Έχει και άλλη πίκρα;
Δεν τα κατάφερε ο Ολυμπιακός στη Λεωφόρο. Ήττα 1-0 από τον Παναθηναϊκό και δύσκολο βράδυ. Τέτοια βράδια, βλέπετε «σκάει» ο κόσμος. Στεναχωριέται. Δεν το αντέχει. Και με το δίκιο του. Δεν είναι τωρινό.
Έτσι ήταν, ακόμα και όταν ο Ολυμπιακός ήταν στα... πέτρινά του χρόνια. Όταν δεν μπορούσε να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Αυτό δεν θα αλλάξει στη νοοτροπία του οπαδού.
Ο Ολυμπιακός φέτος, καλείται να πείσει τον ίδιο του τον εαυτό. Και αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Έχοντας στο μυαλό μου τι έχουμε δει φέτος, τι έχουμε ζήσει και κοιτάζοντας τη βαθμολογία, ρεαλιστικά λέω «πάλι καλά...».
Το ματς στη Λεωφόρο, σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Ομάδα έτοιμη ψυχολογικά γι’ αυτό το ματς δεν είδα. Δεν πήγαιναν πρώτοι στις διεκδικήσεις της μπάλας, δεν το έλεγε η καρδιά τους; Δεν το πιστεύω...
Συμβιβάστηκαν με την ισοπαλία; Με το να μην χάσουν; Αυτό το πιστεύω πιο εύκολα. Ίσως να είχαν στο μυαλό τους την Μπαρτσελόνα; Ίσως, αλλά ποιον ενδιαφέρει; Λες και περιμένεις κανένα... θαύμα το βράδυ της Τρίτης απέναντι στην ομάδα του Βαλβέρδε;
Ο Ολυμπιακός στη Λεωφόρο «ξύπνησε» όταν βρέθηκε να χάνει με 1-0. Οι επιλογές του Λεμονή, δεν του βγήκαν. Άλλα τα χαρακτηριστικά των παικτών του ΠΑΟΚ, άλλα του Παναθηναϊκού και ο Λεμονής άλλαξε μόνο τον Ανσαριφάρντ με τον Εμενίκε.
Όταν το ξημέρωμα τον βρει σπίτι του και σκέφτεται τι έγινε, είμαι σίγουρος πως θα αναρωτιέται γιατί προχώρησε σε αυτή την αλλαγή. Μπήκε μέσα ο Καρίμ και τον ένιωσε τόσο ο Παναθηναϊκός, όσο δεν ένιωσε τον Νιγηριανό σε όλο το υπόλοιπο ματς. Κι εκεί που στο τέλος είναι να σου κάνει το γκολ, κλωτσάει την ευκαιρία από το ένα μέτρο.
Το... χειρότερο στον φετινό Ολυμπιακό, είναι η «μάχη» με τον ίδιο μας τον εαυτό. Πάρτε παραδείγματα...
- Την προηγούμενη εβδομάδα Τάκαρος και μετρ αυτών των ματς. Απόψε, ο... Τάκης με λάθος επιλογές.
- Την προηγούμενη εβδομάδα ο Ανσαριφάρντ άφαντος και «δεν είναι γι’ αυτά τα ματς». Και πολλοί, ήθελαν Εμενίκε στη Λεωφόρο. Τώρα, πάλι... πίσω. Στη γνωστή μάχη.
- Παίζει ο Φιγκέιρας, κάνει λάθη και τρώει κράξιμο. Μπαίνει μέσα ο Ομάρ, στη θέση του και αναρωτιέσαι. Είναι αυτός ο Ομάρ;
- Χαραμίστηκε ως εξτρέμ ο Ανδρούτσος, που δεν μπορεί να παίξει εκεί. Με τα χαρακτηριστικά του δεν μπορεί να το υποστηρίξει.
- Ευάλωτος αμυντικά ο Κούτρης πάλι, τι θα κάνεις; Θα βάζεις εξτρέμ για... θαλαμοφύλακα της πλευράς; Δεν γίνονται αυτά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
- Κάνει πέναλτι ο Χουλτ στον Καρσελά και αυτός δεν διαμαρτύρεται καν στον διαιτητή! Σηκώνεται και προσπαθεί...
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα ακόμη. Πάρα πολλά. Το θέμα είναι αν ο Ολυμπιακός θα μπορέσει να βρει τις λύσεις. Τη «μάχη» του με το χρόνο τη δίνει. Αρκεί τον Ιανουάριο να ενισχυθεί σε δύο-τρεις θέσεις «κλειδιά». Με παίκτες, όμως, που θα μπουν για να κάνουν τη διαφορά. Όχι για να περιμένουμε να φτάσει... Μάρτης να δούμε.
Ένα άλλο ερώτημα, είναι αν ο Λεμονής μπορεί να βρει τη δύναμη να δουλέψει παράλληλα αυτή την ομάδα για να μεταμορφωθεί. Ή αν θα συνεχίσουμε σε αυτό το ρυθμό. Να διαβάζουμε δηλαδή ματς με ματς ξεχωριστά και... ό,τι βγει...
Υ.Γ.: Υγεία να έχουμε και προχωράμε...
