ΑΛΕΚΟΣ ΑΔΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Εγώ θα ξεκινήσω λέγοντας πως ουδείς είναι αναντικατάστατος. Μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό, έχει και το όνομα και την Ιστορία, και το «περιβάλλον» (διοίκηση και κόσμος) να αναπληρώνει τον οποιονδήποτε. Μπορεί να αναπροσαρμοσθούν τα πλάνα και αυτό κυρίως λόγω του γεγονότος ότι λογιζόταν ως Έλληνας ο Ντόρσεϊ αλλά αγωνιστικά πιστεύω ότι θα είμαστε καλύτεροι και πιο πλήρεις την επόμενη σεζόν. Ήδη με την απόκτηση του Μπολομπόι γινόμαστε ακόμη πιο ισχυροί στη ρακέτα. Όπως πιστεύω ότι στις θέσεις των Πρίντεζη, Ζαν Σαρλ και Έισι θα έρθουν καλύτεροι και με μεγαλύτερη προσφορά από την περσινή σεζόν παίκτες. Ήδη με τα ονόματα των Κώστα Αντετοκούνμπο της Βιλερμπάν και Άλεκ Πίτερς της Μπασκόνια που ακούγονται ως βασικοί στόχοι, προς αυτή την κατεύθυνση οδηγούμαστε. Υπάρχει κανείς που να μην πιστεύει ότι θα αναπληρωθεί επάξια το κενό του Ντόρσεϊ (ακούγεται έντονα το όνομα του Αϊζάια Κάαναν);

Για ποιο λόγο ας πούμε να μην θεωρώ ότι θα φτιαχτεί καλύτερη ομάδα, μετά από αυτό που είδα στο παρκέ πέρσι; Πόσοι πίστευαν πέρσι τέτοια εποχή ότι θα ζήσουμε τέτοιες στιγμές; Ελάχιστοι. Εμπιστεύομαι απόλυτα τόσο τους Αγγελόπουλους όσο και τον κόουτς Μπαρτζώκα. Ειδικά στο μπάσκετ πολλές φορές παίζει ρόλο η χημεία περισσότερο και ο τρόπος που αγωνίζεται ως σύνολο η ομάδα, από το να έρθει κάποιο «όνομα», θεωρητικά καλύτερου παίκτη. Πόσο μάλλον για μια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό που διατηρεί ένα βασικό κορμό παικτών… Σλούκα, Ουόκαπ, ΜακΚίσικ, Παπανικολάου, Φαλ, Λαρεντζάκη, Λούντζη. «Απώλεια» θα είναι αν φύγει για το ΝΒΑ (θέλω να πιστεύω ότι τελικά θα μείνει) ο Βεζένκοβ. Γιατί θα έχουν «χαθεί» συνολικά 3 Έλληνες. Οι επόμενες ημέρες θα είναι καθοριστικές τόσο για τις μεταγραφές, όσο και για την ολοκλήρωση του ρόστερ. Με τον πήχη να μπαίνει ακόμη πιο ψηλά από πέρσι. Όχι μόνο αγωνιστικά και οικονομικά αλλά και οπαδικά. Ήδη έχουν ξεκινήσει οι ανανεώσεις των εισιτηρίων διαρκείας της νέας σεζόν. Που μαζί με τις νέες αγορές επιβάλλεται να διπλασιαστούν από πέρσι.

Δεν έχουμε το δικαίωμα να μην περιβάλουμε με εμπιστοσύνη αυτή την ομάδα, που πέρσι κέρδισε και τον πιο δύσπιστο οπαδό. Πρέπει να σταθούμε ακόμη περισσότεροι μόνιμοι οπαδοί στις κερκίδες, δίπλα της σε όλα τα ματς της Ευρωλίγκα. Προσωπικά ένα νούμερο γύρω στις 6-7.000 διαρκείας θα ήταν ό,τι το καλύτερο. Για να μην σας πω να «αναγκάσουμε» τη διοίκηση να ανοίξει και άλλες θύρες. Να περισσεύουν όσο το δυνατόν λιγότερα εισιτήρια για κάθε παιχνίδι. Έχουμε όλο τον καιρό μπροστά μας για να κλείσουμε μόνιμη θέση στο «κάστρο». Παρεπιπτόντως είμαστε πολύ χαρούμενοι που με την επιστροφή μας από την «Α2», κερδίζοντας το νταμπλ με ρεκόρ 7-1 νίκες στα μεταξύ μας ματς μαζί με αυτά της Ευρωλίγκα , «αναγκάσαμε» τον πελάτη να ασχοληθεί εκτενέστερα με το τμήμα του, για να μην ξαναζήσουν οι στερημένοι οπαδοί του ανάλογες η και μεγαλύτερες ξεφτίλες τόσο στην έδρα μας, όσο και στην επί της ουσίας «έδρα» μας. Η αλήθεια είναι ότι προσπαθούν να φτιάξουν λίγο καλύτερη ομάδα, ώστε να έχουν μεγαλύτερη ευχέρεια για να ρίχνουν τις ήττες τους στις διαιτησίες. Τυχαία νομίζετε ότι ακούστηκαν όσα ακούστηκαν τις τελευταίες μέρες για την ΕΟΚ, τις ψηφοφορίες στον ΕΣΑΚΕ, τις «συμμαχίες», τον «συμβιβασμό» των αντιμαχόμενων πλευρών (διοίκησης και οργανωμένων) και την αποθεωτική επιστροφή του «αποτυχημένου» επί Προεδρίας του σε Ευρώπη και Ελλάδα μετά την αλλαγή σελίδας, ιδιοκτήτη; Και πώς να γινόταν διαφορετικά από το «σύστημα» που τόσα χρόνια «τρεφόταν» με τη σιωπή του στα αίσχη που γινόντουσαν;

Το φετινό νταμπλ και η παρουσία μας στο final 4, μεγαλώνει τις υποχρεώσεις όλων μας για τη νέα σεζόν. Διπλάσια διαρκείας σημαίνει και περισσότερα έσοδα, και η αποχώρηση καλών παικτών , σημαίνει ο ερχομός καλύτερων. Διαρκείας σημαίνει μόνιμη θέση σε τουλάχιστον 24 εντός έδρας σημαντικά παιχνίδια. Χωρίς να βάζω μέσα το άγχος και το «τρέξιμο» για την αναζήτηση εισιτηρίου κάθε βδομάδα. Αν μη τι άλλο, αυτή η ομάδα κέρδισε με το σπαθί της την στήριξη μας.