Συνεχίζετε να χαρίζετε απλόχερα βαθμούς, και να στεναχωρείτε τους οπαδούς μας
Και ο Ολυμπιακός συνεχίζει να χαρίζει απλόχερα βαθμούς, να στεναχωρεί τους οπαδούς του στο Πρωτάθλημα έχοντας χάσει ήδη το Κύπελλο, να δίνει όραμα και ελπίδες στους ανταγωνιστές του, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη την κατάκτηση του τίτλου φέτος. Το ίδιο ρόστερ που τερμάτισε 18ο στο Τσάμπιονς Λιγκ και προκρίθηκε στην επόμενη φάση, το ίδιο αδυνατεί να κερδίσει η δυσκολεύεται ομάδες οι οποίες ως επί το πλείστον στήνουν πούλμαν στις εστίες τους. Και πώς να γίνει αυτό εύκολο όταν λείπουν οι κάθετες, τα σουτ έξω από την περιοχή ο διεμβολισμός από τα άκρα, με τα εξτρέμ να ταϊζουν» τους επιθετικούς αλλά και να σκοράρουν.
Όταν αυτός που χτίζει το παιχνίδι από την άμυνα είναι στην καλύτερη ο Μπιανκόν και όταν τα μπακ δεν βγάζουν σέντρες της προκοπής. Για το συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού χρειαζόμασταν ενίσχυση και όχι για να αντιμετωπίζουμε με επιτυχία τις ευρωπαϊκές ομάδες.
Έπρεπε να έχουμε τόσο αγωνιστικά όσο και μεταγραφικά, πλάνα Β. Αν δεν σκοράρει πρώτος και νωρίς ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα να κερδίσει εύκολα οποιαδήποτε ομάδα. Και φαινόταν από την αρχή αυτό. Έχοντας ζήσει τα «δύσκολα» χρόνια, και την αδικία στο πετσί μου, αυτό που επιλέγω να κάνω την συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι να σταθώ δίπλα στην ομάδα και όχι απέναντι της ως δημόσιος κατήγορος. Επισημαίνω τα κατά την γνώμη μου λάθη χωρίς υστερίες και απαξίωση. Με αυτούς που έχω θα πορευτώ όσο είμαι ακόμη ζωντανός στο κυνήγι του τίτλου. Γιατί τίποτε δεν έχει τελειώσει, αλλά αντιθέτως όλα τώρα αρχίζουν. Ξεκινάω έχοντας μείνει πίσω στην βαθμολογία από τους ΠΑΟΚ και ΑΕΚ. Και; Όποιος δεν πιστεύει ότι γυρίζει η κατάσταση όσο δύσκολη και αν είναι όπως εμείς την διαμορφώσαμε, ας κάτσει στην άκρη. Και αφορά όλους αυτό. Εγώ τα όπλα δεν τα καταθέτω. Το ίδιο απαιτώ να κάνουν όλοι οι «ενδιαφερόμενοι». Η δεύτερη θέση δεν ταίριαζε ποτέ στον Ολυμπιακό, πόσο μάλλον τώρα μετά την κατάκτηση του Κόνφερενς και του Νταμπλ. Έγιναν λάθη στις μεταγραφές, δεν βγήκαν παίχτες, δαπανήθηκαν χρήματα που δεν έπιασαν τόπο, πάντα αυτοί που δεν ήρθαν θα ήταν οι καλύτεροι, αλλά δεν κάνει βήματα προς τα πίσω ο Ολυμπιακός.
Ο καθρέπτης για αυτό είναι η Ευρώπη και όχι το Πρωτάθλημα. Καλύτερη διαχείριση χρειαζόμασταν και «άλλου είδους» μεταγραφές. Δεν αντιμετωπίζουμε εδώ καμιά Άρσεναλ, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Αϊντχόβεν και Λεβερκούζεν. Εδώ απέναντι μας έχουμε κομπλεξικούς, μικρές ομάδες, ένα διεφθαρμένο σύστημα που «βλέπει» ως εύνοια το ακυρωθέν γκολ του Λεβαδειακού και όχι ότι η φάση ξεκινάει από πεντακάθαρο φάουλ. Εδώ όλοι οι υπόλοιποι χαίρονται περισσότερο αν χάσουμε το Πρωτάθλημα από το να είναι οι ίδιοι που θα το κατακτήσουν. Και «κάποιοι» τι κάνουν; Ρίχνουν στην πυρά τους νεοφερμένους παίχτες , κρίνοντας τους στα ελάχιστα λεπτά που χρησιμοποιούνται, επειδή δεν βοηθάνε άμεσα. Είναι βαριά η φανέλα του Ολυμπιακού. Παίχτες που στις προηγούμενες ομάδες τους ξεχώριζαν εδώ πολλές φορές δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της, δεν αντέχουν την πίεση της κερκίδας και του Πρωταθλητισμού, και χρειάζονται χρόνο να ενσωματωθούν. Μπορεί να μην γίνει ποτέ και αυτό.
Για μένα ποτέ δεν φταίει μόνο ένας όταν τα πράματα δεν πηγαίνουν κατ΄ ευχήν. Όλοι έχουν ευθύνη ανάλογα με το μερίδιο που αναλογεί στον καθένα. Το ταμείο γίνεται πάντα στο τέλος. Ναι δεν είμαστε ευχαριστημένοι από αυτό που βλέπουμε σε αρκετά ματς στο χορτάρι, ναι αποδεικνύεται λάθος η απόκτηση παιχτών κυρίως νέων με προοπτική και όχι να έρθουν κάποιοι που να παίρνουν την ομάδα στις πλάτες τους στα «δύσκολα», αλλά δεν τα ισοπεδώνω όλα, ούτε τα μηδενίζω. Πόσο μάλλον όταν ακόμη παλεύω.
Και θα τελειώσω «κλέβοντας» μια φράση του φίλου μου του Άκη. Αν όποτε η ομάδα ήταν σε κακό φεγγάρι ή ακόμη και σε κακή χρονιά , της δίναμε μια κλωτσιά να πάει παρακάτω θα είχαμε καμία 20αριά πρωταθλήματα λιγότερα… Και όποιος κατάλαβε – κατάλαβε. Έχουμε πάρει Πρωταθλήματα ευρισκόμενοι σε πολύ χειρότερη κατάσταση και με παιχταράδες στο ρόστερ μας. Τι κάναμε τότε; Ισχύς εν τη ενώσει. Για να έχουμε φτάσει τώρα να καμαρώνουμε τώρα 24 Πρωταθλήματα σε 30 χρόνια!
