Πέρασε δύσκολα, αλλά ο Ολυμπιακός έδειξε σημάδια κανονικότητας ξανά!

Η ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ και με τον τρόπο που ήρθε είναι αυτό που πείραξε περισσότερο, σε ένα διάστημα που όλα άρχιζαν να επέστρεφαν στην κανονικότητα. Ο Ολυμπιακός μπορούσε να πάρει τη νίκη και την έχασε μέσα από τα χέρια του. Στην κριτική, όμως, πρέπει να χωράει και η διαδρομή που έκανε μέχρι να φτάσει σε αυτό το παιχνίδι.

Εννέα αγώνες σε 28 ημέρες είναι μεγάλο βάρος. Με δύο ντέρμπι, ταξίδια σε Μασσαλία και Ρεν, εξόδους στο πρωτάθλημα και ελάχιστες ημέρες για ξεκούραση. Οι παίκτες τελείωναν το ένα ματς και έπρεπε σχεδόν αμέσως να ετοιμαστούν για το επόμενο. Ούτε ο χρόνος για προπόνηση ήταν αυτός που θα ήθελε ο Αλγουαθίλ.

Και μιλάμε για έναν προπονητή που έπιασε δουλειά στις 10 Σεπτεμβρίου, σε ένα ρόστερ με 17 μεταγραφές. Ακόμη μαθαίνει τους παίκτες του και εκείνοι προσπαθούν να βρουν μεταξύ τους συνεννόηση και να εφαρμόσουν όσα ζητάει. Όλα αυτά γίνονται ενώ ο Ολυμπιακός πρέπει να κερδίζει κάθε τρεις ημέρες.

Γι’ αυτό χρειάζεται λίγη υπομονή στην κρίση μας. Τα λάθη δεν παύουν να είναι λάθη και οι χαμένοι βαθμοί κοστίζουν. Αλλά δεν μπορείς να περιμένεις από μια τόσο αλλαγμένη ομάδα να έχει ήδη τη συνοχή ενός συνόλου που δουλεύει χρόνια μαζί.

Ο κόσμος θέλει να βλέπει τον Θρύλο καλύτερο και έχει δίκιο. Το ίδιο θέλουν ο προπονητής και οι παίκτες. Η διακοπή τούς δίνει λίγο χρόνο να δουλέψουν όσα δεν βγαίνουν και να πάρουν δυνάμεις για τη συνέχεια. Έχει σημασία να φαίνεται πρόοδος, ακόμη κι αν στην πορεία υπάρχουν βράδια που σε εκνευρίζουν όπως αυτό με τον ΠΑΟΚ.