Γκονσάλες: «Στον Ολυμπιακό με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου»

Ενθουσιασμένος με όσα έχει βρει στον Ολυμπιακό δήλωσε ο Αρμάντο Γκονσάλες στο Μεξικό. Ο Μεξικανός επιθετικός του Θρύλου, ο οποίος βρίσκεται στην αποστολή της Εθνικής ομάδας της πατρίδας του για τις αναμετρήσεις με την Τζαμάικα, στο πλαίσιο των playoffs του Concacaf Nations League, αναφέρθηκε στην έως τώρα «θητεία» του στους Πειραιώτες. Αναλυτικά μίλησε για:

-την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό: «Ηταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ημουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια, ζούσα στις εγκαταστάσεις του. Ξαφνικά, έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ηταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου. Εχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ηταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».

-τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο: «Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι Ελληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».

-το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ: «Οταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Οταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί. Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».

-το πώς βγήκε το παρατσούκλι «Hormiga»: «Οταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει Ορμίγκα. Ετσι, μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».

-τα κατοικίδιά του: «Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Εχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».