ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Δεν υπάρχει η λέξη φόβος στο λεξιλόγιό μας. Μόνο ο σεβασμός στον αντίπαλο.

Δεν υπάρχει η λέξη φόβος στο λεξιλόγιό μας. Μόνο ο σεβασμός στον αντίπαλο.
Book Small Mobile
Αρθρογράφος: Αλέκος Αδαμαντόπουλος
ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν ταιριάζουν οι «μαύρες πλερέζες» σε Ολυμπιακούς, μάγκες. Χτύπησε ο Σα. Ε, και; Θα προκριθούμε χωρίς αυτόν. Γιατί να επιδράσει αρνητικά σε κόσμο και ομάδα ο τραυματισμός του και όχι θετικά; Να παίξουν και για αυτόν οι συμπαίκτες του. Να δείξει και ο Αλλέν ότι δίκαια αποκτήθηκε ως αντικαταστάτης του. Και γιατί όχι να βάλει όλους σε δεύτερες και τρίτες σκέψεις όσον αφορά την παραμονή του. Παρένθεση... Και ο Σα ως δανεικός και μπακ απ του Γιαννιώτη αποκτήθηκε. Θέλετε μήπως να θυμηθούμε τι έλεγαν οι αντικειμενικοί όταν τον εκτόπισε από βασικό; Έφτασαν, όμως, ελάχιστα ματς για να δείξει ότι δίκαια πήρε φανέλα βασικού. Ακόμη και τότε όμως τον έλεγαν... μίζα του Μαρτίνς που τρώει τους «Έλληνες». Κλείνω την παρένθεση.

Την Πέμπτη το βράδυ πάμε να γράψουμε Ιστορία. Ο Ολυμπιακός έχει αποδείξει άπειρες φορές στο παρελθόν πως με την πλάτη στον τοίχο, με τις ατυχίες να τον χτυπούν, γιγαντώνεται. Γίνεται πιο ομάδα. Αν θέλει η Γουλβς ας μας υποτιμήσει. Η πρόκριση δεν είναι υπόθεση ενός. Θα έρθει με συνολική προσπάθεια. Και δόξα τω Θεώ 2 χρόνια τώρα βλέπουμε τους καρπούς της δουλειάς που γίνεται. Έχοντας αντιμετωπίσει 14 ευρωπαϊκές ομάδες (!!!) με 14 νίκες, 5 ισοπαλίες, 8 ήττες και 48 γκολ επίθεση έναντι 30 τέρματα εναντίον μας, με ιστορικές προκρίσεις και νίκες, ως οδηγό πάμε για μια ακόμη υπέρβαση. Για να μην τελειώσει το ταξίδι εδώ. Δεν είναι όνειρο, γιατί το ζούμε. Αν μη τι άλλο αυτή η ομάδα μας έχει δείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Μας έχει «αναγκάσει» να το πιστεύουμε. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα «παραδοθούμε». Όλοι για έναν και ένας για όλους. Ας προκριθούμε και με 2-2, ρε αδελφέ. Η μιζέρια και η κλάψα είναι προνόμια «άλλων». Δεν θα κάτσουμε να μυξοκλαίμε για το «κακό» που μας βρήκε. Μην ξεχνάτε πως ό,τι έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα, το έχουμε πράξει  χωρίς Φορτούνη από την προετοιμασία, χωρίς Σουντανί την ώρα που έβρισκε ρυθμό, χωρίς Ποντένσε που πήρε μεταγραφή, πέρα από τα διαστήματα που είχαμε χάσει Γκιλιέρμε και Βαλμπουενά σε κομβικά σημεία της πορείας μας.

Δεν υπάρχει η λέξη φόβος στο λεξιλόγιο μας. Μόνο ο σεβασμός στον αντίπαλο. Δεν φτάνεις στην κορυφή εξ άλλου από τον εύκολο δρόμο. Και τι να λέει που ίσως έγινε πιο δύσβατος; Έχουμε μάθει να τον περπατάμε. Και να μην τα καταφέρουμε τουλάχιστον θα προσπαθήσουμε. «Κάποιοι» μας απέκλεισαν ήδη. Είναι οι ίδιοι που χασκογελούσαν όταν λέγαμε ότι θα τους πάρουμε το πρωτάθλημα νταηλίκι, ακόμη και με Γραμμένο, ακόμη και με Περέιρα. «Εκείνοι» που ξεσκόνιζαν τα διαβατήρια. Πού να ξέρουν ότι στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις οποίες προέρχονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι ομάδες των ομίλων ταξιδεύεις ελεύθερα; Σάμπως έχουν παίξει πολλές φορές; Ας τους πει κάποιος ότι την Πέμπτη ο Ολυμπιακός θα ξαγρυπνήσει όλη την Ελλάδα. Για αυτό τα παιδιά του Πειραιά, τους προτείνουν να πέσουν το μεσημεράκι για ύπνο. Ας σκεπαστούν για καλό και για κακό με ένα σεντονάκι μιας και το «άλλο» το βλέπουν από καθόλου έως σπάνια. Κοιτάξτε, ρε ταγάρια, τις βαθμολογικές σας θέσεις στην Ευρώπη, που σας αναγκάζουμε συνεχώς να αλλάζετε ομάδες ψάχνοντας την χαρά που αγνοείτε...

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ