Δεν «φοβόμαστε» κανέναν για την εκπλήρωση των στόχων μας
Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να γράφει Ιστορία, συνεχίζει να «μεγαλώνει» στην Ευρώπη, συνεχίζει να κάνει τους οπαδούς του να σκέφτονται ότι τα καλύτερα είναι μπροστά τους. Για μια ακόμη φορά έδειξε πως δεν τον «φοβίζει» κανένας αντίπαλος. Πήρε με σχετική ευκολία και ροτέϊσον ακόμη ένα θετικό αποτέλεσμα εκτός έδρας, με το μυαλό λίγο περισσότερο στο ματς που έρχεται με τον ΠΑΟΚ.
Την άνεση αυτή ο ίδιος την δημιούργησε. Και πώς να είναι διαφορετικά όταν με 10 βαθμούς και αήττητος σε 4 αγώνες βλέπει πλέον πεντακάθαρα την απ΄ ευθείας πρόκριση στους «16» του Γιουρόπα.
Πώς να είναι διαφορετικά όταν ο προπονητής του επέλεξε να «ξεκουράσει» τρία από τα βασικά στελέχη της 11άδας, τους Πιρόλα, Φρόϊλερ και Ζότα Σίλβα ώστε να είναι φρέσκοι την Κυριακή. Θα μπορούσε να φύγει και νικητής αν μετουσίωνε μια από τις ευκαιρίες που δημιούργησε στα χρονικά διαστήματα που στρίμωξε την Ρεν.
Έστω και αν χρειάστηκε ξανά ο Ορτέγκα να κρατήσει ανέπαφη την εστία του στις καθυστερήσεις. Παρ΄ όλα τα νέα πρόσωπα που παρέταξε ο Ολυμπιακός με μια 11άδα που δεν είχε ξαναπαίξει μαζί, έδειξε ότι αρχίζει και αποδίδει καρπούς η δουλειά που γίνεται στο Ρέντη. Θα το λέω συνέχεια μέχρι να μην ισχύει πια, ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι ακόμη έτοιμος.
Τώρα χτίζεται, έχει πολύ δουλειά μπροστά του, και πολλά περιθώρια βελτίωσης για να γίνει αυτό που ονειρευόμαστε. Και τον Γενάρη εκτός από τον Νους με μια ακόμη προσθήκη μπορεί να γίνει ακόμη πιο πλήρης και δυνατός. Τι άλλο βλέπουμε; Ότι χρησιμοποιούνται σχεδόν όλοι οι παίχτες του ρόστερ και στις τρεις διοργανώσεις.
Με τον χρόνο συμμετοχής σε όλες τις θέσεις να μοιράζεται σχεδόν εξ ίσου. Η ομάδα βγάζει υγεία, δεν υπάρχουν παράπονα μιας και όλοι λογίζονται βασικοί, βλέπουμε ότι έχει γίνει δουλειά στα στημένα, στην ανάπτυξη της ομάδας, στην δημιουργία, και τα θετικά αποτελέσματα δημιουργούν και την ανάλογη ψυχολογία. Πως λοιπόν να μην είμαστε αισιόδοξοι για την συνέχεια;
Η υπάρχει κάποιος αντίπαλος που να «φοβόμαστε» για την εκπλήρωση των στόχων μας σε Ελλάδα και Ευρώπη; Αν βγάλουμε έξω από την συζήτηση την διαιτησία και τις συμμαχίες στην Ελλάδα μόνο τον κακό μας εαυτό και την τύχη φοβόμαστε για την κατάκτηση των τροπαίων. Στην δε Ευρώπη ποια άλλη ομάδα εκτός των Μπενφίκα, Λεβερκούζεν, Μίλαν και Γιουβέντους ως ονόματα (που δεν αποτελούν φόβητρο για εμάς) βλέπετε ότι μπορεί να μας στερήσει από το να κάνουμε ένα ακόμη όνειρο πραγματικότητα; Γιατί θα υπάρξουν και εκπλήξεις, και διασταυρώσεις, και κανείς δεν ξέρει και σε τι κατάσταση θα βρίσκεται η κάθε μία την Άνοιξη.
Προσωπικά ονειρεύομαι έναν ακόμη ευρωπαϊκό τελικό. Σιγά μην περιμένω πότε θα γίνει στον Βοτανικό. Δεν κατάλαβα δηλαδή, τι μας λείπει; Και ότι μας λείπει γιατί να μην το αποκτήσουμε τον Γενάρη; Με την ίδια σοβαρότητα και με την καλή δουλειά να συνεχίζεται, προχωράμε βήμα- βήμα, για την απ΄ ευθείας πρόκριση στους «16». Και μετά ότι εμπόδιο βρεθεί στον δρόμο μας, καλοδεχούμενο θα είναι. Τρεις ομάδες μακριά (6 συναντήσεις, οι 3 εκ των οποίων στην έδρα μας) εξ άλλου απέχει ο τελικός. Και όποιος θέλει ας χασκογελάσει. Πάει κ αυτό σας το κόψαμε. Γιατί όλοι σας πλέον στο βάθος του μυαλού σας ξέρετε τι λέτε; Ρε λες να το ξανακάνουν.
Υ.Γ.1… Ρε φέρτε πίσω τα κλεμμένα λέμε…
Υ.Γ.2… Ολυμπιακός σημαίνει δεν τα παρατάω, σημαίνει παλεύω μέχρι τέλους, σημαίνει δίνω και την ψυχή μου.
Υ.Γ.3… Μη τυχόν και ξεχαστείτε. Αύριο στις 6 στο «τρελοκομείο» έρχονται τα «άτιτλα παιδιά».
Υ.Γ.4… Θρύλος Θρησκεία και στην Ισπανία, 77-58 τη Φερόλ.
