ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ - ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Ο Ολυμπιακός ήταν, είναι και θα είναι η κ@ύλ@ μας!

Ο Ολυμπιακός ήταν, είναι και θα είναι η κ@ύλ@ μας!

Εμείς γήπεδο δεν πάμε για τους τίτλους μόνο. Ο Ολυμπιακός  είναι η κ@ύλ@ μας. Είναι το μεράκι μας. Είναι η ζωή μας. Τελειώνει το ματς και αρχίζουμε και σκεφτόμαστε πότε είναι το επόμενο, για να ξαναβρεθούμε στην κερκίδα. Μετράμε τις μέρες, πότε θα έρθει το πρώτο φιλικό για να ξαναμπούμε στον Ναό. Ξέρετε, ρε μάγκες, τι μου έχει λείψει πολύ; Η πρώτη συγκέντρωση στο Ρέντη. Όλος αυτός ο πανζουρλισμός από χιλιάδες κόσμο στην πρώτη προπόνηση να ξαναδεί την ερυθρόλευκη χωρίς να μας νοιάζει αν έχουν γίνει μεταγραφές ή όχι ακόμη. Να κλείνουν οι γύρω δρόμοι από νωρίς. Να στεκόμαστε στο λιοπύρι από το πρωί, για να είμαστε όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κεντρική πόρτα να αποθεώνουμε έναν- έναν τους παίχτες και το προπονητικό τιμ, που ερχόντουσαν με τα αμάξια τους. Και μετά στα κάγκελα σκαρφαλωμένοι  να φωνάζουμε συνθήματα . Να χάνεται ο Ουρανός από τα καπνογόνα. Να κοιτάζουν έκθαμβοι οι νέοι , την ατμόσφαιρα και να μπαίνουν στο κλίμα και στις ευθύνες τους πιο γρήγορα.

Και τότε οι ξένοι ήταν λίγοι. Οι Έλληνες ήταν η συντριπτική πλειοψηφία. Να τελειώνουν τα νερά από τις καντίνες, να ξεροσταλιάζουμε, αλλά η φωνή-φωνή. Με τον συγχωρεμένο τον Αττίλιο να δίνει το έναυσμα με την τρομπέτα. Αναρωτιέμαι, γιατί να μην ζουν και οι νέες γενιές αυτή την ατμόσφαιρα; Να μην νοιώθουν κ αυτοί στο πετσί τους πιο έντονα την ιδέα του Ολυμπιακού; Να έρχονται οι ξένοι κυρίως πιο κοντά με τον κόσμο και να αντιλαμβάνονται άμεσα το μέγεθος του συλλόγου και την τρέλα των οπαδών του; Υπάρχει πιο έντονο και ωραίο συναίσθημα από το πάθος για τον σύλλογο; Να δίνεται η ευκαιρία στα μικρά παιδιά να βλέπουν τα ινδάλματα τους , να παίρνουν αυτόγραφα, να φωτογραφίζονται μαζί τους, να μπαίνουν από μικρά στο κλίμα της κερκίδας, κοιτώντας εκστασιασμένα; Εικόνες που θα τους ακολουθούν τα επόμενα χρόνια και για όλη τους την ζωή.

Εγώ έτσι θυμάμαι το ξεκίνημα τόσων και τόσων σεζόν. Θυμάμαι, ότι περίμενα πώς και πώς την πρώτη συγκέντρωση για να φύγουμε την άλλη μέρα για καλοκαιρινές διακοπές στην Ίο...  Αυτά τα «μικρά» πράγματα είναι που σε κάνουν να αγαπάς περισσότερο τον Ολυμπιακό. Να δένεσαι με τον σύλλογο και τους ομοϊδεάτες της κερκίδας. Μας «κόψανε» τις εκδρομές και τα «ντέρμπι», «ποινικοποίησαν» τους συνδέσμους, αυτό τουλάχιστον που είναι στα χέρια μας, γιατί να το αφήσουμε να ανήκει στο παρελθόν; Να το θυμόμαστε με νοσταλγία και να υπάρχει μόνο στις αφηγήσεις των παλιότερων στους νεότερους;  Ο Ολυμπιακός ήταν, είναι και θα είναι… ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ, κουφάλα νεκροθάφτη. Ποτέ δεν είναι αργά.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ