει να… βασανίζεται. Δεν γράφω να δοκιμάζεται, γιατί αυτή τη δοκιμασία την περάσαμε, τώρα έχουμε πάει παρακάτω.
Εγώ δεν μπορώ να σταθώ σε ένα κομμάτι. Να γράψω π.χ. «που είναι ο Μπέντο;» και να νομίζω ότι κάνω τον έξυπνο. Θα βάλω κάτω ορισμένους τομείς και δεν αφήνω κανέναν εκτός, προσπαθώντας να αναλύσω κάποια πράγματα που μας έφεραν εδώ…
Η ώρα του Μαρινάκη…
Δεν ξέρω αν ο πρόεδρος ήταν εδώ, αν ήταν στο Λονδίνο. Αυτό που γνωρίζω, όμως, είναι πως θα έχει σκάσει με αυτή την εικόνα. Δεν γίνεται να βλέπει κάτι που να του αρέσει. Και γι’ αυτό προσπάθησε να τα διορθώσει, να στείλει τον Βρέντζο να μιλήσει στην ομάδα… Ότι έχουν γίνει λάθη το περασμένο καλοκαίρι (και όχι μόνο) τα έχουμε χιλιοπεί. Το θέμα τώρα είναι ότι ο κόσμος περιμένει δράση από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού. Με κινήσεις καθοριστικές και όχι… συμβιβασμούς. Είναι η ευκαιρία του. Δεν νομίζω πως αρέσει και στον ίδιο η αμφισβήτηση. Κάθε άλλο…
Λάθος διαχείριση και εγκλωβισμός
Αποδείχθηκε περίτρανα πως η ομάδα εγκλωβίστηκε και πολλοί παίκτες έσκασαν. Δεν αντέχουν, δεν μπορούν. Βλέπεις να μην μπορούν να πάνε πρώτοι στην μπάλα. Αυτό κάτι δείχνει. Κι εδώ η μεγαλύτερη ευθύνη, ανήκει στον Μπέντο. Και γιατί είχε αφήσει εκτός τους Τσόρι, Καμπιάσο, Μάριν, αλλά και λόγω των απομακρύνσεων που έγιναν τον Γενάρη. Η λάθος διαχείριση έφερνε παίκτες να παίζουν ανά τρεις ημέρες (μεγαλύτερο παράδειγμα ο Φορτούνης) και να σκάσουν. Και όταν θα έρθει η ώρα να παίξεις με αυτούς που είναι ξεκούραστοι, θα φανεί και η διαφορά…
Πικραμένος ο κόσμος…
Έχει κάθε δίκιο ο κόσμος του Ολυμπιακού να είναι… σκασμένος από αυτή την στεναχώρια. Και πως να μην είναι; Τι ζήτησε από την ομάδα; Να πάρει μια νίκη για το πρεστίζ, έχοντας αφήσει πίσω και την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Και η εικόνα ήταν αποκαρδιωτική κόντρα στον Παναθηναϊκό. Πικραμένος ο κόσμος. Το θέμα είναι και πως αντιδρά ο καθένας. Οι ομάδες δεν «χτίζονται» ούτε από το Facebook ούτε από Twitter. Αλλά ο κόσμος ξεσπάει γιατί δεν γουστάρει να βλέπει αυτή την εικόνα. Παίκτες που σου δίνουν την αίσθηση πως συμβιβάζονται με την εικόνα να ηττηθούν από τον Παναθηναϊκό. Και ορισμένους τι να τους νοιάζει όταν γνωρίζουν ότι έχουν ημερομηνία λήξης;
Που να μην ήταν ο Καπίνο…
Προσέξτε τώρα να δείτε. Φτάνουμε στο σημείο να βλέπουμε τα στατιστικά. Λένε πως ο Ολυμπιακός δεν είχε τελική απέναντι στον Παναθηναϊκό! Αν είναι δυνατόν, αν είναι δυνατόν… Και έχεις για κορυφαίο τον Καπίνο που επέστρεψε από τραυματισμό. Αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να έχει γίνει αν δεν είχε αυτή την εικόνα ο Καπίνο. Αν δεν ήταν τόσο καλός. Αποκρούει στη φάση του 1-0 αλλά οι υπόλοιποι… άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Τουλάχιστον έχει αυτό το κέρδος η ομάδα, κάτι είναι και αυτό μέσα στη γενική στεναχώρια. Κράτησε και δεν ξέφυγε το σκορ για να έχουμε… άλλα.
Ψυχή και καρδιά;
Τι περιμένει να δει ο κόσμος από αυτούς που αγωνίζονται; Να έχουν ψυχή. Καρδιά, τσαμπουκά μέσα στο γήπεδο, αλλά με την καλή έννοια, να ξεδιπλώνεται στο χορτάρι και όχι να κάνουμε δύο φάουλ στο τέλος για να τα… κάνουμε. Όπως έκανε ο Ντα Κόστα στον Λέτο. Λες και είχε βάλει στοίχημα να… τελειώσει τις όποιες ελπίδες για κάτι, να πάρεις την μπάλα. Αλλά αυτό πηγάζει και από πολλά, από το καθαρό μυαλό που απουσιάζει από πολλούς. Ίσως και λόγω της κούρασης, αλλά δεν είναι μόνο αυτή. Γενικά, υπάρχει ψυχή;
«Χαμένος» και ο Βούζας
Σε ένα απόγευμα, βρέθηκε από την ομάδα Νέων, στην πρώτη. Δεν ήταν εύκολο. Και το βάρος είναι μεγάλο. Τον βλέπω στις δηλώσεις και δείχνει να… μεγαλώνει τρία χρόνια μετά από κάθε ματς. Είναι αγχωμένος. Ξέρει πως έπρεπε να πετύχει, αλλά δεν γίνεται να το πάρει μόνος του πάνω του. Σίγουρα έχει κάνει και λάθη. Δείχνει… χαμένος και πικραμένος. Ίσως γιατί πίστευε πως θα μπορέσει με την ψυχολογία να πάρει το κάτι περισσότερο από τους παίκτες που, να δώσουν. Έχει τα παράπονά του και δεν διστάζει να τα εκφράζει. Δεν ξέρω αν θα ολοκληρώσει τη χρονιά, αλλά κάθε ματς, χάνει πόντους. Ήταν βαρύ το φορτίο, τουλάχιστον δεν φοβήθηκε να ρισκάρει… Άλλοι θα έλεγαν ευγενικά «όχι» και θα έμεναν στο μισθό από τους Νέους…
Η ευθύνη των παικτών…
Δεν γίνεται να μην έχουν ευθύνη οι ποδοσφαιριστές. Τα έχουν όλα. Στρωμένα. Έχουν παράπονο γιατί χάλασε η δορυφορική τους κεραία στο σπίτι και κοιτάζουν από τον Ολυμπιακό να τους το λύσουν σε μισή ώρα. Έχουν δίπλα τους την αναγνώριση του κόσμου. Πάνε για καφέ και γνωρίζουν αποθέωση, στήριξη… Μια διοίκηση που έχει άλλη οπτική. Δεν τους μοιράζει πρόστιμα για να συνέλθουν. Δεν τους κόβει συμβόλαια… Είναι εκεί, αλλά το… χάιδεμα φαίνεται πως δεν αποδίδει. Και ορισμένοι, βγάζουν και στυλ. Σε τέτοιο βαθμό που εκνευρίζει ακόμη περισσότερο τον κόσμο.
Προπονητή και βλέπουμε…
Με ρωτούν πολλοί τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Η λύση για μένα είναι να βρεθεί ο ικανός προπονητής. Αυτός που θα αναλάβει την ομάδα και θα ταιριάζει με το πρότζεκτ που θέλει ο Ολυμπιακός. Έλληνες; Νέους; Και πέντε ποιοτικούς; Ποιος μπορεί να το τρέξει και να το υποστηρίξει αυτό; Αυτός να είναι ο προπονητής… Αλλά με στήριξη και στους ποδοσφαιριστές. Γιατί πιστεύω πως αρκετοί από αυτό το ρόστερ, έχουν… θέμα. Και τα έχω καλά με τον εαυτό μου, που εκτιμώ πως παίκτες σαν τον Σεμπά και τον Μάρτινς για παράδειγμα, θα μπορούσαν να είναι αλλαγές και όχι βασικοί και αναντικατάστατοι.
Αυτά… Όλοι έχουν τη στεναχώρια τους και είναι σεβαστή. Η λύση δεν είναι «να φύγει ο Μαρινάκης», όπως μου μετέφεραν πριν από λίγο σε μηνύματα στο ραδιόφωνο. Ξεχνούν πολύ εύκολα κάποιοι μάλλον. Άλλο «θα μπορούσε κάτι καλύτερα» και «έγιναν λάθη…» και άλλο η ισοπέδωση. Ξεκάθαρα πράγματα. Εγώ π.χ. δεν θέλω να ξαναδώ ιστορίες όπως κάποτε που μάζευαν λεφτά γνωστοί φίλοι του Ολυμπιακού για να πληρώσουν τους παίκτες που ήταν έτοιμοι να κάνουν απεργία, ώστε να πάνε να παίξουν…
Υ.Γ.: Υγεία να έχουμε και προχωράμε…
