ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Το να στεναχωριόμαστε είναι λογικό. Αυτό που ξεπερνάει τα όρια είναι η απαξίωση και ο μηδενισμός

Το να στεναχωριόμαστε είναι λογικό. Αυτό που ξεπερνάει τα όρια είναι η απαξίωση και ο μηδενισμός
Αρθρογράφος: Αλέκος Αδαμαντόπουλος
ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν τα κατάφερε ο Ολυμπιακός να κάνει ακόμη μια υπέρβαση και να αποσπάσει θετικό αποτέλεσμα από την Άρσεναλ. Το να στεναχωριόμαστε είναι λογικό. Αυτό που ξεπερνάει, όμως, τα όρια είναι η απαξίωση, ο μηδενισμός και ο αλόγιστος καταμερισμός ευθυνών σε  Μαρινάκη και προπονητή έως τους παίκτες. Περιθώρια να παίζουμε λίγο καλύτερα πάντα θα υπάρχουν. Τα λάθη, ξέρετε, πολλές φορές είναι και απόρροια της πίεσης από τους αντιπάλους ή από την κούραση, το άγχος και τη διαχείριση του παιχνιδιού. Το να περιμένουμε από κάποιους παίκτες να δούμε πράγματα που δεν μπορούν να κάνουν μέσα στο γήπεδο είναι επίσης άτοπο. «Ευθύνες» μπορεί να προκύψουν για αυτούς που ενώ ξέρουμε τι μπορούν να δώσουν δεν φτάνουν στο επιθυμητό επίπεδο απόδοσης. Όπως δεν γίνεται να θεωρούμε αυτονόητο ότι θα επιβληθούμε απέναντι σε ομάδες με τέτοια χρηματιστηριακή αξία και να απαξιώνουμε τους πάντες αν δεν τα καταφέρουν. Το ότι πολλές φορές στο παρελθόν ακόμη και στο άμεσο το έχουμε καταφέρει, δεν σημαίνει ότι είναι νόμος και ότι θα το επαναλαμβάνουμε συνέχεια. Πρέπει όλοι να έχουμε στο μυαλό ότι το θετικό αποτέλεσμα σε κάθε ματς στην Ευρώπη με τέτοιες ομάδες είναι πάντα υπέρβαση. «Ευθύνες» και καλοπροαίρετη κριτική μπορούμε να αναζητούμε και να ασκούμε απέναντι στις ομάδες από το Ελληνικό πρωτάθλημα. Εκεί που εμείς έχουμε τον ρόλο της «Άρσεναλ», έχοντας το μεγαλύτερο μπάτζετ, το καλύτερο ρόστερ, την ομάδα με τη μεγαλύτερη χρηματιστηριακή αξία. Και εκεί, όμως, θα πρέπει να διακρίνουμε και τις παραμέτρους με τις συνθήκες που διεξάγονται οι αγώνες, υπό την ένοχη σιωπή της Πολιτείας. Δεν ελέγχει τη διαιτησία και την UEFA ο Ολυμπιακός, ούτε έχει παραρτήματα, για να κερδίζει στην Ευρώπη, χωρίς να το αξίζει όπως συμβαίνει στο ελληνικό πρωτάθλημα από τους «άλλους». Δεν μένουν εγκληματικά μαρκαρίσματα ατιμώρητα. Δεν παίζει ταμπούρι ο Ολυμπιακός. Δεν έχουμε ασυλία, ούτε την επιθυμούμε.

Και στην Ευρώπη υπάρχουν ματς που έχουμε αδικηθεί. Αν είχαμε στην Ευρώπη, την εύνοια που έχουν οι «άλλοι» στο Ελληνικό πρωτάθλημα, θα είχαμε δει τον Θρύλο μας ήδη σε τελικό. Όπως είναι τουλάχιστον φαιδρό να ισχυρίζονται κάποιοι ότι δεν πρέπει να πουλάμε. Αν δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι δεν μπορούμε να αντισταθούμε τις περισσότερες φορές, δεν θα τους το επιβάλλω στο μυαλό. Πώς θα έρθει ο επόμενος Ποντένσε, αν δεν τον πουλήσεις με τέτοια πρόταση; Ποιος μάνατζερ θα σου εμπιστευτεί το επόμενο ταλέντο; Πώς να κρατήσεις ένα παίκτη όταν του έρχεται πρόταση από καλύτερο πρωτάθλημα 3πλάσια του συμβολαίου που του προσφέρεις και είναι το ταβάνι σου για σένα; Ούτε είσαι σε θέση στο 95% των περιπτώσεων να πας την πώληση για την επόμενη μεταγραφική περίοδο. Το πιο πιθανό είναι και να μην ενδιαφερθεί ξανά η κάθε Γουλβς βρίσκοντας άλλον, και λιγότερα να πάρεις, και να έχεις τον παίκτη δυσαρεστημένο που δεν έφυγε. Όταν έχεις καλούς παίκτες και διακρίνονται στην Ευρώπη, πρέπει να τα περιμένουμε όλα αυτά. Οι πωλήσεις παικτών και η συμμετοχή σε Ευρωπαϊκούς ομίλους (κυρίως στο Champions League), πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι πλέον αναγκαίες για να στηρίζεται οικονομικά όλο αυτό το οικοδόμημα και να είναι εναρμονισμένο με τις διατάξεις του finacial fair play. Όταν βλέπουμε τις ποινές που επιβάλλονται σε Μίλαν, Μάντσεστερ Σίτι, Τσέλσι, Μπαρτσελόνα, Παρί, κ.ά., φανταστείτε με τι ευκολία θα ρίξουν τιμωρία σε μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό. Χαρείτε βρε αυτό που βλέπετε. Μην γκρινιάζετε διαρκώς. Δεν τα ξέρουμε όλα. Την ομάδα δεν είναι ανάγκη να την κατακρίνεις διαρκώς για να δείχνεις ότι την αγαπάς. Χάσαμε στο τέλος από μια φάση. Την ώρα που ρισκάραμε για τη νίκη. Δυστυχώς δεν μετουσιώσαμε τις ευκαιρίες που είχαμε για να αλλάξει η εξέλιξη του αγώνα. Καθυστερήσεις έκαναν, κράμπες πάθαιναν, για να κρατήσουν τη νίκη. Τους έχετε δει πολλές φορές να το κάνουν στην Premier League; Έχετε δει πολλές φορές την Μπάγερν να πέφτει κάτω από την κούραση; Μιλάνε με καλά λόγια οι Αρτέτα και Φαν Πέρσι και όχι μόνο, και ένα καλό λόγο δεν ακούμε από κανέναν για τη δουλειά του Μαρτίνς και των παικτών. Ελπίζω να μην σταθεί τροχοπέδη η κούραση της Πέμπτης στο ματς με τον Μπάοκ. Γιατί, οι ιδιάζουσες συνθήκες και παράμετροι σίγουρα θα υπάρξουν. Πάμε, Θρύλε μου.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ