ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 2019-2020

Αγκαλιάζουμε την ομάδα με διαρκείας. Δεν περιμένουμε να φτάσει μόνη της στην κορυφή και μετά να βρούμε τον δρόμο για το ΣΕΦ

Αγκαλιάζουμε την ομάδα με διαρκείας. Δεν περιμένουμε να φτάσει μόνη της στην κορυφή και μετά να βρούμε τον δρόμο για το ΣΕΦ

Δεν έγινε ο Ολυμπιακός ομαδάρα από την μια μέρα στην άλλη, ούτε είχε το μαγικό ραβδί ο Κεμζούρα. Τα αυτονόητα έκανε και οι παίχτες έβγαλαν αντίδραση. Αν αφήσουμε την νίκη να μας κλείσει τα μάτια και να μην γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις, τότε είναι που θα χαθεί το παιχνίδι. Κερδίσαμε την Βαλένθια σε ένα ματς που ο άσσος μας, έβαλε μόλις ένα καλάθι. Πήγαν καλά βέβαια στην άμυνα, στην οργάνωση και έβγαλαν ενέργεια, αλλά τι θα γίνει σε ένα ματς που τα 4άρια μας και ο Παπανικολάου δεν θα είναι στην μέρα τους; Δεν μπορείς να κερδίσεις ματς μόνο με Σπανούλη, Πάντερ και Μιλουτίνοφ. Θα πρέπει να μπουν όλοι στην εξίσωση του σκοραρίσματος και να έρθει στην θέση του Τσέρι ένας παίχτης σαν αυτούς που κυνηγήσαμε το καλοκαίρι. Όπως και ένα 5αρι να μοιράζεται τον χρόνο με τον Μιλουτίνοφ και τον Ρούμπιτ που είναι για πιο ευέλικτα σχήματα. Αυτά όσον αφορά τα αγωνιστικά.

Εμείς όμως; Τι πρέπει να κάνουμε; Οι ήττες αντί να μας απογοητεύουν θα πρέπει να μας πεισμώνουν. Αντί να γινόμαστε κριτές των πάντων, να βοηθάμε τον σύλλογο να βγει από την δύσκολη θέση. Η θέση του οπαδού δεν είναι στα πλήκτρα. Είναι στην κερκίδα, ΜΕ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Οπαδοί δεν είναι μόνο οι οργανωμένοι, αλλά όλοι μας. Τα παιχνίδια στην Ευρωλίγκα δεν χωρίζονται σε σημαντικά και ασήμαντα. Καμιά ομάδα δεν αποκλείστηκε από μια μόνο ήττα στο ξεκίνημα, ούτε προκρίθηκε με μια καλή εμφάνιση. Ο Ολυμπιακός κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια το δύσκολο. Να κρατηθεί στην κορυφή. «Κορυφή» όμως δεν είναι μόνο η κατάκτηση της κούπας, αλλά και τα συνεχόμενα Φάϊναλ 4, οι τελικοί και οι χαρές με τις στιγμές δόξας που μας έχει χαρίσει.

Από πέρσι ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασυγκρότησης. Από την αρχή ξέραμε ότι το νέο ξεκίνημα θα ήταν δύσκολο. Αποτύχαμε. Δεν κρύφτηκε κανείς όμως. Ξεκινήσαμε πάλι από την αρχή. Πάρθηκε η απόφαση να σταματήσει η συνεργασία μας με έναν από τους καλύτερους προπονητές χωρίς αμφισβήτηση, άλλο αν δεν ταιριάξαμε, έχοντας δείξει υπομονή. Δεν ταιριάζει όμως σε μας τους οπαδούς η λέξη απογοήτευση. Απογοήτευση να νοιώθαμε αν είχαμε στην ηγεσία κάποιους από όλους τους «άλλους» προέδρους των ομάδων. Να ντρεπόμαστε για αυτούς. Να τους βλέπαμε να κάνουν κωλοτούμπες. Να τους βλέπαμε να το παίζουν λαλίστατοι και μάγκες και την ώρα της κρίσης, κότες. Να τους βλέπαμε να «κλέβουν» το Κράτος δηλώνοντας συμβόλαια για γέλια. Να γυρνάγανε σαν τους επαίτες για να μην βάλουν λεφτά από την τσέπη τους να πραγματοποιήσουν τα σχέδια τους. Να ρουφιανεύουν αντίπαλους και δικούς τους οπαδούς.

ΤΙΠΟΤΕ όμως από όλα αυτά δεν συμβαίνει. Η θέση μας λοιπόν είναι στο πλευρό τους. Για να φτιάξουν το γήπεδο που ονειρευόμαστε. Καλύτερη την ομάδα. Και να δικαιωθεί ο αγώνας τους για την κάθαρση στο ελληνικό μπάσκετ. Αυτοί που ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να τα κάνουν όλα αυτά, είναι οι ίδιοι που τους πολεμούν, για να μην «κοπεί το χέρι που τους ταΐζει»… Μπροστά μας έχουμε το ματς με την Ζενίτ στο ΣΕΦ. Μέχρι το ματς με την Μακάμπι εντός, οφείλουμε να κάνουμε ντου και να κλείσουμε θέση μόνιμη στο ΣΕΦ. Οργανωμένοι και ανοργάνωτοι. Δεν είναι για πέταμα η ομάδα όπως έσπευσαν άμεσα να την χαρακτηρίσουν τα πιόνια. Λίγες διορθωτικές και ποιοτικές κινήσεις θέλει. Και εμείς να την αγκαλιάσουμε. Όχι να περιμένουμε να φτάσει μόνη της στην κορυφή και μετά να βρούμε τον δρόμο για το ΣΕΦ.

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ