Αυτά, μόνο ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ τα κάνει!
Με αυτή την ημέρα έχουμε ευαισθησία… Το 1-4 στη Λεωφόρο επί του Παναθηναϊκού στο ποδόσφαιρο δεν ξεχνιέται. 2001-2018, καλά να είμαστε και να περιμένουμε τα… επόμενα. Γιατί θα έρθουν. Ξεχωριστής σημασίας η 21η Μαρτίου πλέον για την «ερυθρόλευκη» οικογένεια.
Όσο μπορώ παρακολουθώ τις ομάδες του βόλεϊ. Και αν για ένα πράγμα στεναχωριέμαι, είναι που δεν μπορώ να είμαι πιο κοντά. Μου αρέσει και το άθλημα βλέπετε, δεν είναι μόνο ότι ο Ολυμπιακός γράφει τη δική του ιστορία.
Άνδρες και γυναίκες, συμμετείχαν στο CEV Challenge Cup. Το δύσκολο κομμάτι, ήταν οι άνδρες. Οι γυναίκες βλέπετε και πέρσι είχαν φτάσει κοντά στην κούπα. Έμειναν πάνω-κάτω ίδια ομάδα, έχουν τη δική τους συνταγή και θα παλέψουν φέτος για την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου. Απέναντι στην Μπούρσα, την ομάδα που πέρσι πήρε την κούπα.
Για τους άνδρες η διαδρομή για τον τελικό δεν ήταν εύκολη. Πως να είναι; Μια ομάδα στα… κόκκινα ήταν αυτή που ολοκλήρωσε την περσινή σεζόν. Ακούστηκαν πολλά. Πάρα πολλά. Η απόφαση από τους αρμόδιους ήταν μία. «Χτίσιμο» από την αρχή. Έμειναν ελάχιστοι. Ήρθαν ξένοι που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Πάνω από όλους, όμως, ένας ικανότατος προπονητής, ο Μπενίτεθ. Ένας λάτρης της πειθαρχίας. Γιατί και αυτά παίζουν το ρόλο τους.
Ο πασαδόρος Ντρζίζγκα, κάνει διαφορά. Παίκτης άλλης κλάσης, έδωσε άλλη ταχύτητα στον Θρύλο και τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε. Δύναμη ο Οϊβάνεν, ο Πετρέας, ο Αλεξίεφ, ο Ράουβερντινκ, ο Μπέμπε, όλα τα παιδιά… Ακόμη και αυτοί που παίζουν ελάχιστα.
Η… άδικη εικόνα
Αυτά τα παιδιά του βόλεϊ, έχουν μια δύσκολη πραγματικότητα. Που είναι ότι στην εξέδρα, συνήθως είναι λίγοι. Άνευ συναγωνισμού τα περισσότερα ματς εντός των συνόρων. Κοιτάζεις στο Facebook, φωτογραφίες, ξέρεις ποιοι θα είναι εκεί. Ο Χρήστος, ο άλλος Χρήστος, ο Σταύρος, ο Γιάνναρος, μια παρέα… τρελών που δεν τους νοιάζει αν απέναντι είναι η Ραβένα ή ο… Παμβοχαϊκός. Είναι άδικη η εικόνα για τους πρωταγωνιστές και τις πρωταγωνίστριες, που θα πρέπει πάντως να αγκαλιάσουν όλοι στους τελικούς. Το αξίζουν. Είτε τα καταφέρουν είτε όχι στο τέλος.
Αξίζουν πολλά μπράβο σε αυτούς που είναι εκεί. Στα παιδιά που δουλεύουν για τον ερασιτέχνη στα γραφεία. Που έβαλαν πλάτη… Στους ανθρώπους που πίστεψαν στο όνειρο. Ιστορίες για τον ερασιτέχνη ξέρω πολλές. Και πιστέψτε με, υπήρχαν στιγμές που έφτασε στο όριο. Δεν λύγισε, όμως…
Η πίστη και η στήριξη
Ο Μιχάλης Κουντούρης ήταν ο πρώτος που πίστεψε ότι η κατάσταση σώζεται. «Έχτισε» ανταγωνιστικές ομάδες, που κατάφεραν να χτίσουν τη δική τους αυτοκρατορία. Έζησε και τη δύσκολη κατάσταση, όπως με την ανδρική ομάδα βόλεϊ που έχασε το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης πάντα εκεί να στηρίξει, όμως… Όπως και απόψε, με δήλωσή του να επιβραβεύσει. Θα προσπαθήσει να είναι και στους τελικούς, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Εδώ, όμως, πρέπει να σταθούμε και στην εικόνα του κόσμου. Κάρτα φιλάθλου και κάρτα μέλους. Καταλάβατε που πάνε αυτά τα χρήματα λοιπόν; Και ας μην αρκούν, γιατί τα έξοδα όντως είναι πολλά. Κάτι τέτοιες βραδιές είναι που έρχονται για να δείξουν γιατί αξίζει αυτή η συνεισφορά, όταν κάποιος αγοράζει εισιτήριο διαρκείας ή απλό για ματς, σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ.
Κλείνοντας και πάλι συγχαρητήρια σε όλους… Ό,τι καλύτερο στους τελικούς. Θα στηρίξουμε άπαντες, θα γεμίσουμε τα γήπεδα, θα έχει φωνή… Ο Ολυμπιακός την 21η Μαρτίου 2018, έγραψε τη δική του ιστορία. Μέσα σε λίγα λεπτά, τσέκαρε διπλό εισιτήριο στους τελικούς του βόλεϊ… Μπράβο και πάλι μπράβο.
Μην το ξεχνάτε. Περήφανοι μια ζωή…
Υ.Γ.: Υγεία να έχουμε και προχωράμε…
