Είδαμε ξανά το πάθος και την δίψα για νίκη στα πρόσωπα όλων!
Ένα πρώτο δείγμα γραφής του ποδοσφαίρου που θέλουμε να βλέπουμε τον Ολυμπιακό να παίζει , σύμφωνα με τους παίχτες που διαθέτει στο ρόστερ του, πήραμε προχτές στο Καραϊσκάκη, και όχι μόνο. Είδαμε επιτέλους ξανά το πάθος και την δίψα για νίκη στα πρόσωπα και στις προσπάθειες όλων των παιχτών μας. Είδαμε ομάδα και κόσμο να μην κάμπτεται από το εις βάρος της σκορ. Είδαμε μια ομάδα να μην τα παρατάει κάτω από το βάρος του «πρέπει» να νικήσουμε.
Και επιτέλους είδαμε επιθετικό ποδόσφαιρο, συνδυασμούς, τρίγωνα, και υπομονή στην επίθεση μέχρι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις. Κερδίσαμε πολλά περισσότερα από μια νίκη, και τους πρώτους τρεις βαθμούς στο Γιουρόπα. Κερδίσαμε ηρεμία και πίστη ότι κάτι καλό μπορεί να χτιστεί. Όποιος θέλει ας μας ξεγράψει από τα εγχώρια τρόπαια. Οι μόνιμοι Πρωταθλητές του Σεπτεμβρίου, που τους σπρώχνουν από όλες τις μπάντες, ξαναζούν τα ετήσια μικρής διάρκειας όνειρα τους. Πόσο γρήγορα ξεχάσανε τον Ρέαμπτσιουκ. Θα τους τον θυμίσουμε πάλι, αλλά με άλλα ονόματα, μόνο που αυτή την φορά θα συνοδεύεται και από φιέστα τίτλου.
Το -5 δεν το βλέπουμε καν. Κίνητρο είναι για εμάς να τα δώσουμε όλα στην συνέχεια. Να μην θυμάται κανείς το κακό ξεκίνημα. Στην Λιβαδειά πλέον επιβάλλεται να στείλουμε το επόμενο μήνυμα. Ότι είμαστε εδώ και είμαστε «ζωντανοί» στην διεκδίκηση του Πρωταθλήματος. Μην περιμένετε να δείτε τις «μάχες», με τα μαρκαρίσματα, με τα μάτια που έδωσαν οι «κολλητοί», πριν λίγες μέρες. Επειδή είμαστε νέα ομάδα σε όλα τα αγωνιστικά επίπεδα, ευελπιστώ να έχουν ενημερώσει παίχτες και προπονητή περί τίνος πρόκειται. Τι θα αντιμετωπίσουν στην Λιβαδειά. Ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλη απώλεια βαθμών.
Μετά την διακοπή να έρθουν οι «πελάτες» για να ξαναρχίσει το Πρωτάθλημα. Για να αρχίσουν ξανά να χάνουν την γη κάτω από τα πόδια τους. Ο 12ος κόσμος θα είναι και εκεί κατά χιλιάδες να στηρίξει την ομάδα. Εμείς δεν τα παρατάμε ποτέ. Αυτό είναι το μήνυμα προς όλους όσους αποτελούν το ποδοσφαιρικό τμήμα. Κάθε ματς είναι μια ξεχωριστή «μάχη» που πρέπει να κερδίζουμε, είτε είμαστε πρώτοι, είτε ακολουθούμε στην βαθμολογία. Για εμάς ο Ολυμπιακός είναι ήδη απλά στο +1, με δύο νίκες στην κανονική διάρκεια (για να μην σας πω στο +7) επί των επί 17 χρόνια συνεχόμενα άτιτλων.
Τα ματς με ομάδες σαν την «Λιβαδειά» θέλουν την απαιτούμενη συγκέντρωση και προσοχή για ένα σωρό άλλους λόγους πλην των αγωνιστικών. Δεν υπάρχει φίλαθλος σε όλη την Ελλάδα που να μην βλέπει την «ασυλία» που τους παρέχεται. Που να μην «βλέπει», σχέσεις, μεταγραφές, διαιτησίες, «φιλικά», κλπ. Κόντρα σε όλο αυτό το σύστημα όμως υπάρχει η ομάδα του Πειραιά. Για να τους θυμίζει ποιος και γιατί είναι ο Θρύλος της Ελλάδας που τους χαλάει τα σχέδια.
Κάθε παιχνίδι θέλουμε να βλέπουμε και καλύτερο τον Ολυμπιακό. Το τι θα καταφέρουμε κόντρα στα υπόλοιπα θα το δούμε στο τέλος της σεζόν. Την μεγαλύτερη τροπαιοθήκη της Ελλάδος την κοσμούν Ευρωπαϊκά, Πρωταθλήματα, Κύπελλα, Σούπερ Καπ, και όχι «τίτλοι» καλοκαιριού , Σεπτεμβρίου και Χειμώνα. Σε «άλλες» βλέπουμε να υπάρχουν «πινέλα» όχι μόνο για βάψιμο αλλά και για «γλείψιμο». Λέτε να ξαναδούμε Ελληνικές σημαίες στα γήπεδα τους τώρα που έφυγαν οι «Τούρκοι» από την ομάδα τους;
Εδώ χαίρονται οι αιώνιοι Πρωταθλητές στο άθλημα της κολοτούμπας που θα διεκδικήσουν το Πρωτάθλημα έχοντας τον Αλαφούζο από την μια για Πρόεδρο, και αυτόν που έβριζε την ομάδα τους και τους ίδιους από την άλλη. Υπήρχε ποτέ περίπτωση εμείς να συμπορευόμασταν με ανάλογους Προέδρους; Ποτέ. Φανταστείτε πόσο απελπισμένοι είναι, σε ποιο στάδιο απογοήτευσης έχουν φτάσει για να αποδέχονται τους πελάτες του Μαρινάκη και των Αγγελόπουλων ως ηγέτες τους. Ρε καλόπαιδα, σας ενημέρωσε ο Τσάκας τι ώρα έρχεται ο Πρίγκιπας;
