ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τώρα που στερούμαστε τη δυνατότητα να βλέπουμε αυτό που αγαπάμε, είναι ίσως η καλύτερη ώρα για όλους, να εκτιμήσουμε αυτό που ζούσαμε. Και κυρίως να κάτσουμε να σκεφτούμε τι χάναμε από τους αγώνες που μπορούσαμε ή έπρεπε να πάμε και δεν πηγαίναμε κυρίως στο μπάσκετ και στα ερασιτεχνικά αθλήματα. Ως σύλλογος είμαστε ευλογημένοι να πρωταγωνιστούμε και «καταδικασμένοι» να τρέχουμε παντού. Θα την ξεπεράσουμε θέλω να πιστεύω σύντομα και αυτήν τη δύσκολη στιγμή. Όλες αυτές τις μέρες λοιπόν που ζήσαμε και εξακολουθούμε να ζούμε μακριά από τη μεγάλη μας αγάπη, ελπίζω να μας κάνουν σοφότερους. Να φέρουν κοντά της, ακόμη περισσότερους στα υπόλοιπα αθλήματα. Μην αφήνετε μάγκες να περνάνε στιγμές που μπορείτε να ζείτε με τον Ολυμπιακό ελαφρά την καρδία. Η κερκίδα είναι το σπίτι μας. Όταν τελειώσουν όλα αυτά ας τις γεμίζουμε με πάθος και ερυθρόλευκο χρώμα. Να θυμόμαστε πόσο πολύ μας λείπει η ερυθρόλευκη, πως αισθανόμασταν τις μέρες και τις ώρες που υπό νορμάλ συνθήκες θα ήμασταν στα γήπεδα, τα φιλαράκια που συναντάγαμε πριν και μετά τους αγώνες, την αγωνία που ζούσαμε κατά την διάρκεια των αγώνων, τους έξαλλους πανηγυρισμούς στα γκολ και την αποθέωση στο τέλος τους μαζί με τους παίκτες μας.

Ποτέ δεν ξέρουμε πως τα φέρνει η ζωή. Μας βλέπει ο Θεός να κάνουμε σχέδια για το μακρινό μέλλον και γελά. Κάθε φορά λοιπόν που θα μας δίνεται η ευκαιρία στο μέλλον, όταν όλη αυτή η περιπέτεια θα έχει τελειώσει, να την αρπάζουμε από τα μαλλιά. Να μην ξεχνάμε τις μέρες που καθόμασταν στα σπίτια μας και για να αναπληρώσουμε τις χαμένες στιγμές βλέπαμε παλιότερους αγώνες της ομάδας μας σε όλα τα αθλήματα. Να μην ξεχνάμε τις άδειες κερκίδες στον αγώνα με τη Γουλβς και τα συναισθήματα που μας διακατείχαν στο σπίτι ανήμποροι να στηρίξουμε τον Ολυμπιακό μας. Για να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές, οφείλουμε να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και αυτούς που αγαπάμε, μένοντας στο σπίτι για να περιορισθεί η εξάπλωση της πανδημίας. Για να γυρίσουμε πιο σύντομα σε αυτό που είναι όλη μας η ζωή. Για να συνεχίσουμε να είμαστε άρρωστοι μόνο με τον Ολυμπιακό. Με σύνεση και υπομονή, λέμε όχι στον πανικό και ναι, στη θέληση για ζωή. Να μας έχει ο Θεός καλά, να ζήσουμε τα καλύτερα που έρχονται. Όλοι μαζί σαν μια οικογένεια θα τα καταφέρουμε.

Αυτή η περιπέτεια θέλω να πιστεύω ότι θα μας βγει σε καλό. Ποτέ ξανά άδεια καθίσματα σε Καραϊσκάκη και ΣΕΦ. Κοντά σε όλες τις ομάδες του ερασιτέχνη στα σημαντικά ματς. Όλοι μέλη και με κάρτα φιλάθλου. Και για να τελειώσω με χιούμορ. Πώς την παλεύετε ρε «αλλόθρησκοι» τόσα χρόνια μένοντας σπίτια σας, βλέποντας τον Ολυμπιακό να σηκώνει τρόπαια και να αγωνίζεται στην Ευρώπη; Εδώ λίγες μέρες χωρίς να βλέπουμε τον Ολυμπιακό , όχι να μην παίρνουμε τρόπαια η να βλέπουμε εσάς στην Ευρώπη (λέμε και καμιά μ@λ@κί@ να περνάει η ώρα) και πάθαμε στερητικό σύνδρομο.

Υ.Γ: Τούρκικες ματιές σε Μάνταλο διαβάζω...

Υ.Γ.2: Κάτι ξέρατε εσείς τόσα χρόνια και μένατε σπίτι.

Υ.Γ.3: Σήμερα στις 7 το βράδυ βγαίνουμε όλοι στα μπαλκόνια μας και χειροκροτάμε τους «ήρωες» που ακόμη υποστηρίζουν ΠΑΟΚ-ΠΑΟ-ΑΕΚ.

Υ.Γ.4: 21/3 αν δεν κάνω λάθος είναι η 3η από τις 8 δόσεις , αποτελούμενες από 24.734 ευρώ έκαστη , για τις οφειλές προς τον Τζόρτζεβιτς που αφορούν την περίοδο 2015-16 από την ΚΑΕ ΠΑΟ. Απλά το υπενθυμίζω μην τυχόν και ξεχαστείτε.

Υ.Γ. 5: Μην τυχόν και δεν ξαναγυρίσετε στην Λεωφόρο ουαί κ αλλοίμονο σας.