Θέλουμε το Πρωτάθλημα no.49 σαν να έχουμε να πάρουμε τίτλο, 16 χρόνια ένα πράμα.
Ολοκληρώθηκε η προετοιμασία της ομάδας, και από την στιγμή που ο Μεντλίμπαρ έμεινε ευχαριστημένος με όλα όσα είδε, και δούλεψε στις προπονήσεις και τα φιλικά , το ίδιο ικανοποιημένος νοιώθω κ εγώ. Και όχι μόνο γιατί το είπε ο «Στρατηγός». Δόξα τω Θεώ ματάκια έχω και βλέπω, συγκρίνω με προηγούμενες χρονιές και τα δείγματα γραφής που είδα είναι παραπάνω από ενθαρρυντικά. Θα κάνω λοιπόν και εγώ την δική μου αποτίμηση, και εννοείται ότι δεν είναι ανάγκη να συμφωνούμε όλοι. Τι είδα εγώ λοιπόν. Ότι ο Ολυμπιακός σε όλα τα φιλικά κατέβαζε δύο 11άδες.
Ανεξαρτήτως ονόματος αντιπάλου και δυσκολίας. Ότι πρέσαρε ανελέητα, ότι είχε διάρκεια και πλάνο στο παιχνίδι του, και πως η πλειοψηφία των παιχτών που θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο ρόστερ θα θεωρούνται όλοι εν δυνάμη βασικοί. Είδα ότι επένδυσε σε νιάτα, Σιπιόνι, Νασιμέντο, Πνευμονίδη, Λιατσικούρα, και καλώς εχόντων των πραγμάτων και στον Ταλίς (καλύπτοντας το κενό του Κωστούλα) , επένδυσε σε εμπειρία, Καμπελά και Στρεφέτσα, και συνεχίζει τις προσπάθειες για να καλύψει τα κενά που υπάρχουν στην θέση του στόπερ και του εξτρέμ. Από εκεί και μετά αν προκύψει πώληση η πωλήσεις, αυτό που διαπίστωσα με τις εναλλακτικές επιλογές παιχτών που είχε στις θέσεις αυτών που απέκτησε, θεωρώ ότι θα είναι έτοιμος να αναπληρώσει την όποια «απώλεια».
Θεωρώ επίσης ότι για το Ελληνικό Πρωτάθλημα είναι ήδη πανέτοιμος και πως θα εμφανιστεί όπως πρέπει στο ούτως η άλλως δύσκολο έργο του να κάνει την υπέρβαση στο Τσάμπιονς Λιγκ. Όπως πιστεύω ότι την 11άδα που θα στηριχτεί κατά κόρον στα περισσότερα ματς στην Ευρώπη ακόμη δεν την έχουμε δει σε κανένα φιλικό. Αυτό που βλέπω είναι ότι θέλει φέτος να έχει δύο ισάξιες όσο γίνεται 11άδες. Οι παίχτες όλοι να είναι γρανάζια μιας καλοδουλεμένης μηχανής, να νοιώθουν «βασικοί» και να προσφέρουν ει δυνατόν το ίδιο με αυτόν η αυτούς που θα επιλέγει ο Μεντιλίμπαρ να αντικαθιστά ανάλογα με τον αντίπαλο. Γιατί θα μεσολαβούν ματς ελληνικού Πρωταθλήματος ανάμεσα στα ευρωπαϊκά, θα υπάρχει κούραση, ταξίδια, ενδεχομένως κάρτες και μακάρι όσο το δυνατόν πιο ελαφριοί τραυματισμοί και μικροενοχλήσεις.
Μοίρασε ιδανικά τον χρόνο συμμετοχής σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που ήταν και είναι προς αποχώρηση, και απομένει να δούμε τις τελικές αποφάσεις του για το ολοκληρωμένο πλέον ρόστερ της νέας περιόδου. Έχω κάθε λόγο να νοιώθω αισιόδοξος, να περιβάλλω με εμπιστοσύνη τις μεταγραφές και έχω και την υπομονή να τους δω να ενσωματώνονται όταν θα είναι απολύτως έτοιμοι. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από αυτό που συνέβη στην Μπράϊτον δεν υπάρχει. Έχουν επενδύσει οι άνθρωποι κοντά στα 65.000.000 για τους Κωστούλα και Τζίμα (από πέρσι κιόλας) και αμφότεροι ήταν εκτός αποστολής στην έναρξη της Πρέμιερ Λιγκ. Γιατί; Γιατί δεν είναι ακόμη έτοιμοι σωματικά και ψυχολογικά. Γιατί ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και η Πρέμιερ Λιγκ έχει άλλες απαιτήσεις.
Εμείς εδώ, θέλουμε από την πρώτη μέρα , από την πρώτη πάσα, όσοι αποκτούνται και στοιχίζουν κιόλας, να είναι σε φόρμα, να προσαρμόζονται άμεσα, και στο πρώτο λάθος να τους κρεμάμε την ταμπέλα του παλτού. Η ένταξη στην φιλοσοφία και το πνεύμα της ομάδας, δεν είναι εύκολο πράμα. Όπως δεν την αντέχουν και όλοι την πίεση. Χρειάζεται χρόνο, υπομονή και στήριξη από όλους. Και τα χρήματα που δαπανώνται δεν παίζουν σε όλες τις περιπτώσεις ρόλο.
Ας πούμε ποιος θα πίστευε ότι θα είχαν αυτήν προσφορά στην ομάδα όταν αποκτήθηκαν οι Τσικίνιο (κόστισε 500 χιλιάρικα), Ελ Καμπί (ήρθε ως ελεύθερος από μικρομεσαία ομάδα της Τουρκίας) και Γιάρεμτσουκ (μόλις με 2 μύρια); Η μήπως κόστισαν ένα σκασμό λεφτά, αλλά τελικά μας βγήκαν λίρα εκατό οι Κοστίνια(2,5), Μπρούνο(2,5) και Πιρόλα(3); Εγώ λέω να ετοιμαζόμαστε σιγά- σιγά να κατακλύσουμε τον Βόλο απ΄ άκρη σε άκρη , μιας και οι αστείοι νόμοι μας στέρησαν την χαρά να είμαστε στο Καραϊσκάκη στο πρώτο ματς της χρονιάς. Θα είναι το καλύτερο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση , ότι θέλουμε το 49ο Πρωτάθλημα σαν να έχουμε να πάρουμε τίτλο… 16 χρόνια ένα πράμα. Για τέτοια δίψα μιλάμε ότι υπάρχει.
